Daniel Agger

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Daniel Agger
Daniel Agger 20120613.jpg
Imię i nazwisko Daniel Munthe Agger
Data i miejsce
urodzenia
12 grudnia 1984
Rosenhøj[1], Dania
Pseudonim Dan[2], Danny[2], Dagger[2], Dan the Man[2]
Pozycja obrońca
Wzrost 191 cm[1]
Masa ciała 79 kg[1]
Informacje klubowe
Obecny klub Liverpool
Numer 5
Kariera juniorska
–1996
1996–2004
Rosenhøj BK
Brøndby IF
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
2004–2006
2006–
Brøndby IF
Liverpool
34 (5)
173 (8)
Reprezentacja narodowa[b]
Lata Reprezentacja
2003–2004
2004–2006
2005–
 Dania U-20
 Dania U-21
 Dania
9 (1)
10 (3)
62 (10)
  1. Mecze i gole w lidze akt. w dniu 30 marca 2014 r.
  2. Mecze i gole w reprez. akt. w dniu 5 marca 2014 r.
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Agger w meczu z Manchesterem City (2006/2007)
W barwach Liverpoolu (2007/2008)
Agger przed sezonem 2011/2012
Daniel Agger 2011.jpg

Daniel Munthe Agger (wym. [ˈdæˀnjəl ˈmɔndə ˈɑɐ]; ur. 12 grudnia 1984 w Rosenhøj[1]) – duński piłkarz grający na pozycji obrońcy. Obecnie zawodnik angielskiego klubu Liverpool F.C.

Swoją profesjonalną karierę rozpoczął w duńskim drużynie Brøndby IF. Z klubem tym w 2005 roku zdobył mistrzostwo ligi. Do Liverpoolu trafił w roku 2006. W barwach nowego zespołu zadebiutował 1 lutego 2006 roku w zremisowanym 1:1 meczu Premier League z Birmingham City.

Od chwili swojego debiutu w reprezentacji, na arenie międzynarodowej rozegrał ponad 60 spotkań, podczas których strzelił 10 bramek.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Brøndby[edytuj | edytuj kod]

Agger urodził się w Rosenhøj, a swoją karierę juniorską zapoczątkował w lokalnym zespole Rosenhøj BK. W wieku 12 lat dołączył do młodzieżowej drużyny pierwszoligowego klubu Brøndby IF.

W lipcu 2004 roku Agger został przeniesiony z ekipy juniorskiej do pierwszego zespołu, na co wpłynęło opuszczenie drużyny przez obrońcę reprezentacji SzwecjiAndreasa Jakobssona. Niespełna dwudziestoletni Duńczyk szybko okazał się nie tylko pełnoprawnym zawodnikiem pierwszego składu ale też kluczowym członkiem drużyny, która w sezonie 2004/2005 wygrała duńską SuperLigę. Pomimo relatywnie młodego wieku, wykazywał się wielkim rozsądkiem i klasą, grając pod okiem kapitana Brøndby – Pera Nielsena. Po pierwszej rundzie sezonu Spillerforeningen (duńskie stowarzyszenie zawodników) uznało Aggera talentem roku 2004.

Po sezonie 2004/2005, Agger otrzymał powołanie do duńskiej kadry.

Kontuzja kontuzja odniesiona przez młodego Duńczyka w sierpniowym meczu ligowym przedwcześnie zakończyła rok dla tego zawodnika. Kilka dni przed swoimi 21 urodzinami Daniel Agger otrzymał tytuł sportowego talentu roku 2005 w Danii.

Liverpool[edytuj | edytuj kod]

Sezon 2006/2007[edytuj | edytuj kod]

Agger przez długi czas łączony był z transferem do dużego klubu. Wszystkie przesłanki wskazywały na to, że klubem tym będzie angielski Liverpool, ówczesny obrońca Pucharu Europy[3]. Duńczyk nie pojechał na styczniowy obóz treningowy z Brøndby, a 12 stycznia 2006 roku podpisał czteroipółletni kontrakt z klubem z miasta Beatlesów. Transfer opiewający na kwotę 6 milionów funtów sprawił, że Agger stał się zarówno najdroższym zawodnikiem sprzedanym przez duński klub za granicę[4], jak również najdroższym obrońcę, jakiego kupił Liverpool. Ten ostatni rekord został później pobity przez Glena Johnsona, za którego podpis Portsmouth otrzymało 17 milionów funtów.

