Dźwięki ciszy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Dźwięki ciszy
無聲風鈴 (Soundless Wind Chime)
Gatunek dramat
Rok produkcji 2009
Data premiery Ziemia 9 lutego 2009 r.
Polska 3 kwietnia 2011 r.
Kraj produkcji  Hongkong
 Szwajcaria
 Chiny
Język angielski, kantoński, mandaryński, gwara schwyzertüütsch
Czas trwania 110 minut
Reżyseria Kit Hung
Scenariusz Kit Hung
Główne role Bernhard Bulling
oraz Lü Yulai
Muzyka Claudio Puntin,
Insa Rudolph
Zdjęcia Alex Shi Yue
Kostiumy Ida Trieu
Montaż Kit Hung
Produkcja Philip Delaquis,
Min Li Marti,
Stefan Zuber,
Jacqueline Liu,
Liliane Ott
Wytwórnia Keep In Touch Production,
10mm Films,
Das Kollektiv für audiovisuelle Werke
Dystrybucja Hongkong Golden Scene
Szwajcaria Das Kollektiv
Polska Tongariro Releasing

Dźwięki ciszy (międzynar. tytuł ang. Soundless Wind Chime; chiń. 無聲風鈴; pinyin Wúshēng fēng líng) − dramat filmowy z 2009 roku, zrealizowany jako koprodukcja Hongkongu z Chinami i Szwajcarią. Film wyreżyserował, w oparciu o własny scenariusz, Kit Hung. Koncept opowiedzianej przez niego historii opiera się na autobiograficznych przeżyciach reżysera. Dźwięki ciszy to drugi pełnometrażowy projekt Hunga, a pierwszy trwający dłużej niż pięćdziesiąt minut.

Akcja filmu, nieprzedstawiona w chronologicznej kolejności, toczy się na przemian w Pekinie oraz hongkońskich i szwajcarskich miastach. Osią konstrukcyjną fabuły jest ciężki związek miłosny dwójki imigrantów, Ricky'ego i Pascala.

Dźwięki ciszy to niezależna produkcja artystyczna. Obraz prezentowany był podczas światowych festiwali filmowych w latach 2009−2010 oraz uzyskał szereg prestiżowych wyróżnień, w tym nominację do nagrody Teddy na Berlinale w 2009[1].

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Film ogniskuje się na losach młodego imigranta z Chin, Ricky'ego, który zamieszkuje w dużym hongkońskim mieście. Chłopak pracuje jako kelner i dostawca posiłków w nisko sytuowanej restauracji oraz mieszka ze swoją ciotką-prostytutką. Pewnego dnia Ricky, przez własną nieuwagę, zostaje okradziony przez kieszonkowca Pascala. Dwudziestosiedmioletni Pascal pochodzi ze Szwajcarii i jest w związku z przestępcą Marcusem. Wyemigrował w poszukiwaniu wolności.

Pascal zostaje pobity przez Marcusa i odchodzi od niego bez słowa pożegnania. Błąkając się po ulicach miasta, trafia na Ricky'ego. Ten oferuje mu posiłek oraz przyprowadza go do swojego mieszkania. Mężczyźni zamieszkują razem i nawiązuje się między nimi uczuciowa relacja. Wspólnie spędzane dni przeistaczają się w tygodnie, a Pascal znajduje pracę jako nauczyciel języka angielskiego w jednym z przedszkoli. W międzyczasie w życiu szwajcarskiego imigranta pojawiają się także inni mężczyźni − domniemanie przyjaciele; zazdrosny jest o to Ricky. Związek Ricky'ego i Pascala jest mimo to udany do momentu, w którym oboje nie decydują się określić, czy oparty jest na szczerej miłości czy wzajemnym uzależnieniu. W niewyjaśniony (przez brak chronologii w filmie) sposób Pascal znika z życia Ricky'ego.

Parę lat później Ricky wyrusza w podróż do Europy. W Szwajcarii napotyka na swojej drodze mężczyznę łudząco podobnego do Pascala, Ueliego − nieśmiałego właściciela sklepu z antykami. Ueli posiada osobowość skrajnie różną od stanowczego i odważnego, lecz zamkniętego w sobie Pascala. W miarę rozwoju relacji pomiędzy Ricky'm a Uelim wyjaśniona zostaje prawda o przeszłości głównego bohatera z Pascalem.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

  • Lü Yulai − Ricky
  • Bernhard Bulling − Pascal/Ueli
  • Wella Zhang − ciotka Ricky'ego
  • Gilles Tschudi − ojciec Pascala
  • Ruth Schwegler − matka Pascala
  • Marie Omlin − siostra Ueliego
  • Hannes Lindenblatt − Marcus
  • Eric Kwok − Steve
  • Wong Yaxuan − matka Ricky'ego
  • Fung Li (w czołówce jako Li Wai Foon) − właścicielka restauracji
  • Xiaoyan Wang (w czołówce jako Wong Siu Yin) − Popo
  • Jimmy Chung − przyjaciel Pascala
  • Joe Ho − przyjaciel Pascala
  • Jun Kanai − Pascal jako chłopiec
  • Jackie Leung − "Śpiewający Anioł"

Realizacja i wydanie filmu[edytuj | edytuj kod]

Film kręcony był w Pekinie w Chinach oraz w małej szwajcarskiej miejscowości. Zdjęcia zrealizowano w 2008 roku.

