Danieł Borimirow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Daniel Borimirow)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Danieł Borimirow
Borimirov.jpg
Data i miejsce
urodzenia
15 stycznia 1970
Widin, Bułgaria
Pozycja środkowy obrońca/def pomocnik
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1987-1990
1990-1995
1995-2004
2004-2008
Bdin Widin
Lewski Sofia
TSV 1860 Monachium
Lewski Sofia
91 (18)
123 (37)
214 (31)
106 (29)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1993-2005  Bułgaria 69 (5)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
2008-2009 Lewski Sofia, dyrektor sportowy

Danieł Borisow Borimirow (ur. 15 stycznia 1970 roku w Widinie), bułgarski piłkarz, grający na pozycji środkowego obrońcy lub - na ostatnim etapie kariery - defensywnego pomocnika, a także działacz piłkarski.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Jest wychowankiem Bdinu Widin. W wieku dwudziestu lat trafił do Lewskiego Sofia, z którym przez kolejne pięć lat zdobył trzy tytuły mistrza oraz trzy Puchary kraju. Był aktywnym stoperem, nierzadko włączającym się w akcje ofensywne: w sezonie 1993-1994 strzelił 15 goli, rok później - 17. Łącznie w tym czasie wystąpił w 123 meczach.

Od 1995 do 2003 roku był zawodnikiem TSV 1860 Monachium, gdzie pod trenerskim okiem głównie Wernera Loranta wyrósł na czołową postać drużyny: w ciągu ośmiu lat spędzonych w TSV opuścił tylko 75 spotkań ligowych, w ostatnim okresie pełnił funkcję kapitana. Największym osiągnięciem z okresu gry w Monachium jest czwarte miejsce w Bundeslidze w sezonie 1999-2000 i udział w Lidze Mistrzów.

Po zakończeniu rundy jesiennej rozgrywek 2003-2004 powrócił do Lewskiego. W zespole prowadzonym od 2004 roku przez Stanomira Stoiłowa piłkarz występował w drugiej linii i wraz z Richardem Eromoigbe tworzył parę defensywnych pomocników. Od rundy wiosennej sezonu 2007-2008, po odejściu Elina Topuzakowa, był kapitanem zespołu. Ostatni mecz w barwach Lewskiego rozegrał w maju 2008 roku.

Następnie, w wieku 38 lat ogłosił zakończenie piłkarskiej kariery.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Bułgarii zadebiutował w 18 lutego 1993 w towarzyskim meczu ze Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi (0:1). Jest młodszy o kilka lat od najlepszego pokolenia bułgarskich piłkarzy (urodzonego na początku lat 60. m.in. Christo Stoiczkowa, Emila Kostadinowa, Krasimira Bałykowa i Jordana Leczkowa), jednak znalazł się w kadrze na Mundial 1994, na którym podopieczni Dimityra Penewa zajęli czwarte miejsce. Obok Canko Cwetanowa 24-letni Borimirow był najmłodszym członkiem ekipy. Zagrał w czterech meczach. Wystąpił również na Euro 1996 (trzy mecze, jako rezerowy), Mundialu 1998 (trzy mecze, jako rezerwowy) oraz - jako jedyny uczestnik Mundialu 1994 - na Euro 2004 (jeden mecz). Rok później postanowił pożegnać się z kadrą.

Sukcesy piłkarskie[edytuj | edytuj kod]

Kariera działacza piłkarskiego[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej został dyrektorem sportowym Lewskiego. Zastąpił na tym stanowisku Nasko Sirakowa. Pracował tylko przez jeden sezon - po zakończeniu udanych rozgrywek 2008-2009 (mistrzostwo Bułgarii) zmienił go Georgi Iwanow.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]