Dłubniański Park Krajobrazowy

Dłubniański Park Krajobrazowy
Logo parku
Położenie	gminy: Michałowice, Zielonki, Iwanowice, Skała, Gołcza, Trzyciąż
Data utworzenia	1981
Powierzchnia	109,37 km²
Otulina	(wspólna dla ZJPK) 440,32 km²
Liczba rezerwatów	2
brak współrzędnych
Oficjalna strona

Dłubniański Park Krajobrazowy – park krajobrazowy położony na granicy Wyżyny Krakowskiej i Wyżyny Miechowskiej. Jest najbardziej na wschód wysuniętym ze wszystkich Jurajskich Parków Krajobrazowych. Zajmuje powierzchnię 10960 ha na terenie 6 gmin położonych wzdłuż rzeki Dłubni, będącej osią parku.

Szeroka, urodzajna dolina tej rzeki od najdawniejszych wieków stanowiła obszar osiedlania się człowieka. Dłubnia, wraz ze swymi dopływami, zasilana jest z licznych źródeł, głównie w swoim górnym i środkowym biegu. Początek rzece dają źródła szczelinowe w Jangrocie i Trzyciążu, jednak wypływy najpiękniejsze (źródła pulsujące) i najbardziej wydajne znajdują się w Imbramowicach, Ściborzycach i Sieciechowicach. Są to obiekty wyjątkowo cenne przyrodniczo i krajobrazowo, objęte ochroną prawną jako pomniki przyrody.

Na terenie parku, oprócz licznych pomników przyrody, znajdują się również cenne zabytki architektury, wśród których dominują kościoły i zespoły dworsko-parkowe.