DFS 230

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
DFS 230 B-1
DFS 230 B-1
Dane podstawowe
Państwo  III Rzesza
Producent zakłady DFS, Gotha, Hartig i Erla
zakłady w Czechosłowacji
Typ lekki szybowiec transportowy
Konstrukcja mieszana
Załoga 2 lotników + 8 ludzi desantu
Historia
Data oblotu 1937
Lata produkcji 1938 – 1941
Wycofanie ze służby 1945
Dane techniczne
Wymiary
Rozpiętość 21,98 m
Długość 11,24 m
Powierzchnia nośna 41,30 m²
Masa
Własna 860 kg
Startowa 2100 kg
Osiągi
Prędkość dopuszczalna 290 km/h
Prędkość holowania 180 km/h
Dane operacyjne
Uzbrojenie
2 stałe karabiny maszynowe MG 34 kal. 7,92 mm i 1 ruchomy karabin maszynowy MG 15 kal. 7,92 mm
Użytkownicy
Luftwaffe
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

DFS 230 – niemiecki lekki szybowiec transportowy z okresu II wojny światowej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Kiedy w Luftwaffe zaczęto tworzyć oddziały powietrznodesantowe uświadomiono sobie, że jest potrzebny środek transportu umożliwiające lądowanie desantu bez dużego rozproszenia. W tym celu pod koniec 1937 roku skonstruowano lekki szybowiec DFS 230, mogący przewozić drużynę piechoty i nie wymagający dużego samolotu holującego. W zakładach DFS, Gotha, Hartig i Erla wyprodukowano 1022 szybowce, kolejne 496 powstało w Czechosłowacji. Kadłub DFS 230 posłużył do budowy eksperymentalnego holowanego wiroszybowca transportowego Focke-Achgelis Fa 225.

Warianty[edytuj | edytuj kod]

  • A-1 – podstawowa wersja.
  • A-2 – szkolna wersja A-1.
  • B-1 – wersja o wzmocnionej konstrukcji.
  • B-2 – szkolna wersja B-1.

Użycie bojowe[edytuj | edytuj kod]

Maszyny te wykorzystywano od maja 1940 roku do końca wojny. Brały udział w operacjach nad Belgią, Bałkanami, Kretą i na froncie wschodnim. Z szybowców DFS 230 został 12 września 1943 roku wysadzony desant, który uwolnił Benito Mussoliniego. Ostatnie loty na DFS 230 wykonywano wiosną 1945 roku do oblężonego ówczesnego Breslau, m.in. 23 marca doleciało tam sześć szybowców.