DN

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy klasy bojerowej. Zobacz też: Nowa karłowata.
DN
Dane techniczne
Długość kadłuba 3,58-3,73 m
Szerokość kadłuba 44-55 cm
Długość masztu 4,87-4,72 m
Długość bomu do 2,74 m
Waga 30-50 kg
Powierzchnia żagla do 6,45 m2
Liczba płóz 3, 1 z przodu sterująca
Prędkość maks. 140 km/h
Załoga 1 sternik
Najlepszy wiatr 2-4 skala Beauforta
Bojer DN w Żninie
Bojery klasy DN na Jeziorze Małym w Żninie

Klasa DN – najliczniejsza na świecie klasa bojerowa charakteryzująca się prostą budową oraz łatwością w transporcie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Jej historia rozpoczęła się w 1937 roku, kiedy to gazeta 'Detroit News' ogłosiła konkurs na stworzenie taniego i przenośnego bojera, który pozwoliłby na szeroką promocję żeglarstwa lodowego. Archie Arroll, Art Jarrett oraz Joe Lodge zostali zwycięzcami tego konkursu przedstawiając projekt małego ślizgu o powierzchni żagla wynoszącej 60 stóp kwadratowych sterowanego jedną przednią płozą. W pierwszym roku od opublikowania planów zbudowano około 50 bojerów klasy "Blue Streak 60", jak pierwotnie nazywała się ta klasa. Potem z pierwszych liter gazety oraz powierzchni żagla powstała nazwa DN-60, która z czasem została skrócona do samych liter DN.

W Europie DNy pojawiły się we wczesnych latach sześćdziesiątych, najpierw w Holandii, by potem rozpowszechnić się w całej Europie. W 1966 roku Stanisław Turketti, po nawiązaniu kontaktów z Holendrem Vimem van Ackerem sprowadził klasę DN do Polski i do pierwszej zimy powstało około 30 maszyn, by w roku 1972 osiągnąć liczbę 200 sztuk. W 1967 roku, z inicjatywy i pod opieką Stanisława Turkettiego, odbyły się pierwsze mistrzostwa Polski w klasie DN. W 1972 roku na Zalewie Zegrzyńskim odbyły się pierwsze w Europie mistrzostwa świata w klasie DN.

W 1962 roku w stanie Michigan została założona organizacja non-profit - IDNIYRA (International DN Ice Yacht Racing Association) mająca na celu promocję i rozwój klasy na świecie. Obecnie zrzesza ona ponad 2000 żeglarzy z całego świata.

Polskie medale[edytuj | edytuj kod]

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

I miejsce[edytuj | edytuj kod]

rok sternik miejsce regat kraj
1976 Romuald Knasiecki Stora Yartin Szwecja Szwecja
1978 Bogdan Kramer Krynica Morska Polska Polska
1979 Piotr Burczyński jezioro Champlain Stany Zjednoczone USA
1990 Władysław Stefanowicz Arsunda Szwecja Szwecja
1992 Karol Jabłoński Arsunda Szwecja Szwecja
1995 Karol Jabłoński Montreal Stany Zjednoczone USA
1996 Karol Jabłoński Wiedeń Austria Austria
1997 Karol Jabłoński jezioro St. Clair Stany Zjednoczone USA
2000 Karol Jabłoński jezioro Hjalmaren Szwecja Szwecja
2001 Karol Jabłoński Saginaw Bay Stany Zjednoczone USA
2003 Karol Jabłoński jezioro Champlain Stany Zjednoczone USA
2006 Michał Burczyński Nässja Szwecja Szwecja
2010 Michał Burczyński Neusiedler See Austria Austria
2012 Tomasz Zakrzewski Arsunda Szwecja Szwecja
2013 Tomasz Zakrzewski jezioro Pepin Stany Zjednoczone USA
2014 Karol Jabłoński[1] Haapsalu Estonia Estonia

II miejsce[edytuj | edytuj kod]

rok sternik miejsce regat kraj
1976 Zbigniew Stanisławski Stora Yartin Szwecja Szwecja
1977 Zbigniew Stanisławski Saint Michaels Stany Zjednoczone USA
1983 Piotr Burczyński Trenton Stany Zjednoczone USA
1988 Piotr Burczyński Leningrad Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich ZSRR
1993 Karol Jabłoński jezioro Genewskie Stany Zjednoczone USA
1994 Karol Jabłoński Nieporęt Polska Polska
1995 Piotr Burczyński Montnil Kanada Kanada
2002 Karol Jabłoński Haapsalu Estonia Estonia
2004 Karol Jabłoński jezioro Balaton Węgry Węgry
2006 Łukasz Zakrzewski Nässja Szwecja Szwecja
2008 Łukasz Zakrzewski Lipno Czechy Czechy
2010 Adam Baranowski Neusiedler See Austria Austria
2011 Michał Burczyński Jezioro Senachwine Stany Zjednoczone Stany Zjednoczone
2013 Robert Graczyk jezioro Pepin Stany Zjednoczone USA
2014 Michał Burczyński[2] Haapsalu Estonia Estonia