W swojej pierwszej połówce sezonu spędzonego w Liverpoolu, Agger, ze względu, na kontuzję zagrał jedynie w 4 spotkaniach. Pomimo przerwy w grze, w maju otrzymał powołanie do kadry do lat 21.

Duński obrońca rozegrał pełne spotkanie o Tarczę Wspólnoty 2006, w którym Liverpool pokonał Chelsea 2:1. Wciąż przystosowując się do angielskiego stylu gry, zdołał wywalczyć sobie miejsce w składzie rywalizując z klubowym wicekapitanem Jamie Carragherem i byłym kapitanem klubu, Finem Sami Hyypią. Pierwszą bramkę dla Liverpoolu Agger zdobył 26 sierpnia 2006 roku w wygranym 2:1 spotkaniu z West Hamem. Londyńscy zawodnicy pozwolili wówczas Duńczykowi na wbiegnięcie z piłką przed pole karne, skąd ponadtrzydziestometrowy strzał trafił do siatki. Trener Liverpoolu, Rafael Benítez, powiedział po meczu, że nie jest zaskoczony tym trafieniem, gdyż Agger częso strzelał z tej pozycji na treningach[5]. Trafienie Duńczyka zostało uznane Bramką Sierpnia według programu Match of the Day, transmitowanego na antenie BBC[6] a później zostało wybrane Bramką Sezonu w wykonaniu gracza Liverpoolu[7]. 4 października 2006 roku Agger otrzymał nagrodę kibiców przyznawaną przez PFA (stowarzyszenie zawodników) za imponujące i solidne występy we wrześniu[1].

Kolejną bramkę zawodnik Liverpoolu strzelił w meczu Pucharu Ligi Angielskiej przeciw Birmingham City, uderzając piłkę z woleja z małej odległości w siódmej minucie doliczonego czasu pierwszej odsłony meczu. Kolejne trafienie dołożył w rozgrywanym 31 marca 2007 roku pojedynku z Arsenalem, strzelając głową gola na 4:1. W pierwszym meczu półfinałowym Ligi Mistrzów Agger zebrał niezbyt przychylne recenzje swojej gry, po tym jak napastnik Chelsea, Didier Drogba, minął Duńczyka, a następnie asystował przy golu kolegi[8]. W rewanżu zawodnik Liverpoolu uciszył swoich krytyków kolejnym golem z granicy pola karnego po sprytnie rozegranym przez Stevena Gerrarda rzucie wolnym. Dodatkowo Agger zdołał wraz z całą formacją defensywną nie dopuścić do strzelenia gola przez Chelsea, co w rezultacie dało liverpoolczykom awans do finału Ligi Mistrzów[8]. W ostatecznym starciu lepsza okazała się jednak drużyna A.C. Milan, która zwyciężyła 2:1.

Sezon 2007/2008[edytuj | edytuj kod]

Letnie przygotowania do sezonu 2007/2008 Agger rozpoczął w nadspodziewanej formie strzeleckiej – zdobył dwa gole w czterech sparingach, włączając w to strzał z lewej nogi w meczu przeciw hongkońskiej drużynie South China AA. Na swoje nieszczęście, Duńczyk we wrześniu odniósł uraz śródstopia, w wyniku czego stracił miejsce w składzie na rzecz Hyypii. W styczniu 2008 roku Agger wznowił treningi mające na celu odzyskanie pełnej sprawności, jednak nawrót kontuzji drugiego śródstopia ponownie wykluczył go z gry. Po przebadaniu przez kilku specjalistów, klub na swojej oficjalnej stronie ogłosił, że duński obrońca opuści pozostałą część sezonu.

Sezon 2008/2009[edytuj | edytuj kod]

Agger przed sezonem powrócił do treningów z pełnym obciążeniem a 12 lipca w Melwood wystąpił w pierwszym po kontuzji sparingu (wszedł jako rezerwowy), gdzie rywalem był klub Tranmere Rovers[9]. Po meczu zawodnik stwierdził: „Niemalże rozpoczynam moją karierę w Liverpoolu na nowo”[10]. Agger wyszedł w podstawowym składzie podczas pierwszego w sezonie meczu Liverpoolu o punkty – w kwalifikacjach Ligi Mistrzów ze Standardem Liège. Spotkanie zakończyło się wynikiem bezbramkowym. Pozostałą część sierpnia i większość września Agger przesiedział na ławce rezerwowych, a w pojedynku z Manchesterem United nie znalazł nawet miejsca w szerokim składzie. Sytuacja ta wywołała plotki, jakoby pomiędzy Duńczykiem a trenerem Benítezem doszło do wymiany zdań. Hiszpański szkoleniowiec zdecydowanie zaprzeczył jakoby zaszło cokolwiek podobnego[11].

