Děčínský Sněžník

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Děčínský Sněžník
w głębi Děčínský Sněžník widok od strony Decina
w głębi Děčínský Sněžník widok od strony Decina
Państwo  Czechy
Pasmo Děčínská vrchovina, Krušnohorské subprovincie
Wysokość 723 m n.p.m.
Położenie na mapie Czech
Mapa lokalizacyjna Czech
Děčínský Sněžník
Děčínský Sněžník
Ziemia 50°47′30″N 14°06′12″E/50,791667 14,103333Na mapach: 50°47′30″N 14°06′12″E/50,791667 14,103333
Widok z Dieczyńskiego Śnieżnika na Děčín
Wieża widokowa (1864) na szczycie

Děčínský Sněžník (pol. Dieczyński Śnieżnik, niem. Hoher Schneeberg) – stołowa góra 723 m n.p.m. w Czechach.

Góra położona jest w północnych Czechach w środkowo-zachodniej części Wyżyny Dieczyńskiej czes. Děčínská vrchovina, w granicach obszaru chronionego krajobrazu Łabskie Piaskowceczes. CHKO Labské pískovce około 9,0 km na północny zachód od miasta Děčín. Według czeskiego podziału wzniesienie należy do Krušnohorské subprovincie.

Wzniesienie o charakterystycznym trapezowym kształcie, z wyraźną płaską częścią szczytową, jest najwyższym szczytem Děčínské vrchoviny oraz najwyższą górą stołową w Czechach. Pomimo niedużej wysokości bezwzględnej szczyt jest widoczny już z daleka jako odosobniony stołowy masyw porośnięty lasem. Na górze znajdują się niewielkie, skalne labirynty, wieże i tarasy widokowe ulokowane nad krawędziami.

Wierzchołek góry od strony wschodniej ma wygląd płaskiej góry w kształcie stołu a od strony północnej wygląda jak pochylona platforma. Góra jest właściwie podwójna. Kształt stołowej góry ma najwyższa górna część szczytowa położona na rozległej płaskiej wierzchowinie, którą tworzą olbrzymie płyty skalne, zbudowane z płasko ułożonych górnokredowych piaskowców ciosowych, platforma rozciąga się od spadzistej brzegowej ściany południowej o szerokości 0,5 km na długości 1,5 km, w kierunku północnym. Od płaskiej platformy cała piaskowcowa kra w trzech kierunkach opada kilkumetrowymi pionowymi skalnymi ścianami, które w niższych partiach przechodzą w strome zbocza, porośnięte lasem, zbocze zwrócone w stronęNiemiec, jest nachylone i łagodnie opada w kierunku granicy państwowej.

W najwyższym punkcie góry znajduje się kamienna wieża widokowa o wysokości 33 m, z której rozciąga się okrężny widok na góry stołowe w Szwajcarii Saskiej, Szwajcarii Czeskiej, Góry Łużyckie i Rudawy oraz Czeskie Średniogórze. Widok z wieży nie obejmuje najbliższych okolic.

Na wschodnim skraju płyty górnej położona jest skała Koňská hlava (668 m n.p.m.) z punktem widokowym na góry stołowe Grosser Zschirnstein, Königstein/Sächsische Schweiz i Lilienstein. Drugi punkt widokowy zwany Drážďanská vyhlídka znajduje się na zachodnim obrzeżu stołowej płaszczyzny i jest zwrócony w kierunku Niemiec. Przy dobrej widoczności widać z niego Drezno.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Góra stała się ogólnie znaną atrakcją turystyczną po wybudowania na jej wierzchołku w 1864 roku wysokiej na 33 m, kamiennej wieży.

Wieża nie była stawiana jako widokowa, pierwotnie miała to być prosta wieża triangulacyjna. Swoją widokową funkcję zawdzięcza prowadzonej w XIX wieku akcji pomiaru terenu, kiedy całe ówczesne terytorium należące do Austrii, podzielono na trójkąty tworząc sieć triangulacyjną. Główne punkty pomiaru powierzchni były lokalizowane na wzniesieniach, na których właściciele mieli obowiązek postawić triangulacyjne wieże. Jeden z punktów sieci wyznaczony był na Děčínském Sněžníku, a ówczesny właściciel tutejszego terenu hrabia František Antonín Thun mimo swojego obowiązku postanowił postawić wieżę o znacznie większych rozmiarach spełniającą jednocześnie inne funkcje. W związku z tym poprosił znanego drezdeńskiego architekta Hänela o projekt kamiennej wieży. Architekt wykonał projekt wysokiej 33 metrowej wieży, która nie była surową prostą budowlą, ale gustownym architektonicznym dziełem wykonanym w modnym elżbietańskim stylu.

W 1863 roku na wierzchołku w najwyższym punkcie Sněžníka zaczęto wznosić wieżę, którą ukończono w 1864 roku. W międzywojennych czasach wieża widokowa włącznie ze schroniskiem była atrakcją turystyczną. Po spaleniu się schroniska doszło do dewastacji wieży co groziło zawaleniem. W latach 70. XX wieku zastanawiano się nad zburzeniem wieży. Ruiny schroniska zabezpieczono, a wejście do rozpadającej się wieży zamknięto, nie przeprowadzając remontu konstrukcji. W 1992 roku za 2 mln koron przeprowadzono remont wieży, który uchronił wieżę przed rozbiórką. Od tego czasu wieża dostępna jest publiczności.

W pobliżu Děčínského Sněžníku położone są: Vlčí jezero, Tiské stěny, Ostrovské skály.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Góra stanowi plener dla filmowców kręcono tu sceny do filmu Wietrzna góra oraz sceny do kilku innych filmów.
  • Wieża ta jest jedną z najstarszych budowli tego typu w Czechach
  • Przy remoncie wieży zastosowano nowoczesne rozwiązanie techniczne, polegające na umieszczeniu w środku muru stalowych obwodowych klamr, aby nie naruszyć pamiątkowego wyglądu
  • Wieża stanowi zabytek kultury technicznej.
  • W 1936 roku na wieży był děčínský profesor Färber zainteresowany poprawieniem sygnału na terenie Czech w celu przekazu Igrzysk Olipijskich z Berlina.