III miejsce[edytuj | edytuj kod]

rok sternik miejsce regat kraj
1979 Stanisław Macur jezioro Champlain Stany Zjednoczone USA
1981 Piotr Burczyński Hamilton Bay Kanada Kanada
1983 Stanisław Macur Trenton Stany Zjednoczone USA
1985 Bogdan Kramer Bamagat Bay Stany Zjednoczone USA
1986 Stanisław Macur jezioro St. Clair Stany Zjednoczone USA
1998 Piotr Burczyński Pyhajarvi Finlandia Finlandia
1999 Michał Burczyński St. Louis Kanada Kanada
2002 Michał Burczyński Haapsalu Estonia Estonia
2010 Łukasz Zakrzewski Neusiedler See Austria Austria
2011 Łukasz Zakrzewski Jezioro Senachwine Stany Zjednoczone Stany Zjednoczone
2014 Tomasz Zakrzewski[3] Haapsalu Estonia Estonia

Mistrzostwa Europy[edytuj | edytuj kod]

I miejsce[edytuj | edytuj kod]

rok sternik miejsce regat kraj
1977 Piotr Burczyński Krynica Morska Polska Polska
1980 Bogdan Kramer Yasteras Szwecja Szwecja
1981 Bogdan Kramer Vanersborg Szwecja Szwecja
1984 Bogdan Kramer Krynica Morska Polska Polska
1987 Władysław Stefanowicz Kungsbacka Szwecja Szwecja
1988 Piotr Burczyński Leningrad Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich ZSRR
1989 Piotr Burczyński Vasa Finlandia Finlandia
1993 Stanisław Macur Sundbyholm Szwecja Szwecja
2001 Karol Jabłoński Lipno Czechy Czechy
2002 Karol Jabłoński Haapsalu Estonia Estonia
2004 Michał Burczyński jezioro Balaton Węgry Węgry
2005 Michał Burczyński Lomasakykä Finlandia Finlandia
2006 Michał Burczyński Säkylä Finlandia Finlandia
2008 Michał Burczyński Lipno Czechy Czechy
2011 Karol Jabłoński Kuressaare Estonia Estonia
2013 Karol Jabłoński Jezioro Siemianowskie Polska Polska
2014 Karol Jabłoński[4] Morze Bałtyckie Estonia Estonia

II miejsce[edytuj | edytuj kod]

rok sternik miejsce regat kraj
1978 Bogdan Kramer Krynica Morska Polska Polska
1982 Piotr Burczyński Hanower Niemcy RFN
1983 Piotr Burczyński Västerås Szwecja Szwecja
1985 Karol Jabłoński Gränna Szwecja Szwecja
1987 Piotr Burczyński Kungsbacka Szwecja Szwecja
1988 Andrzej Dalecki Leningrad Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich ZSRR
1990 Władysław Stefanowicz Arsunda Szwecja Szwecja
1992 Andrzej Dalecki Arsunda Szwecja Szwecja
1996 Karol Jabłoński Salzburg Austria Austria
1997 Karol Jabłoński Växjö Szwecja Szwecja
1999 Karol Jabłoński Giżycko Polska Polska
2001 Michał Burczyński Lipno Cerná Czechy Czechy
2002 Michał Burczyński Haapsalu Estonia Estonia
2006 Łukasz Zakrzewski Säkylä Finlandia Finlandia
2007 Michał Burczyński Haapsalu Estonia Estonia
2009 Łukasz Zakrzewski Petersburg Rosja Rosja
2010 Michał Burczyński Jezioro Nezyderskie Austria Austria
2011 Łukasz Zakrzewski Kuressaare Estonia Estonia
2013 Łukasz Zakrzewski Jezioro Siemianowskie Polska Polska

III miejsce[edytuj | edytuj kod]

rok sternik miejsce regat kraj
1979 Bogdan Kramer Neusiedlersee Austria Austria
1981 Stanisław Macur Vanersborg Szwecja Szwecja
1983 Bogdan Kramer Västerås Szwecja Szwecja
1984 Piotr Burczyński Krynica Morska Polska Polska
1985 Piotr Burczyński Gränna Szwecja Szwecja
1989 Stanisław Macur Vasa Finlandia Finlandia
1992 Władysław Stefanowicz Arsunda Szwecja Szwecja
1998 Karol Jabłoński Säkylä Finlandia Finlandia
2000 Karol Jabłoński Örebro Szwecja Szwecja
2003 Michał Burczyński Ekerö Szwecja Szwecja
2004 Karol Jabłoński Balatonfüred Węgry Węgry
2006 Jakub Schneider Säkylä Finlandia Finlandia
2009 Michał Burczyński Petersburg Rosja Rosja
2011 Robert Graczyk Kuressaare Estonia Estonia

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 2014 Gold Cup World DN Championship Results (ang.). idniyra.eu, 5 marca 2014. [dostęp 5 marca 2014].
  2. 2014 Gold Cup World DN Championship Results (ang.). idniyra.eu, 5 marca 2014. [dostęp 5 marca 2014].
  3. 2014 Gold Cup World DN Championship Results (ang.). idniyra.eu, 5 marca 2014. [dostęp 5 marca 2014].
  4. Europeans Championships – Series Standing – 21 races scored (ang.). idniyra.eu, 7 marca 2014. [dostęp 7 marca 2014].