Dalmacjusz
 |
Ten artykuł od 2012-03 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Dalmacjusz (Delmacjusz) | |
| Imiona | Flavius Iulius Dalmatius |
| Czas panowania | 18 września 335 r. – 337 r. |
| Dynastia | konstantyjska |
| Data urodzin | ok. 315 r. ? |
| Data śmierci | 337 r. |
| Moneta | |
 |
|
| Lista cesarzy rzymskich | |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Dalmacjusz lub Delmacjusz (łac. Flavius Iulius Dalmatius/Delmatius, ur. ok. 315, zm. 337) – cesarz rzymski od 18 września 335 do 337 roku n.e.
Był synem Dalmacjusza Starszego – przyrodniego brata Konstantyna Wielkiego. Jego bratem był Hannibalianus. Z powodu wrogości jaką cesarzowa Helena okazywała potomstwu swej rywalki – Teodory, przyrodnie rodzeństwo Konstantyna żyło długie lata z dala od dworu – w Akwitanii. Zarówno Dalmacjusz jak i Hannibalianus otrzymali gruntowne wykształcenie z rąk sławnego galijskiego retora Exuperiusza. Sytuacja rodziny zmieniła się w drugiej połowie lat dwudziestych IV wieku. Wtedy to Dalmacjusz starszy zaczął zyskiwać coraz większy wpływ na starszego brata. Konstantyn obdarzył go m.in. starorzymskim tytułem cenzora.
Dalmacjusz młodszy, który wyróżnił się podczas tłumienia rebelii na Cyprze, w 333 r. otrzymał z łaski wuja konsulat. Gdy w 335 r. cesarz ogłosił nowe zasady podziału Imperium, przeznaczył Dalmacjusza młodszego na wielkorządcę Tracji, Macedonii i Achai. Nowo mianowany cezar rezydował w Naissus.
Został zamordowany w 337 r. , prawdopodobnie na polecenie jednego z synów-następców - Konstancjusza II, podczas masakry potomków Konstancjusza Chlorusa, zrodzonych z jego drugiej żony Teodory. Podobnie jak zgładzony wcześniej Kryspus, uchodził za prawego i utalentowanego sukcesora o dużych zdolnościach wodzowskich i dyplomatycznych.
Źródła [edytuj]
- Björn Ralph Kankelfitz, Römische Münzen von Pompeius bis Romulus. Augsburg 1966, s. 483-484.
- Praca zbiorowa, Słownik cesarzy rzymskich. Poznań 2001, s. 248.
- Patrick M. Bruun, Roman Imperial Coinage, t. VII (Constantine & Licinius). London 2003, passim.