Jak wyznał reżyser Kit Hung, Dźwięki ciszy to film o godzeniu się ze stratą, konfrontujący ze sobą różnice między zachodnią a wschodnią filozofią życia, postrzeganiem śmierci i tego, co następuje po niej. Film próbuje rozmyć granice wyznaczane przez normy etyczne, narodowość czy seksualność[2].

Hung wyjawił swoje artystyczne zapędy w wypowiedzi na temat konceptu projektu:

Chińczycy wierzą, że dusza zmarłego wraca do jego domu. Sporządza się dla niej specjalną zupę, która oczyszcza pamięć i przygotowuje do ponownego narodzenia. W 2003 roku odeszły trzy osoby, które były bardzo ważne w moim życiu: rodzice mojego partnera, mieszkający w małej szwajcarskiej wiosce, oraz mój przyjaciel, który popełnił samobójstwo. Czasami budzę się rano i wciąż jeszcze chcę do nich zadzwonić albo pojechać na ich piękną farmę. Ale to wszystko już odeszło.

Ta walka świadomości, że ktoś już odszedł, z podświadomym pragnieniem bycia blisko, była bezpośrednią inspiracją do nakręcenia "Dźwięków ciszy". Wierzę, że jest to uniwersalne uczucie wszystkich, którzy doświadczyli straty ukochanej osoby.[2].

Światowa premiera filmu miała miejsce 9 lutego 2009 na 59. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Berlinie. 23 lipca tego roku film trafił do dystrybucji kinowej w rodzimym Hongkongu. W latach 2009−2010 projekt prezentowany był widzom ogólnoświatowych festiwali w Hongkongu, we Włoszech, w Kanadzie, Brazylii, Hiszpanii, Czechach, Szwajcarii i Wielkiej Brytanii[3][4].

W Polsce, 3 kwietnia 2011, Dźwięki ciszy zostały premierowo zaprezentowane w trakcie łódzkiego festiwalu Philips Cinema Mundi[5]. 12 maja obraz został częścią Maratonu Równości w Łodzi, organizowanego przez Łódzką Grupę Lokalną Kampanii Przeciw Homofobii[6], a tydzień później, 18 maja, w ramach kameralnego przeglądu filmowego "O miłości między innymi", film wyemitowało Kino Pod Baranami[7]. Także w 2011 Dźwięki ciszy wydane zostały w specjalnie limitowanej edycji na nośnikach DVD przez Tongariro Releasing, dystrybutora specjalizującego się w publikacji kina o tematyce LGBT[2].

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

  • 2009, Berlin International Film Festival:
    • nominacja do nagrody Teddy w kategorii najlepszy film fabularny (nagrodzony: Kit Hung)
  • 2009, Torino International Gay & Lesbian Film Festival:
    • Nagroda Audiencji (Kit Hung)
    • nagroda dla "najlepszego nowego reżysera" (Kit Hung)
    • Nagroda Specjalna Jury dla "najlepszego filmu fabularnego" (Kit Hung)
  • 2009, Vancouver Queer Film Festival:
    • nagroda dla "najlepszego międzynarodowo dystrybuowanego filmu fabularnego" (Kit Hung)
  • 2009, Chinese Film Forum, Beijing, China:
    • nagroda dla "najlepszego nowego aktora" (Lü Yulai)
  • 2009, Lesgaicinemad − Madrid International Lesbian and Gay Film Festival:
    • nagroda dla "najlepszego reżysera" (Kit Hung)
    • nagroda dla "najlepszego aktora" (Lü Yulai)
  • 2009, Montreal International Gay and Lesbian Film Festival:
    • nagroda Grand Prix du Jury w kategorii najlepszy film fabularny

Źródła: [1][3]

Ścieżka dźwiękowa[edytuj | edytuj kod]

Filmowa ścieżka dźwiękowa wyprodukowana została przez Claudio Puntina i Insę Rudolph, członków zespołu jazzowego Sepiasonic. W filmie wykorzystana jest także twórczość artysty muzycznego Justina McGratha oraz utwór "Achoo Cha Cha" śpiewany przez chińską aktorkę oraz divę wokalną Grace Chang.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 "Press Information: TEDDY Winners 2009". teddyaward.tv. (ang.) [dostęp 2011-12-23]
  2. 2,0 2,1 2,2 "TONGARIRO RELEASING: DŹWIEKI CISZY". tongariro.pl. [dostęp 2011-12-23]
  3. 3,0 3,1 "SWISS FILMS: Soundless Wind Chime". swissfilms.ch. (ang.) [dostęp 2011-12-23]
  4. "Release dates for Soundless Wind Chime (2009)". Internet Movie Database (IMDb). (ang.) [dostęp 2011-12-23]
  5. Chodyła, Małgorzata (2011-03-28). "Philips Cinema Mundi". polgej.pl. [dostęp 2011-12-23]
  6. "Maraton Równości w Łodzi". queercafe.pl. 2011-04-15. [dostęp 2011-12-23]
  7. "Dźwięki ciszy (Soundless Wind Chime) − reż. Wing Kit Hung (Hong Kong, 2010)". omiloscimiedzyinnymi.pl. [dostęp 2011-12-23]