Dagobert I

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dagobert I
Dagobert.jpg

Fragment grobowca Dagoberta
król Franków salickich (Austrazja)
Okres panowania od 623
do 634
Poprzednik Chlotar II
Następca Sigebert III
król Franków salickich (Neustria i Burgundia)
Okres panowania od 629
do 639
Poprzednik Chlotar II
Następca Chlodwig II
Dane biograficzne
Dynastia Merowingowie
Urodziny ok. 603
Śmierć 19 stycznia 639
Ojciec Chlotar II
Żona 1. Gomatruda,
2. Nantylda,
3. Ragnetruda,
4. Wulfegonda,
5. Berchilda
Rodzeństwo Charibert II
Dzieci Sigebert III

Dagobert I (ur. ok. 603, zm. 19 stycznia 639) – król Franków od 623 w Austrazji.

Syn Chlotara II. W 629, po śmierci ojca, odziedziczył Neustrię. Utrzymał podział królestwa na Austrazję, Neustrię i Burgundię, próbując jednocześnie rozciągnąć swoja władzę na Akwitanię i południową Francję. W 629 roku wydzielił swemu bratu Charibertowi II królestwo Akwitanii, które jednak w roku 632 ponownie wróciło pod panowanie Dagoberta I. W roku 631 został pokonany przez słowiańskiego wodza Samona pod Wogastisburgiem. W roku 634 możnowładcy Austrazji wymusili na nim ustanowienia tam jako króla dzielnicowego jego syna Sigeberta III. Śmierć Dagoberta I stanowiła początek rządów majordomów władających w imieniu królów, którzy rzadko dożywali pełnoletności.

Żenił się pięciokrotnie, a małżonkami jego były kolejno: Gomatruda, Nantylda, Ragnetruda (wcześniej konkubina), Wulfegonda oraz Berchilda (wcześniej konkubina).

Majordomowie stale wzmacniali swą pozycję aż do otrzymania przywileju sądownictwa i ustanowieniu własnych dynastii przez dziedziczność swego stanowiska.

Majordomowie nie chcieli rezygnować z marionetkowych królów merowińskich ponieważ ciągle nie wygasły mity o królewskiej charyzmie. Gdyby próbowali ich usunąć siłą i zagarnąć koronę to spotkaliby się z oporem szlachty. Dobrym tego przykładem jest syn Pepina Starszego, Grimoald, który polecił jednemu z koronowanych słabeuszy merowińskich adoptować swego syna Childeberta i osadził go następnie na tronie. Jednak możni Neustrii wytoczyli Grimoaldowi proces i zgładzili go w 656 roku.

Mimo to inni przedstawiciele rodziny Grimoalda tzw. Arnulfingowie w końcu przejęli koronę dając początek Karolingom.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Praca zbiorowa Historia powszechna Tom 7 Od upadku cesarstwa rzymskiego do ekspansji islamu. Karol Wielki, Mediaset Group SA, 2007, ss. 87, ISBN 978-84-9819-814-0


Poprzednik
Chlotar II
król Franków salickich (Neustria i Burgundia)

lata 629639

Następca
Chlodwig II
Poprzednik
Chlotar II
król Franków salickich (Austrazja)

lata 623634

Następca
Sigebert III