Długoskrzydlakowe
| Długoskrzydlakowe | |
| Phaneropterinae[1] | |
| Burmeister, 1838 | |
 Wątlik charłaj (Leptophyes punctatissima) – samiec |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | stawonogi |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | owady |
| Podgromada | uskrzydlone |
| Rząd | prostoskrzydłe |
| Podrząd | długoczułkowe |
| Rodzina | pasikonikowate |
| Podrodzina | długoskrzydlakowe |
| Synonimy | |
|
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Długoskrzydlakowe (Phaneropterinae) – bardzo zróżnicowana morfologicznie podrodzina owadów prostoskrzydłych z rodziny pasikonikowatych (Tettigoniidae), klasyfikowana też jako rodzina długoskrzydlakowate (Phaneropteridae[2]). Należą do niej największe z pasikoników. Jest najliczniejszą w gatunki podrodziną pasikonikowatych – obejmuje blisko 2200 gatunków występujących na wszystkich kontynentach, poza Antarktydą. W Europie występuje ponad 150, a w Polsce 13 gatunków[2]. Rodzajem typowym jest Phaneroptera[3].
Charakterystyka [edytuj]
Roślinożerne owady o długich czułkach i ze skocznymi tylnymi nogami. U gatunków występujących w Polsce pokładełko jest krótkie, sierpowato zagięte do góry (u Phaneropterini, którego jedynym przedstawicielem w kraju jest długoskrzydlak sierposz) lub różnego kształtu. Poza długoskrzydlakiem sierposzem, u krajowych gatunków brak skrzydeł drugiej pary[2].
W Polsce występują m.in. wątlik charłaj (Leptophyes punctatissima), opaślik sosnowiec (Barbitistes constrictus) i kilka gatunków z rodzaju Isophya (zrówieńka).
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Phaneropterinae w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ 2,0 2,1 2,2 Fauna Polski - charakterystyka i wykaz gatunków. Bogdanowicz W., Chudzicka E., Pilipiuk I. i Skibińska E. (red.). T. II. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2007, s. 322. ISBN 978-83-881470-7-4.
- ↑ Eades, D.C.; D. Otte; M.M. Cigliano & H. Braun: Orthoptera Species File Online: subfamily Phaneropterinae Burmeister 1838 (ang.). [dostęp 26 sierpnia 2010].
