Dan (postać biblijna)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy postaci biblijnej. Zobacz też: inne znaczenia.

Dan (hebr. "sędzia") – postać biblijna z Księgi Rodzaju[1].

Syn Jakuba i Bilhy – niewolnicy Racheli. Jest on ojcem jednego z najmniejszych[2] pokoleń IzraelaDanitów.

Plemię Dana jako jedyne nie jest wymienione w księdze Apokalipsy 7,5-8 (jest mowa o 144 000 opieczętowanych z wszystkich plemion Izraela). Wykluczono je prawdopodobnie dlatego, że popadło w bałwochwalstwo (por. Sdz 17) i dlatego nie mogło być już dłużej zaliczane do ludu Bożego. Zarówno w tradycji żydowskiej (Testament Daniela 5,6nn), jak i wczesnochrześcijańskiej (Ireneusz, Adversus haereses V,30,2), pojawiały się poglądy, że apokaliptyczny przeciwnik (w chrześcijaństwie antychryst) będzie pochodził z pokolenia Dana[3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rdz 30,4-6
  2. Hugolin Langkammer, Słownik biblijny, Katowice 1984
  3. Eduard Lohse: Objawienie św. Jana. Komentarz. Tadeusz Wojak (tłum.). Warszawa: Zwiastun, 1985, s. 67. OCLC 189613944.