DVB-T

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

DVB-T (ang. Digital Video Broadcasting – Terrestrial) – standard telewizji cyfrowej DVB nadawanej naziemnie, opublikowany po raz pierwszy w roku 1997[1]. Cyfrowe wideo, dźwięk i dane dodatkowe są przesyłane w strumieniu transportowym MPEG przy użyciu modulacji COFDM. Do kompresji audio/wideo wykorzystano standard MPEG-2, zastąpiony ostatnio przez MPEG-4 (H.264)[2]. Następcą standardu DVB-T jest DVB-T2, który zostaje sukcesywnie wprowadzany w Wielkiej Brytanii (BBC).

Spis treści

[edytuj] Budowa nadajnika i odbiornika

[edytuj] Budowa nadajnika

Schemat nadajnika systemu DVB-T

Nadajnik składa się z:

  • Kodera (MPEG-2 lub MPEG-4) – sygnał audio/wideo poddawany jest kodowaniu źródłowemu.
  • Dwóch multiplekserów – z multipleksera programowego otrzymuje się strumień programowy, czyli jeden strumień w skład którego wchodzą strumienie audio, wideo oraz danych, tylko z jednego kanału. Z kolei z multipleksera transmisyjnego otrzymuje się strumień transmisyjny, który składa się z pakietów o stałej długości oraz mogących pochodzić z różnych kanałów.
  • Układu sygnałów: pilota i TPS – pilot wykorzystywany jest do synchronizacji odbiornika z nadajnikiem. TPS zawiera zakodowane parametry modulacji.
  • Modulatora OFDM z 1704 lub 6816 nośnymi.
  • Przetwornika cyfrowo-analogowego (DAC) oraz modulatora wyjściowego na sygnał radiowy nadawany przez nadajnik telewizji naziemnej.

[edytuj] Schemat nadawania

Dostępny bitrate (Mbit/s) w systemie DVB-T dla kanałów w pasmie 8 MHz
Modulacja Kodowanie korekcyjne Okres ochronny
1/4 1/8 1/16 1/32
QPSK 1/2 4.976 5.529 5.855 6.032
2/3 6.635 7.373 7.806 8.043
3/4 7.465 8.294 8.782 9.048
5/6 8.294 9.216 9.758 10.053
7/8 8.709 9.676 10.246 10.556
16-QAM 1/2 9.953 11.059 11.709 12.064
2/3 13.271 14.745 15.612 16.086
3/4 14.929 16.588 17.564 18.096
5/6 16.588 18.431 19.516 20.107
7/8 17.418 19.353 20.491 21.112
64-QAM 1/2 14.929 16.588 17.564 18.096
2/3 19.906 22.118 23.419 24.128
3/4 22.394 24.882 26.346 27.144
5/6 24.882 27.647 29.273 30.160
7/8 26.126 29.029 30.737 31.668

[edytuj] Budowa odbiornika

Widmo sygnału DVB-T przy zastosowaniu modulacji OFDM w wersji z 8192 nośnymi

Odbiornik składa się z:

  • Układu wejściowego oraz przetwornika analogowo-cyfrowego (ADC).
  • Układu synchronizacji na podstawie sygnału pilota oraz TPS.
  • Przetwornika ukladu zmiennego.
  • Demodulatora OFDM.
  • Demultiplekserów strumienia programowego i transportowego na rozdzielone cyfrowe sygnału audio/wideo oraz danych.
  • Dekodera (MPEG-2 lub MPEG-4).

[edytuj] Naziemna telewizja cyfrowa w Polsce

Information icon.svg Zobacz więcej w artykule Telewizja naziemna, w sekcji Telewizja cyfrowa.
Information icon.svg Osobny artykuł: Naziemna telewizja cyfrowa w Polsce.

W Polsce planem przejścia na telewizję cyfrową zajmuje się Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji oraz Urząd Komunikacji Elektronicznej. Ostatnie ustalenia wskazują na wybór MPEG-4 jako metody kompresji, pierwszy multipleks telewizyjny ruszył we wrześniu 2009 roku[3][4]. Sygnał analogowy ma być wyłączany począwszy od czerwca 2011, zakończenie nadawania ostatnich analogowych programów zostało zaplanowane na 31 lipca 2013 roku[3][4].

Dnia 24 marca 2009 Ministerstwo Infrastruktury poinformowało, że uzgodnione rozporządzenie w sprawie wymagań technicznych i eksploatacyjnych dla urządzeń konsumenckich służących do odbioru cyfrowych naziemnych transmisji telewizyjnych zostało skierowane do notyfikacji w Komisji Europejskiej. Rozporządzenie zostało notyfikowane Komisji Europejskiej w dniu 16 marca 2009 r., pod numerem 2009/155/PL, w następstwie czego rozporządzenie zostało ogłoszone 24 grudnia 2009 roku i znajduje się w Dzienniku Ustaw Dz.U.09.221.1742

Zgodnie z rozporządzeniem jako podstawowe wymagania przyjęto parametry odbiornika naziemnej telewizji cyfrowej (DVB-T) zgodnie ze specyfikacją:

ETSI TS 101 154 V.1.8.1:2007 jako 25 Hz H.264/AVC HDTV video, MPEG-2 Layer 2 and E-AC-3 audio, for a Baseline IRD able to decode up to 1920 × 1080 interlaced 25 Hz video pictures or 1280 × 720 progressive 50 Hz video pictures[5].

Wspomniany dokument stanowi ważną wskazówkę dla konsumentów, którzy przy zakupie telewizyjnego sprzętu odbiorczego powinni zwracać uwagę, czy dany odbiornik DVB-T lub telewizor ze zintegrowanym tunerem DVB-T jest w stanie poprawnie odtwarzać obraz jakości HD (wysokiej rozdzielczości) zakodowany zgodnie ze standardem MPEG-4 (H.264/AVC) oraz dźwięk wielokanałowy zakodowany zgodnie ze standardem Dolby Digital Plus (EAC-3)[2].

Posiadacze telewizorów ze zintegrowanym dekoderem DVB-T/MPEG-2 wyposażonym w wejście do podłączenia modułów CI (Common Interface) oraz widzowie wykorzystujący odbiorniki DVB-T/MPEG-2 również posiadające gniazdo CI, w celu umożliwienia odbioru programów zakodowanych w MPEG-4 mogą zakupić moduł transkodujący z MPEG-4 na MPEG-2. Trzeba pamiętać jednak, że powyższe rozwiązanie pozwoli jedynie na odbiór kanałów SD. Jest jednak jedynym ratunkiem dla urządzeń DVB-T/MPEG-2 o ile mają gniazda CI i stosownie przygotowane oprogramowanie.

Informacje nt. parametrów technicznych odbiornika naziemnej telewizji cyfrowej dla Polski dostępne są również na stronie internetowej Krajowej Izby Gospodarczej Elektroniki i Telekomunikacji.

[edytuj] Obowiązujące w Polsce numery identyfikacyjne ONID, NID, TSID, SID i LCN dla programów i usług nadawanych w strumieniu DVB-T

Lista identyfikatorów ONID (Original Network IDentification), NID (Network IDentification), TSID (Transport Stream IDentification), SID (Service IDentification) i LCN (Logical Channel Number) prowadzona jest przez Krajową Radę Radiofonii i Telewizji. Wartości identyfikatorów związanych z danym programem/usługą zawarte są w części technicznej decyzji Przewodniczącego KRRiT o wprowadzeniu programu do multipleksu cyfrowego.[6]. W każdym kraju prowadzony jest jednolity rejestr tych wartości który pozwala na uniknięciu konfliktów. Operatorzy multipleksów albo dostają przydzielone wartości albo je zgłaszają w celu rejestracji i tym samym rezerwują je co pozwala unikać powtarzania tego co w kraju, sieci lub multipleksie powtarzać się nie powinno.

[edytuj] ONID

Oryginalny identyfikator sieci (ONID) – kod specyficzny dla danego kraju – dla wszystkich sieci cyfrowych na terenie Polski obowiązuje kod 0x2268 (hex – szesnastkowy system liczbowy).

[edytuj] NID

Identyfikator sieci (NID) używany dla identyfikacji podsieci (np. na wydzielonym obszarze lub regionie), o wartościach zawartych w tabeli:

Region (województwo) NID (hex)
Cały kraj 0x3401
Cały kraj – usł. mobilna 0x3402
Dolnośląskie 0x3410
Kujawsko-Pomorskie 0x3411
Łódzkie 0x3412
Lubelskie 0x3413
Lubuskie 0x3414
Małopolskie 0x3415
Mazowieckie 0x3416
Opolskie 0x3417
Podkarpackie 0x3418
Podlaskie 0x3419
Pomorskie 0x341A
Śląskie 0x341B
Świętokrzyskie 0x341C
Warmińsko-Mazurskie 0x341D
Wielkopolskie 0x341E
Zachodniopomorskie 0x341F

[edytuj] TSID

Identyfikator strumienia transportowego (TSID) definiuje poszczególne multipleksy naziemne i przyjmuje wartości zawarte w tabeli:

Nazwa multipleksu TSID; pierwszy numer (hex) identyfikuje multipleks)
MUX1 0x1xxx
MUX2 0x2xxx
MUX3 0x3xxx
rezerwa 0x4xxx
MUX5 0x5xxx
MUX6 0x6xxx
MUX7 (w Paśmie III) 0x7xxx
rezerwa 0x8xxx
0x9xxx
0xAxxx
0xBxxx
0xCxxx
0xDxxx
0xExxx
MUX4 (TV mobilna) 0xFxxx

