Daisetz Teitaro Suzuki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Daisetz Teitaro Suzuki (jap. 鈴木大拙 Suzuki Daisetsu?, właśc. Suzuki Teitarō, jap. 鈴木貞太郎 ur. 1870, zm. 1966) – japoński myśliciel, profesor filozofii buddyjskiej, pierwszy i najważniejszy popularyzator zen na Zachodzie. Swymi esejami o buddyzmie zen wprowadził ten nurt myśli buddyjskiej w świat białego człowieka, do jego psychologii, sztuki, a nawet filozofii i kosmologii.

Profesor japonistyki i buddyzmu Brian Victoria uważa, że Daisetz Suzuki odegrał kluczową rolę w usprawiedliwianiu japońskiej agresji i ekspansji na kontynencie azjatyckim w XX w. i współtworzył teoretyczne podwaliny tzn. zen Cesarskiej Drogi. Głównymi założeniem tej koncepcji była supremacja cesarza Japonii w świecie, a także taki trening duchowy wiernych, by byli w stanie wykonać każdy rozkaz przełożonych.

Victoria zarzuca Suzukiemu, że po wojnie nie odciął się od poczynań japońskiej armii, a wyraził jedynie ubolewanie rozpoczęciem wojny ze Stanami Zjednoczonymi, co sprowadziło klęskę na Japonię[1].

Przypisy

  1. Brian Victoria, Zen na wojnie, Wyd. Uniwersytetu Jagiellońskiego: Kraków 2005, s.94-99, 147

Prace[edytuj | edytuj kod]

Przekłady na język polski

Zen i kultura japońska. Tłum. Beata Szymańska, Piotr Mróz , Anna Zalewska. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jegiellońskiego, 2009, s. 261-267. ISBN 978-83-233-2763-9.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wprowadzenie do buddyzmu zen, Daisetz Teitaro Suzuki, Poznań 2004. Wznowienie Vis-a-vis etiuda, Kraków 2011.