Dżemszyd

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Dżemszyd, Dżamszid - zgodnie z mitologią perską miał być stworzonym przez Ahura Mazdę pierwszym królem ludzkości, po śmierci zaś objąć panowanie w krainie umarłych.

Syn Wiwańhanta (urodzony po długich oczekiwaniach, modłach i wypiciu soku haomy), po urodzeniu nazwany Jima. Z zachwytu ludzie nadali mu przydomek Hszteta - Jaśniejący. Późnopahlawijskie i nowoperskie źródła okreslają go jako Dżam a przydomek hszteta przybrał formę szid skąd pochodzi określenie Dżamszid[1].

Przepołowienie Dżamszyda

Pierwszy władca w Arianem Waedżo, jego rządy to czas szczęśliwości i powodzenia. Był budowniczym wielkiego Waru, pozbawiony królewskiej chwały (chwareny) po zabiciu krowy, opuścił królestwo, został pokonany przez Aži Dahaka. Na rozkaz Azi Dahaki brat Dżemszyda, Spitura, odszukał go aż na chińskim morzu. Mimo iż Dżemszyd ukrył się w pniu drzewa został wraz z nim przecięty na dwie połowy.

Z jego osobą wiążą się liczne legendy, np. o jego kielichu - zwierciadle Boga lub o cudownym sztylecie. Był legendarnym protoplastą dynastii Saffarydów i bohaterem dzieł literackich, np. Omara Chajjama.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Kolebka Ariów. W: Maria Składankowa: Bohaterowie, bogowie i demony dawnego Iranu. Warszawa: Iskry, 1984. ISBN 83-207-0380-8.