Dương Văn Minh

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
To jest biografia osoby noszącej wietnamskie nazwisko Dương.
Dương Văn Minh
Data i miejsce urodzenia 19 lutego 1916
Mỹ Tho
Data i miejsce śmierci 6 sierpnia 2001
Pasadena
Prezydent Wietnamu Południowego
Okres urzędowania od 28 kwietnia 1975
do 30 kwietnia 1975
Poprzednik Nguyễn Văn Thiệu
Następca urząd zlikwidowany
Prezydent Wietnamu Południowego
Okres urzędowania od 2 listopada 1963
do 30 stycznia 1964
Poprzednik Ngô Đình Diệm
Następca Nguyễn Khánh

Dương Văn Minh (ur. 19 lutego 1916 w Mỹ Tho, zm. 6 sierpnia 2001 w Pasadenie[1]) – południowowietnamski polityk. Doprowadził do obalenia prezydenta Ngô Đình Diệma. Sam na krótko sprawował tę funkcję w 1975 roku, musiał jednak skapitulować przed wojskami Wietnamu Północnego.

Urodził się we francuskiej kolonii Kochinchina w Wietnamie. Po studiach we Francji powrócił do Wietnamu i w 1955 rozpoczął służbę jako oficer proklamowanej właśnie Republiki Wietnamu (Wietnam Południowy). Dzięki sukcesom militarnym szybko zdobył dużą popularność wśród ludności. Prezydent wietnamski Ngô Đình Diệm, obawiając się rosnącej popularności Dươnga postanowił "awansować" go na stanowisko swojego doradcy - stanowisko to miało tylko tytularny charakter. W listopadzie 1963 roku Dương wraz z grupą wyższych wojskowych, przy wsparciu amerykańskiej Centralnej Agencji Wywiadowczej dokonał zamachu stanu, obalając prezydenta Ngô, który zginął w czasie tego przewrotu. Zamachowcy utworzyli Wojskową Radę Rewolucyjną, która przejęła władzę w kraju, jednak w styczniu 1964 roku została obalona, a Dương musiał ratować się ucieczką z kraju. Do Wietnamu powrócił cztery lata później i w 1971 roku zgłosił swoją kandydaturę w wyborach prezydenckich. Wycofał się jednak z kandydowania, zdawszy sobie sprawę, że nie ma szans na zwycięstwo. Na scenę polityczną powrócił 21 kwietnia 1975 roku, kiedy to po ustąpieniu prezydenta Nguyễn Văn Thiệu i krótkich rządach wiceprezydenta Trần Văn Hươnga, jemu właśnie powierzono ten urząd. Jego rządy trwały jednak tylko kilka dni, do czasu aż wojska północno-wietnamskie wkroczyły do Sajgonu i zajęły pałac prezydencki. 29 kwietnia 1975 roku Dương został zmuszony do podpisania aktu bezwarunkowej kapitulacji, następnie trafił do północnowietnamskiej niewoli. W 1983 roku został zwolniony i wyemigrował do Francji.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy