Daśaratha

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Daśaratha (III wiek p.n.e.) – władca indyjskiego imperium Maurjów rządzący prawdopodobnie w latach 232224 p.n.e., wnuk i następca Aśoki Wielkiego[1]. Kontynuował społeczną i religijną politykę swego dziadka.

Pod względem politycznym okres panowania Daśarathy jest czasem rozpadu imperium Maurjów. Krótko po śmierci Aśoki, jeden z jego synów, Jalauka, utworzył niepodległe królestwo ze stolicą w Kaszmirze, a Virasena, inny syn zmarłego władcy, ogłosił się królem w Gandharze.

Zdaniem niektórych historyków (np. Vincenta Smitha i Romili Thapar) już bezpośrednio po śmierci Aśoki doszło do podziału imperium między Daśarathę i Kunala (syna zmarłego władcy).

Przypisy

  1. Wg J. Kieniewicza, Historia Indii, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk-Łódź 1985, s. 91, Daśaratha panował w zachodniej części imperium w latach 224-216 p.n.e. i nie był bezpośrednim następcą Aśoki.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Romila Thapar, Aśoka and the Decline of the Mauryan, New Delhi, wyd. Oxford University Press, (2001) ISBN 019 564445 X
  • Buddha Prakash, ,,Studies in Indian history and civilization, Shiva Lal Agarwala, 1962