Po mięsiącu absencji, Agger powrócił do pierwszego składu na mecz Pucharu Anglii przeciw Crewe Alexandra. Były zawodnik Brøndby rozegrał pełne 90 minut, a swój występ uświetnił bramką z rzutu wolnego. Liverpool zwyciężył 2:1[12].

Korzystając z sytuacji, w której kontuzję odniósł Martin Škrtel, Agger powrócił do wyjściowego zestawienia na mecz przeciw Wigan rozgrywając tym samym swoje pierwsze minuty w sezonie ligowym. Debiutanckiego występu w sezonie urodzony w Rosenhøj zawodnik nie mógł jednak zaliczyć do całkowicie udanych, bowiem można mu było przypisać część winy za gola, którego zdobył Amr Zaki. Agger odkupił część win asystując przy wyrównującej bramce Dirka Kuyta. Ostatecznie mecz zakończył się rezultatem 3:2 dla Liverpoolu. 11 kwietnia 2009 roku Agger strzelił z niemal 30 metrów trzeciego gola swojej drużyny w wygranym 4:0 meczu przeciw Blackburn Rovers. Świętując zdobycie bramki, Agger, podobnie jak pozostali strzelcy wskazał dłonią niebo, co miało być wyrazem pamięci o ofiarach tragedii na Hillsborough[13].

W maju 2009 Agger podpisał nowy pięcioletni kontrakt, obowiązujący do końca sezonu 2013/2014.

Sezon 2009/2010[edytuj | edytuj kod]

Agger poddał się zabiegowi kontuzjowanych pleców w sierpniu 2009, po którym powrócił na boisko 25 października podczas wygranego 2:0 pojedynku na Anfield z lokalnymi rywalem Manchester United.

28 lutego 2010 roku Daniel Agger rozegrał swój setny mecz w barwach Liverpoolu, w którym jego klub pokonał w stosunku 2:1 Blackburn Rovers. Do końca sezonu Agger rozegrał kolejnych 14 spotkań. Również wówczas strzelił swojego 7. gola dla klubu trafiając piętą do bramki Benfiki Lizbona w ćwierćfinale Ligi Europy. Trafienie to pomogło The Reds awansować do półfinału, w którym jednak lepsze okazało się Atlético Madryt.

Sezon 2010/2011[edytuj | edytuj kod]

Agger wyszedł w pierwszym składzie w inauguracyjnym spotkaniu z Arsenalem (15 sierpnia, 1:1), jednak podczas drugiej połowy doznał wstrząśnienia mózgu, w którego rezultacie opuścił kilka kolejnym pojedynków. W związku z kolejnymi kontuzjami znajdował się poza grą aż do grudnia. Jako że pod wodzą Roya Hodgsona pewne miejsce w składzie miał Škrtel, Duńczyk zagroził, że odejdzie do Juventusu, który był wówczas zainteresowany jego sprowadzeniem. Po tym, jak w styczniu Hodgsona na stanowisku trenera zastąpił Kenny Dalglish, Agger wystąpił w większości meczów, włączając w to spotkanie z Chelsea 6 lutego, wygrane przez Liverpool 1:0. Kontuzja kolana odniesiona podczas meczu z West Brom 2 marca 2011 roku wykluczyła Aggera z gry do końca sezonu. W rezultacie Duńczyk rozegrał w klubie jedynie 21 spotkań we wszystkich rozgrywkach klubowych w sezonie 2010/11.

Sezon 2011/2012[edytuj | edytuj kod]

Duńczyk do składu powrócił dopiero na rozegrany 1 sierpnia mecz towarzyski przeciw Vålerendze Oslo. W końcówce spotkania Agger strzelił dwie bramki – pierwszą głową po rzucie rożnym (na 2:2), a drugą, również po „kornerze”, z półwoleja (na 3:2)[14].

W sezonie 2011/2012 Agger zdobył z drużyną klubową Puchar Ligi Angielskiej[15].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Agger (4) walczący o piłkę z Portugalczykami Bosingwą (2), Nanim (7) i Deco (10).

Po raz pierwszy Agger został powołany do drużyny narodowej w 2003 roku. Dla reprezentacji do lat 20 zagrał 9 spotkań strzelając przy tym jednego gola.

