Daglezja sina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jedlica sina
Pseudotsuga menziesii subsp. glauca
Pseudotsuga menziesii subsp. glauca
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Podkrólestwo rośliny naczyniowe
Gromada nagonasienne
Podgromada nagonasienne drobnolistne
Klasa iglaste
Rząd sosnowce
Rodzina sosnowate
Podrodzina modrzewiowe (Laricoideae)
Rodzaj jedlica
Gatunek jedlica zielona
Podgatunek jedlica sina
Nazwa systematyczna
Pseudotsuga menziesii var. glauca Franco
"(systm)" Systematyka w Wikispecies
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Jedlica sina (Pseudotsuga menziesii subsp. glauca Franco) – podgatunek jedlicy zielonej, drzewa z rodziny sosnowatych. Występuje w Górach Skalistych, gdzie rośnie do 3000 m n.p.m. Od podgatunku nominatywnego różni się pokrojem, igłami i szyszkami. Ma także większą odporność na mrozy.

Szyszki

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Drzewo wolniej rosnące od jedlicy zielonej. Korona młodych drzew szerokostożkowata.
Pień
Osiąga do 40-45 m wysokości i 90 cm w pierśnicy. Kora jest czarnobrązowa, nawet u młodych osobników bardzo szorstka.
Liście
Igły długości 2-3 centymetrów. Sztywne, srebrzystoniebieskie (nalot woskowy), po roztarciu wydziela się zapach terpentyny. Młode pędy szaro srebrne. Grzebieniasto umiejscowione.
Kwiaty żeńskie
Jaskrawoczerwone (u jedlicy zielonej są zielonkaworóżowe)
Szyszki
Długości 5-9 cm, brązowe, na krótkich trzoneczkach. Łuski okrywowe (wspierające) są odgięte lub nieodgięte zależnie od formy.

Zmienność[edytuj | edytuj kod]

W obrębie gatunku wyróżnia się dwie odmiany geograficzne:

  • var. glauca – występuje w Górach Skalistych na południe od Montany sięgając do Meksyku. Igły szaroniebieskie, długości 2-2,5 cm. Łuski wspierające wystające i zwykle odgięte ku szczytowi szyszki.
  • var. caesia (Schwer.) Franco – daglezja szarozielona, daglezja błękitna – występuje w północnej części Gór Skalistych w stanie Kolumbia Brytyjska. Od formy typowej różni się bardziej gładką, i bardziej szarą korą. Igły ciemnoszaro-zielone do zielonych, 2-2,5 cm długości. Szyszki mniejsze niż w formie typowej, podobne do var. glauca – też z silnie wystającymi choć nieodgiętymi łuskami wspierającymi[1].

Przypisy

  1. Mitchell Alan F.: Conifers in the British Isles. London: Forestry Commission Booklet No. 33, 1972, s. 267. ISBN 011710012.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Otwarta Encyklopedia Leśna - jedlica sina (pol.). [dostęp 15 kwietnia 2010].
  2. Tonny Russel, Catherine Cutler, Martin Walters: The Ilustrated Encyclopedia of Trees of The World. U.K.: Annes Publishing Limited, 2004. (ang.)
    Polska edycja: Ilustrowana Encyklopedia Drzew Świata. Kraków: Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Nałkowych, 2008, s. 120. ISBN 97883242-0842-5. (pol.)