Dagobert I

Z Wikipedii

Dagobert I (ur. ok. 603, zm. 19 stycznia 639) – król Franków od 622.

Syn Chlotara II. Ostatni wybitny władca z dynastii Merowingów. W 629 odziedziczył Neustrię. W 631 pokonany przez słowiańskiego wodza Samona. Po jego śmierci rządy przejęli majordomowie władający w imieniu królów którzy rzadko dożywali pełnoletności.

Majordomowie stale wzmacniali swą pozucję aż do otrzymania przywileju sądownictwa i ustanowieniu własnych dynastii przez dziedzicznośc swego stanowiska.

Majordomowie nie chcieli rezygnowac z marionetkowych królów merowińskich ponieważ ciągle nie wygasły mity o królewskiej charyzmie. Gdyby próbowali ich usunąc siłą i zagarnąc koronę to spotkaliby się z oporem szlachty. Dobrym tego przykładem jest syn Pepina I Starszego - Grimold, który polecił jednemu z koronowanych słabeuszy merowińskich adoptowac swego syna Childeberta i osadził go następnie na tronie. Jednak możni Neustrii wytyczyli Grimoldowi proces i zgładzili go w 656 roku.

Mimo to inni przedstawiciele rodziny Grimolda tzw. Arnulfingerowie w końcu przejeli koronę dając początek Karolingom.

 To jest tylko zalążek artykułu biograficznego związanego z średniowieczem. Jeśli możesz, rozbuduj go.