Daeodon
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Daeodon | |
| Okres istnienia: 20–18 mln lat temu | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ssaki |
| Podgromada | ssaki żyworodne |
| Infragromada | łożyskowce |
| Nadrząd | Laurasiatheria |
| Rząd | parzystokopytne |
| Podrząd | świniokształtne |
| Nadrodzina | Entelodontoidea |
| Rodzina | Entelodontidae |
| Rodzaj | Daeodon Cope, 1879 |
| Synonimy | |
|
|
| Gatunki | |
|
|
Daeodon – wymarły rodzaj ssaka należącego do rodziny Entelodontidae, żyjący 20-18 milionów lat temu w Ameryce Północnej.
To mierzące 3,6 m długości, 2,1 wysokości i ważące 1000 kg zwierzę przypominało ogromną, świnię z potężną szczęką i zębami. Dzięki nim mógł on nawet kruszyć kości. Był drapieżnikiem i padlinożercą, odnalezionym w Agate Springs Quarry[1]. Posiadał długie kości czaszki poniżej oczu oraz kostne wyrostki na żuchwie, nie różniące się od brodawek guźca. Czepiały się nich mięśnie poruszające szczękami. Żył we wczesnym miocenie.
Przypisy
- ↑ Prothero, Donald R. (2005). "After the dinosaurs. The age of mammals".