Rok później został powołany do kadry do lat 21. W 2006 roku wziął udział w Mistrzostwach Europy do lat 21, które odbywały się w Portugalii. Łącznie zagrał w 10 meczach kadry U-21, w których strzelił 3 bramki.

Po udanym sezonie 2004/2005, Agger otrzymał powołanie do duńskiej kadry na wygrany 1:0 mecz towarzyski przeciw Finlandii, który został rozegrany 2 czerwca 2005 roku. Obrońca Brøndby rozegrał wówczas pełne spotkanie. Następny pojedynek reprezentacji spędził na ławce, jednak podczas kolejnego meczu, wygranego 4:1 z kadrą Anglii, spędził na boisku pełne 90 minut obok swojego klubowego kolegi Pera Nielsena. Agger zebrał wówczas dobre recenzje, gdyż Duńczycy nie pozwolili na zbyt wiele napastnikom Lwów Albionu, w tym choćby Wayne'owi Rooneyowi. Również w dwóch kolejnych meczach kadry wystąpił w pełnym wymiarze. Swoją pierwszą bramkę w drużynie narodowej strzelił przeciwko Gruzji podczas eliminacji Mundialu w Niemczech. W eliminacjach do Euro 2008 zagrał w 8 z 12 meczów kadry. Sukces eliminacyjny Duńczycy osiągnęli dopiero awansując do turnieju głównego MŚ 2010 z dobrym wynikiem 6 zwycięstw, 3 remisów i 1 porażki. Podczas Mundialu w RPA reprezentacja Danii z Aggerem w składzie trafiła do grupy E wraz z Japonią, Kamerunem i Holandią. Duńczycy zdobyli jednak tylko 3 punkty (zwycięstwo nad Kamerunem) i odpadli z dalszych rozgrywek.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Agger wybrał utwór The Garden's Tale grupy Volbeat na playlistę LFC Athens 2007 stworzoną z okazji osiągnięcia przez klub finału Ligi Mistrzów[16].

Młodszy kuzyn Daniela, Nicolaj Agger również jest piłkarzem. Występuje dla Brøndby IF.

W maju 2010 roku Agger poślubił w Danii swoją narzeczoną Sofie Nelson. Przed rozpoczęciem wesela w kopenhaskim hotelu Nimb, para miała na sobie pasujące do siebie białe stroje[17]. Małżeństwo wychowuje obecnie syna Jamiego (ur. w 2009 roku).

Agger, wraz ze swym wujkiem, jest właścicielem pubu w Danii.

Daniel Agger YNWA Tattoo.jpg

Tatuaże[edytuj | edytuj kod]

Daniel Agger posiada wiele tatuaży na rękach i korpusie. Wśród wyróżniających się można wyróżnić motywy wikińskie, cmentarzysko skandynawskich królów, a także łacińskie sentencje, jak choćby Mors certa, hora incerta (Śmierć [jest] pewna, godzina [jest] niepewna)[18].

W sierpniu 2012, podczas gdy spekulowano na temat jego odejścia z Liverpoolu, wytatuował sobie napis ”YNWA” (You'll Never Walk Alone – hymn Liverpoolu) na palcach prawej ręki[19].

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Dane na dzień 30 marca 2014 r.
Liga Puchar Puchar ligi R. kont. Łącznie
Sezon Klub Liga M G M G M G M G M G
2004/05 Brøndby IF Superligaen 26 5 5 0 1 0 36[a] 5
2005/06 8 0 0 0 5 0 13 0
2005/06 Liverpool Premier League 4 0 0 0 0 0 0 0 4 0
2006/07 27 2 1 0 2 1 12 1 43[b] 4
2007/08 5 0 0 0 0 0 1 0 6 0
2008/09 18 1 1 0 2 1 5 0 26 2
2009/10 23 0 1 0 0 0 12 1 36 1
2010/11 16 0 1 0 1 0 3 0 21 0
2011/12 27 1 3 1 4 0 34 2
2012/13 35 3 0 0 0 0 3 0 38 3
2013/14 18 1 2 0 1 0 21 1
Łącznie w karierze 207 13 14 1 10 2 42 2 278 18

Gole międzynarodowe[edytuj | edytuj kod]