[edytuj] SID i LCN

Identyfikator usługi/programu (SID) przypisany do danego konkretnego programu/usługi oraz deskryptor LCN składający się z logicznego numeru kanału/programu (LCN) definiującego kolejność programów/kanałów oraz znacznika widoczności usługi (visible_service_flag) pozwalającego na wyświetlanie (wartość 1) lub niewyświetlanie danego programu na liście usług i w EPG:

Nazwa usługi/programu SID LCN visible_service_flag
TVP1 HD 1 1 1
TVP1 44
TVP2 HD 2 2
TVP2 45
TVP Info Białystok 7 3
TVP Info Bydgoszcz 8
TVP Info Gdańsk 9
TVP Info Gorzów 10
TVP Info Katowice 11
TVP Info Kielce 12
TVP Info Kraków 13
TVP Info Lublin 14
TVP Info Łódź 15
TVP Info Olsztyn 16
TVP Info Opole 17
TVP Info Poznań 18
TVP Info Rzeszów 19
TVP Info Szczecin 20
TVP Info Warszawa 21
TVP Info Wrocław 22
Polsat 3 4
Polsat HD 46
TVN 4 5
TVN HD 47
TV4 5 6
TV Puls 6 7
TVN7 23 8
Puls 2 24 9
TV6 25 10
Polsat Sport News 26 11
Eska TV 27 12
TTV 28 13
Polo TV 29 14
ATM Rozrywka TV 30 15
TVP Kultura 31 16
TVP Historia 32 17
TVP Polonia 33 18
TVP Rozrywka 34 19
TVP Dokument 35 20
Programy z multipleksów lokalnych 36 - 43 21 - 28
Programy z MUX1 i MUX2 w innej rozdzielczości 44 - 49 -
(TV1 – TV4) MUX 1 po zwolnieniu przez TVP 50 - 53 29 - 32
(TV1-TV8) – MUX5 54 - 61 33 - 40
(TV1-TV8) – MUX6 62 - 69 41 - 48
Rezerwa 70 - 100 49 - 100
(TV1-TV33) – MUX4 (TV mobilna) 101 - 133 101 - 133 0
Programy radiowe w MUX4 (TV mobilna) 4096 - 4122 134 - 160
Inne usługi w MUX4 8192 - 8198 161 - 167

Kolejne programy/usługi definiowane będą przez kolejne identyfikatory SID i LCN w porządku wynikającym z kolejności uzyskiwania prawa do umieszczania ich w multipleksach cyfrowych. Identyfikatory te przypisane są do konkretnego programu/usługi i w przypadku przenoszenia ich do innego multipleksu nie powinny ulegać zmianie.

[edytuj] Service type

Kod rodzaju usługi (Service type) określający typ usługi (HDTV, SDTV, radio, inne) w danej kategorii oraz priorytet wyboru usługi w ramach tej samej kategorii

Kategoria usług Rodzaj usługi Service type (hex) Priorytet w ramach kategorii
TV SDTV / MPEG-2 0x01 3
SDTV / MPEG-4 0x16 2
HDTV / MPEG-4 0x19 1
TV o niskiej rozdzielczości na urządzenia przenośne 0x80 4
Inna Inny Inny
Radio Programy radiowe / MPEG-1, 2 Warstwa 2 0x02 2
Programy radiowe / AC-3, E-AC-3 0x0A 1
Inna Inny Inny
Teletekst Transmisja danych teletekstu 0x03 Inny
SSU
(System Software Updates)		 Transmisja danych dla SSU 0x0C Inny
Transmisja danych Transmisja danych Inny Inny
Inna Inna Inny Inny

Przypisy

  1. ↑ What is DVB-T? (ang.). www.radio-electronics.com. [dostęp 9 kwietnia 2010].
  2. ↑ 2,0 2,1 Ministerstwo Cyfryzacji: Dobre praktyki w zakresie nadawania DVB-T w Polsce (pol.). W: cyfryzacja.gov.pl [on-line]. Maj 2011, Maj 2011. [dostęp 2012-09-27].
  3. ↑ 3,0 3,1 SATKurier.pl / DVB-T / Harmonogram cyfryzacji w Polsce
  4. ↑ 4,0 4,1 Uke – Naziemna Telewizja Cyfrowa (Ntc)
  5. ↑ Rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie wymagań technicznych i eksploatacyjnych dla urządzeń konsumenckich służących do odbioru cyfrowych naziemnych transmisji telewizyjnych (PDF)
  6. ↑ Stanowisko Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia 19 czerwca 2012 roku w sprawie nadania programom i usługom w strumieniu DVB-T obowiązujących w Polsce numerów identyfikacyjnych ONID, NID, TSID, SID i LCN (pol.). www.krrit.gov.pl.

[edytuj] Zobacz też

[edytuj] Linki zewnętrzne

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=DVB-T&oldid=36362787”