Długie trwanie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Długie trwanie – termin opracowany przez Fernanda Braudela oznaczający perspektywę czasową, w której dokonują się przemiany cywilizacyjne i religijne. Z perspektywy długiego trwania większość wydarzeń politycznych jest nieistotna, czy wręcz niezauważalna.

W koncepcji metodologicznej Braudela wydarzenia polityczne (bitwy, wojny etc.) stanowią najpłytszą warstwę historii, na głębszym poziomie znajdują się procesy gospodarcze. Przemiany cywilizacyjne i religijne budują poziom najgłębszy, który jest zarazem najważniejszy dla zrozumienia całości dziejów.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wojciech Wrzosek, Wojna w systemie społecznym F. Braudela, (w:) Przemoc. W poszukiwaniu interpretacji, red. W. Hanasz, G. Zalejko), Toruń, UMK, 1992, ss. 281-304
  • W. Wrzosek, Idea kultury materialnej F. Braudela, Kwartalnik Historii Kultury Materialnej, 1994, 2, ss. 167-172.
  • W. Wrzosek, W poszukiwaniu czasu historycznego. Czas – kultura – Historia, (w:) Stosunek do czasu w różnych strukturach kulturowych, red. Z. Cackowski, J. Wojczakowski, Warszawa 1986
  • Wiktor Werner, Religia w czasie czy poza nim? Jeden z metodologicznych problemów historii religii. Historyka, T. XXIX, 1999, s. 69 – 78

Kategorie[edytuj | edytuj kod]