Długi Kąt (województwo warmińsko-mazurskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Długi Kąt
Państwo  Polska
Województwo warmińsko-mazurskie
Powiat piski
Gmina Biała Piska
Strefa numeracyjna (+48) 87
Tablice rejestracyjne NPI
SIMC 0755052
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa lokalizacyjna województwa warmińsko-mazurskiego
Długi Kąt
Długi Kąt
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Długi Kąt
Długi Kąt
Ziemia 53°32′N 22°02′E/53,533333 22,033333Na mapach: 53°32′N 22°02′E/53,533333 22,033333

Długi Kąt (dawniej Dlügi Kundt, Dlugikont, Klarheim, Klarem) – osada w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie piskim, w gminie Biała Piska[1]. Wieś położona między Cwalinami a Mikutami.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Według Ryszarda Pawlickiego (2008) w lesie między Długim Kątem a Kumielskiem znajduje się dawne miejsce kultu Galindów. Do 1945 r. stanowiło ono lokalną atrakcję turystyczną, określane nazwą Heidengericht, czyli „pogański sąd”. Miejsce to zostało odkryte w 1925 r. przez nauczyciela (z pobliskich Bogumił) o nazwisku Skok. Domniemane miejsce kultu to kamienny kręg o średnicy 20 m, pośrodku którego miał ponoć znajdować się ołtarz ofiarny w formie płaskiego głazu. W pobliżu tego miejsca znajduje się grób dziecka – syna jednego z właściciela dworu. Rzekome miejsce kultu jest najprawdopodobniej cmentarzyskiem, świadczącym o wczesnym osadnictwie w tej okolicy.

Dobra szlacheckie (wieś szlachecka), powstałe w ramach kolonizacji Wielkiej Puszczy. W nadaniu dla wsi Sokoły Górskie z 1561 r., potwierdzono podział Sokołów Górskich na dwa majątki po półtorej służby rycerskiej: Sokoły właściwe należały do Blumsteinów, natomiast Długi Kąt do Kneblów, zwanych wczesnej Hińcami (w 1541 zapisywane jako Hainza, później Heintze, Hintze). W 1556 r. wieś liczyła 15 łanów i była w posiadaniu szlachty. W 1579 wieś była w posiadani rodziny Kneblów. W 1601 r. już najprawdopodobniej dobra nie stanowiły własności szlacheckiej.

Przypisy

  1. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2013-04-18].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Grzegorz Białuński: Kolonizacja Wielkiej Puszczy (do 1568 roku) – starostwa piskie, ełckie, straduńskie, zelkowskie i węgoborskie (węgorzewskie). Olsztyn, OBN, 2002, 237 str., ISBN 83-87643-97-1, ISSN 0585-3893.
  • Ryszard Wojciech Pawlicki: Długi Kąt [w:] Waldemar Mierzwa (red.): Mazury – słownik stronniczy, ilustrowany. Dąbrówno, Retman, 2008, 245 str.33, ISBN 978-83-923991-6-2.