Daniel Bernoulli

Z Wikipedii

Daniel Bernoulli (ur. 8 lutego 1700 w Groningen, zm. 17 marca 1782 w Bazylei) - szwajcarski matematyk i fizyk.

Pochodził ze znanej rodziny matematyków Bernoullich. Jego ojcem był Johann Bernoulli a wujem Jakob Bernoulli.

Był profesorem matematyki w Petersburgu od 1725 roku oraz profesorem anatomii i botaniki uniwersytetu w Bazylei od 1733. Katedrę fizyki tamże objął dopiero w 1750 roku. Twórca podwalin mechaniki statystycznej (kinetyczna teoria gazów). Obszarem jego zainteresowań były także medycyna i fizjologia. Jako matematyk zajmował się rachunkiem prawdopodobieństwa, równaniami różniczkowymi i metodami przybliżonymi rozwiązywania równań. Zdefiniował liczbę e. Jako fizyk rozwiązał problem struny drgającej i podał równanie ruchu stacjonarnego cieczy idealnej zwane równaniem Bernoulliego. Rozważał również problem tzw. paradoksu petersburskiego (postawiony po raz pierwszy przez jego kuzyna Mikołaja (I)) i znalazł jego rozwiązanie, czym stworzył podwaliny pod współczesną teorię oczekiwanej użyteczności. Odkrył także, że szybko przemieszczająca się ciecz lub gaz wytwarza niższe ciśnienie niż wtedy, gdy porusza się wolno.

[edytuj] Wybrane publikacje

• Daniel Bernoulli, 1954, Exposition of a New Theory on the Measurement of Risk Econometrica 22, 23-36 (reprint oryginalnej pracy Bernoulliego z paradoksem petersburskim z 1738 roku)

[edytuj] Linki zewnętrzne

• (en) John J O'Connor; Edmund F. Robertson Daniel Bernoulli w MacTutor History of Mathematics archive

To jest tylko zalążek artykułu biograficznego. Jeśli możesz, rozbuduj go.