Długoogon mniejszy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Długoogon mniejszy
Epimachus meyeri[1]
Finsch, 1885
Długoogon mniejszy
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina cudowronki
Rodzaj Epimachus
Gatunek długoogon mniejszy
Podgatunki
  • E. m. albicans (van Oort, 1915)
  • E. m. bloodi Mayr & Gilliard, 1951
  • E. m. meyeri Finsch & A. B. Meyer, 1885
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Długoogon mniejszy, pyszałek wspaniały (Epimachus meyeri) – gatunek ptaka z rodziny cudowronek (Paradisaeidae). Wyróżniono trzy podgatunki E. meyeri[3][4]:

  • E. meyeri albicans – zachodnio-środkowa Nowa Gwinea.
  • E. meyeri bloodi – wschodnio-środkowa Nowa Gwinea.
  • E. meyeri meyeri – południowo-wschodnia Nowa Gwinea.
Morfologia
Długość ciała około 100 cm. o niezwykle długim ogonie i cienkim, zakrzywionym dziobie. Samiec szarobrązowy z ciemną głową i niebieskimi tęczówkami. Na bokach ciała widoczne ozdobne niebieskie i brązowe pióra. Głos samca opisywany jest jako dźwięki podobne do młota pneumatycznego lub karabinu maszynowego. Samica ma wierzch głowy kasztanowaty, grzbiet delikatnie prążkowany, tęczówki jaśniejsze. Toki, podczas których samce stroszą pióra na piersi, odbywają się zawsze na tych samych gałęziach drzew. Samiec zazdrośnie strzeże swojego terytorium. Pożywienie stanowią owady, które wyciąga swoim długim, zakrzywionym dziobem ze spróchniałego drewna; rzadziej zjada owoce.
Zasięg, środowisko
Górskie lasy w środkowych rejonach Nowej Gwinei; najliczniej występuje na wysokości ok. 2000 m n.p.m.

Przypisy

  1. Epimachus meyeri w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Epimachus meyeri. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. Frank Gill, Minturn Wright, David Donsker: Family Paradisaeidae (ang.). IOC World Bird List: Version 3.1. [dostęp 15 lipca 2012].
  4. Brown Sicklebill (Epimachus meyeri) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 15 lipca 2012].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Wiesław Dudziński, Marek Keller, Andrew Gosler: Atlas ptaków świata. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Multico, 2000. ISBN 83-7073-059-0.