Dževad Karahasan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dževad Karahasan
Dževad Karahasan.jpg
Data i miejsce urodzenia 25 stycznia 1953, Duvno
Narodowość Bośnia i Hercegowina bośniacka
Dziedzina sztuki literatura
Ważne dzieła Istočni divan (1989)
Dnevnik selidbe (1994)

Dževad Karahasan (ur. 25 stycznia 1953 w Duvno) - bośniacki pisarz, eseista i dramaturg.

Karahasan w rodzinnej miejscowości Duvno (dziś Tomislavgrad) ukończył szkołę podstawową i średnią. W Sarajewie studiował literaturę i teatroznawstwo a następnie na uniwersytecie w Zagrzebiu uzyskał tytuł doktora nauk filologicznych. Pracował jako dramaturg Teatru Narodowego w Zenicy, był redaktorem pisma ‘’Odjek’’. Wybuch wojny w Bośni w 1992 r. zastał go na stanowisku profesora Akademii Teatralnej w Sarajewie, został następnie jej dziekanem.

Karahasan pisze powieści, opowiadania, dramaty teatralne, eseje; jest reżyserem teatralnym, choć działa także jako krytyk teatralny. Wydał m.in. tom studiów krytycznych Kazalište i kritika (Teatr i krytyka, 1980) oraz powieści Kraljevske legende (Legendy królewskie, 1980) i Istočni divan (Dywan wschodni, 1989).

Obok działalności literackiej, Karahasan prowadzi także działalność dziennikarską publikując swe artykuły, poświęcone głównie kwestiom tożsamości bośniackiej, w prasie europejskiej. Za swą pracę został wyróżniony nagrodą Charlesa Veillona oraz Nagrodą Herdera.

Do najważniejszych dzieł Karahasana należy powieść Istočni divan (Dywan wschodni), traktująca o losach sufickiego męczennika i świętego Al-Halladża. Jest to swoiste studium życia arabskiego twórcy, myśliciela i aforysty, osadzone w wiernie zrekonstruowanej scenerii Bagdadu z IX w. Za książkę Dnevnik selidbe (Dziennik przesiedlenia, 1994), Karahasan otrzymał Europejską Nagrodę Literacką za esej. Jest to opowieść o oblężonym Sarajewie oraz życiu ludzi w nieludzkim czasie, przesycona ogólniejszymi refleksjami, dotyczącymi wojny w Bośni oraz stosunku Europy Zachodniej do wydarzeń na Bałkanach.

Książka Dnevnik selidbe, poszerzona o kilka esejów została wydana w Polsce pod tytułem Sarajewska sevdalinka w przekładzie D. Cirlić-Straszyńskiej i J. Pomorskiej, Sejny 1995.

W 2010 roku Karahasan otrzymał literacką nagrodę Vilenica.