Dłubniański Park Krajobrazowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dłubniański Park Krajobrazowy
Logo parku
Logo parku
Położenie gminy: Michałowice, Zielonki, Iwanowice, Skała, Gołcza, Trzyciąż
Data utworzenia 1981
Powierzchnia 109,37 km²
Otulina (wspólna dla ZJPK)

440,32 km²

Liczba rezerwatów 2
brak współrzędnych
Oficjalna strona
Portal Portal Ochrona środowiska

Dłubniański Park Krajobrazowypark krajobrazowy położony na granicy Wyżyny Krakowskiej i Wyżyny Miechowskiej. Jest najbardziej na wschód wysuniętym ze wszystkich Jurajskich Parków Krajobrazowych. Zajmuje powierzchnię 10960 ha na terenie 6 gmin położonych wzdłuż rzeki Dłubni, będącej osią parku.

Szeroka, urodzajna dolina tej rzeki od najdawniejszych wieków stanowiła obszar osiedlania się człowieka. Dłubnia, wraz ze swymi dopływami, zasilana jest z licznych źródeł, głównie w swoim górnym i środkowym biegu. Początek rzece dają źródła szczelinowe w Jangrocie i Trzyciążu, jednak wypływy najpiękniejsze (źródła pulsujące) i najbardziej wydajne znajdują się w Imbramowicach, Ściborzycach i Sieciechowicach. Są to obiekty wyjątkowo cenne przyrodniczo i krajobrazowo, objęte ochroną prawną jako pomniki przyrody.

Na terenie parku, oprócz licznych pomników przyrody, znajdują się również cenne zabytki architektury, wśród których dominują kościoły i zespoły dworsko-parkowe.