Daniel Andersson (piłkarz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Daniel Andersson
Daniel.Andersson.png
Imię i nazwisko Daniel Jerry Andersson
Data i miejsce
urodzenia
28 sierpnia 1977
Borgeby, Szwecja
Pozycja pomocnik
Wzrost 178 cm
Masa ciała 79 kg
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1995-1998
1998-2001
2001-2002
2002-2003
2003-2004
2004-2012
Malmö FF
AS Bari
SSC Venezia
Chievo Verona
Ancona Calcio
Malmö FF
84 (11)
97 (16)
29 (0)
12 (0)
25 (1)
206 (19)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1997-2009 Szwecja Szwecja 74 (0)

Daniel Jerry Andersson (ur. 28 sierpnia 1977 w Borgeby) – były szwedzki piłkarz występujący na pozycji defensywnego pomocnika. Mierzy 178 cm wzrostu, waży 79 kg.

Andersson jest młodszym bratem Patrika Anderssona, byłego gracza Malmö, Blackburn Rovers, Borussii Mönchengladbach, Bayernu Monachium oraz FC Barcelona i 96-krotnego reprezentanta kraju. Jego ojciec, Roy Andersson także był piłkarzem i wystąpił m.in. na MŚ w 1978.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Andersson jest wychowankiem klubu Bjärreds IF. W 1995 roku przeszedł do jednego z najbardziej utytułowanych drużyn w Szwecji, Malmö FF. W lidze zadebiutował 18 maja w zremisowanym 1:1 meczu z IFK Göteborg . Od początku sezonu zaczął grać w wyjściowej jedenastce, a z czasem stał się gwiazdą drużyny oraz jednym z najlepszych pomocników w Szwecji, jednak z Malmö jedynym sukcesem było wicemistrzostwo Szwecji w 1996 roku.

Latem 1998 Andersson przeszedł do włoskiego AS Bari. Obok Gianluki Zambrotty, rodaka Yksela Osmanovskiego i Philemona Masingi był najbardziej znanym zawodnikiem klubu ze Stadio San Nicola. Z tymi zawodnikami w 1999 roku zespół zajął 10. miejsce, a w 2000 roku dopiero w ostatniej kolejce zapewnił sobie utrzymanie w Serie A. W sezonie 2000/2001 Andersson został najskuteczniejszym zawodnikiem drużyny, zdobywając 8 goli, jednak zespół grał słabo i uzyskując zaledwie 20 punktów spadł do Serie B.

W 2001 roku Daniel przeszedł do SSC Venezia, w której grał m.in. z rodakiem Joachimem Björklundem. Jednak i nowy zespół Anderssona okazał się najgorszy w lidze i także z Venezią zawodnik spadł z ligi. Po sezonie, latem 2002 Andersson został piłkarzem beniaminka Serie A, Chievo Werona, w którym jednak nie zdołał wywalczyć miejsca w składzie. Zajął z nim 7. miejsce, ale po roku zasilił szeregi kolejnego beniaminka Ancony Calcio. Sytuacja w Anconie była analogiczna do tej z Bari i Wenecji i Andersson trzeci raz w karierze przeżył gorycz spadku z pierwszej ligi Włoch (po raz trzeci ostatnie miejsce jego klubu).

W 2004 roku Andersson wrócił do Malmö, z którym w tym samym roku został mistrzem kraju. W 2005 roku zajął z tym zespołem dopiero 5. miejsce w Allsvenskan, a w 2006 jeszcze niższe, 7. W 2010 roku wywalczył mistrzostwo Szwecji. W 2012 roku zakończył karierę.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
1995 Malmö FF Szwecja  Allsvenskan 21 2
1996 Malmö FF Szwecja  Allsvenskan 26 2
1997 Malmö FF Szwecja  Allsvenskan 26 4
1998 Malmö FF Szwecja  Allsvenskan 11 3
1998/99 AS Bari Włochy  Serie A 33 3
1999/00 AS Bari Włochy  Serie A 32 5
2000/01 AS Bari Włochy  Serie A 32 8
2001/02 SSC Venezia Włochy  Serie A 29 0
2002/03 Chievo Werona Włochy  Serie A 12 0
2003/04 Ancona Calcio Włochy  Serie A 25 1
2004 Malmö FF Szwecja  Allsvenskan 11 0
2005 Malmö FF Szwecja  Allsvenskan 25 2
2006 Malmö FF Szwecja  Allsvenskan 25 3
2007 Malmö FF Szwecja  Allsvenskan 23 4
2008 Malmö FF Szwecja  Allsvenskan 24 3
2009 Malmö FF Szwecja  Allsvenskan 26 1
2010 Malmö FF Szwecja  Allsvenskan 30 5
2011 Malmö FF Szwecja  Allsvenskan 25 0
2012 Malmö FF Szwecja  Allsvenskan 16 1

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Karierę reprezentacyjną Andersson rozpoczął od występów w młodzieżowej reprezentacji Szwecji U-21, w której zaliczył 17 występów. W pierwszej reprezentacji zadebiutował 11 lutego 1997 roku w zremisowanym 0:0 meczu z Tajlandią.

W 2000 roku Andersson zaliczył swój pierwszy międzynarodowy turniej z dorosłą reprezentacją, otrzymując powołanie do kadry na Euro 2000. Wystąpił tam w dwóch spotkaniach - przegranych po 1:2 z Belgią oraz Włochami, a reprezentacja Szwecji ostatecznie nie wyszła z grupy.

W 2002 roku Andersson został powołany na Mistrzostwa Świata w Korei Południowej i Japonii, ale nie rozegrał tam żadnego meczu.

Cztery lata później na Mistrzostwach Świata w Niemczech zagrał jedynie przez minutę, w meczu z Anglią (2:2).

Dwa lata później, podczas ME 2008, wystąpił w trzech spotkaniach.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]