Bramki i wyniki Danii przedstawione na pierwszym miejscu.
# Data Stadion Przeciwnik Bramka Wynik końcowy Zawody
1. 7.09.2005 Parken, Kopenhaga  Gruzja 3:1 6:1 eliminacje MŚ 2006
2. 2.06.2007 Parken, Kopenhaga  Szwecja 1:3 3:3/0:3[20] eliminacje EURO 2008
3. 11.10.2008 Parken, Kopenhaga  Malta 2:0 3:0 eliminacje MŚ 2010
4. 9.02.2011 Parken, Kopenhaga  Anglia 1:0 1:2 Mecz towarzyski
5. 15.11.2011 Blue Water Arena, Esbjerg  Finlandia 1:1 2:1 Mecz towarzyski
6. 2.06.2012 Parken, Kopenhaga  Australia 1:0 2:0 Mecz towarzyski
7. 26.03.2013 Parken, Kopenhaga  Bułgaria 1:1 1:1 eliminacje MŚ 2014
8. 10.09.2013 Stadion Hrazdan, Erywań  Armenia 1:0 1:0 eliminacje MŚ 2014
9. 15.10.2013 Parken, Kopenhaga  Malta 2:0 6:0 eliminacje MŚ 2014
10. 4:0

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Brøndby
Liverpool
Indywidualne
  • Piłkarski talent roku: 2004
  • Sportowy talent roku: 2005
  • Duński zawodnik roku: 2007, 2012

Uwagi

  1. W tym cztery mecze Royal League.
  2. W tym jeden mecz o Tarczę Wspólnoty.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 5. Daniel Agger (ang.). Liverpool F.C.. [dostęp 2011-08-03].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Biografy for Daniel Agger (ang.). IMDB. [dostęp 2011-08-03].
  3. Chris Bascombe: Anfield bound Agger jets in (ang.). Liverpool Echo, 2006-01-11. [dostęp 2011-08-03].
  4. Jens Gjesse Hansen: Daniel Agger skifter til Liverpool (duń.). Danmarks Radio, 2006-01-11. [dostęp 2011-08-03].
  5. Steve Hunter: Rafa full of praise for Agger (ang.). Liverpool F.C., 2006-08-26. [dostęp 2008-12-19].
  6. Goal of the month: August (ang.). BBC Sport, 2006-09-11. [dostęp 2011-08-03].
  7. Steve Hunter: Agger Scoops LFC Goal Of The Season (ang.). Liverpool F.C., 2007-06-15. [dostęp 2008-12-19].
  8. 8,0 8,1 Alan Smith: Agger shows bottle to leave Drogba thirsty (ang.). The Telegraph, 2007-05-02. [dostęp 2011-08-03].
  9. Jimmy Rice: Rafa: Agger loss cost us title shot (ang.). Liverpool F.C., 2008-07-03. [dostęp 2008-12-19].[8]
  10. Jimmy Rice: Agger: It Feels Like A New Start (ang.). Liverpool F.C., 2008-07-14. [dostęp 2008-12-19].[9]
  11. Benitez plans Agger offer (ang.). Sky Sports, 2008-09-23. [dostęp 2011-08-03].
  12. Andy Hunter: Pope's fallibility spares 'best ever' Benítez an Anfield inquisition (ang.). The Guardian, 2008-09-24. [dostęp 2011-08-03].
  13. Chris Burton: Kuyt inspires Reds revival (ang.). Sky Sports, 2008-10-18. [dostęp 2011-08-03].
  14. Liverpool remisuje w Oslo (pol.). LFC.pl, 2011-08-01. [dostęp 2011-08-03].
  15. Chris Bevan: Cardiff 2-2 Liverpool (Liverpool win 3-2 on penalties) (ang.). BBC Sport, 2012-02-26. [dostęp 2012-02-26].
  16. Paul Rogers: A-Kop-olis now: LFC.tv's Athens diary (ang.). Liverpool F.C., 2007-05-21. [dostęp 2008-12-19].
  17. Laura Jones: Liverpool FC’s Daniel Agger weds girlfriend Sophie in Denmark as Arsenal’s Nicklas Bendtner watches on (ang.). Liverpool Daily Post, 2010-05-18. [dostęp 2011-08-03].
  18. Thiago Dias: Cemitério nas costas (port.). Globo, 2011-02-10. [dostęp 2011-08-03].
  19. Liverpool 3-0 Gomel (ang.). BBC Sport. [dostęp 2012-10-03].
  20. W wyniku wtargnięcia na boisko kibica, który zaatakował sędziego, wynik meczu zweryfikowano na walkower dla drużyny Szwecji. Copenhagen contest goes to Sweden (ang.). UEFA, 2007-07-08. [dostęp 2011-08-08].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]