Daniel Castellani
| Daniel Castellani | |
| Data i miejsce urodzenia | 21 marca 1961 Buenos Aires, Argentyna |
| Wzrost | 195 |
| Pozycja | Trener |
| Kariera | |
| Reprezentacja | |
| Kluby | |
| Lata | Klub |
| 1976-1982 1982-1983 1983-1984 1984-1985 1985-1986 1986-1987 1987-1988 1988-1991 1991-1993 |
|
| Kariera trenerska | |
| Lata | Klub |
| 1993-1999 2001-2002 2002-2006 2006-2009 2009-2010 2011-2012 2011-2012 2012-2013 2013- |
|
Daniel Jorge Castellani (ur. 21 marca 1961 w Buenos Aires) – argentyński siatkarz i trener, od 17 stycznia 2009 do 25 października 2010 trener polskiej reprezentacji mężczyzn w piłce siatkowej. Wcześniej m.in. szkoleniowiec Skry Bełchatów (od sierpnia 2006 do maja 2009). Dnia 2 lutego 2011 podpisał kontrakt z tureckim zespołem Fenerbahçe Stambuł, tego dnia został również selekcjonerem reprezentacji Finlandii. Castellani ma prowadzić fińską reprezentację do igrzysk olimpijskich w Londynie. W sezonie 2012/2013 prowadził ZAKSĘ Kędzierzyn-Koźle.
Spis treści |
Życiorys [edytuj]
13 września 2009, po niespełna 9 miesiącach pełnienia funkcji trenera reprezentacji Polski, zdobył z nią pierwszy w historii polskiej siatkówki złoty medal mistrzostw Europy, mimo że nie miał do swojej dyspozycji kilku kluczowych graczy (Świderskiego, Wlazłego i Winiarskiego), zmagających się w tym czasie z kontuzjami. 1 października 2010 roku po porażce Polaków z Bułgarami na Mistrzostwach Świata i po tym jak Polska odpadła już w drugiej rundzie podał się do dymisji[1]. Na Mistrzostwach Świata we Włoszech doszedł z Polską do 2 rundy. Tam jego drużyna przegrała z Brazylią oraz z Bułgarią i odpadła z turnieju.
14 września 2009 „za wybitne zasługi dla rozwoju polskiego sportu, za osiągnięcia w pracy szkoleniowej” prezydent RP Lech Kaczyński nadał mu Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski[2]. Dekoracji w imieniu prezydenta dokonał dzień później premier RP Donald Tusk.
25 października 2010 po głosowaniu członków Prezydium PZPS-u Daniel Castellani został zwolniony z funkcji trenera reprezentacji Polski[3].
Prywatnie żonaty z Silviną, mają dwójkę dzieci: córkę Arianę i syna Ivana.
Kariera zawodnicza [edytuj]
Osiągnięcia klubowe [edytuj]
- Obras Sanitarias
- Minas
- Pallavolo Chieti
- 1983/1984: Serie A1 (10. miejsce, półfinał play-off)
- Bradesco San Pablo
- Pallavolo Falconara
- 1985/1986: Zdobywca Pucharu CEV

- 1985/1986: Serie A1 (5. miejsce, półfinał play-off)
- 1985/1986: Zdobywca Pucharu CEV
- San Nicolas
- Zinella Volley Bologna
- 1987/1988: Finalista Pucharu Europy Zdobywców Pucharów

- 1987/1988: Finalista Pucharu Włoch

- 1987/1988: Serie A1 (3. miejsce, półfinał play-off)
- 1987/1988: Finalista Pucharu Europy Zdobywców Pucharów
- Pallavolo Padwa
- 1988/1989: Finalista Pucharu CEV

- 1988/1989: Serie A1 (6. miejsce, ćwierćfinał play-off)
- 1989/1990: Serie A1 (4. miejsce, półfinał play-off)
- 1990/1991: Serie A1 (4. miejsce, ćwierćfinał play-off)
- 1988/1989: Finalista Pucharu CEV
- Volley Prato
- 1991/1992: Serie A2 (2. miejsce, 1/8 play-off, awans do serie A1)
- 1992/1993: Serie A1 (9. miejsce, 1/8 play-off)
Osiągnięcia w reprezentacji [edytuj]
Reprezentant Argentyny (1976-1988):
- 1977: Mistrzostwa Świata Juniorów, Brazylia (16. miejsce)
- 1978: Mistrzostwa Świata, Włochy (22. miejsce)
- 1979: Mistrzostwa Ameryki Płd., Argentyna

- 1980: Mistrzostwa Ameryki Płd. Juniorów, Chile

- 1981: Mistrzostwa Ameryki Płd., Chile

- 1982: Mistrzostwa Świata, Argentyna

- 1983: Mistrzostwa Ameryki Płd., Brazylia

- 1984: Igrzyska Olimpijskie, Los Angeles(6. miejsce)
- 1985: Puchar Świata, Japonia (6. miejsce)
- 1986: Mistrzostwa Świata, Francja (8. miejsce)
- 1987: Turniej Kwalifikacji Olimpijskich, Brazylia

- 1987: Mistrzostwa Ameryki Płd., Urugwaj

- 1988: Igrzyska Olimpijskie, Seul

Kariera trenerska [edytuj]
Reprezentacja Argentyny [edytuj]
- 1993: Mistrzostwa Ameryki Płd., Argentyna

- 1994: Mistrzostwa Świata, Grecja (11. miejsce)
- 1995:
- Mistrzostwa Ameryki Płd., Brazylia

- Puchar Świata, Japonia (8. miejsce)
- Igrzyska Panamerykańskie, Mar del Plata

- Mistrzostwa Ameryki Płd., Brazylia
- 1996:
- Igrzyska Olimpijskie, Atlanta (5. miejsce)
- Turniej Kwalifikacji Olimpijskich, Buenos Aires
- 1997: Mistrzostwa Ameryki Płd., Venezuela

- 1998: Mistrzostwa Świata, Japonia (11. miejsce)
- 1996–1999: Liga Światowa
Gioia del Volley [edytuj]
- 2001-2002: Serie A2 (4. miejsce)
Club Ciudad de Bolívar [edytuj]
- 2002-2003: Mistrzostwo ligi argentyńskiej

- 2003-2004: Mistrzostwo ligi argentyńskiej

- 2004-2005: Finał ligi argentyńskiej

Skra Bełchatów [edytuj]
- 2006-2007:
- 2007-2008:
- Mistrzostwo Polski

- Liga Mistrzów

- Zdobywca tytułu Trener Roku 2007 w Plebiscycie Siatkarskie Plusy
- Mistrzostwo Polski
- 2008-2009:
Reprezentacja Polski [edytuj]
- 2009:
- Liga Światowa (9. miejsce)
- Memoriał Huberta Jerzego Wagnera

- Mistrzostwa Europy, Turcja

- Puchar Wielkich Mistrzów, Japonia (4 miejsce)
- 2010: Zdobywca tytułu Trener Roku 2009 w Plebiscycie Siatkarskie Plusy
- Liga Światowa (10. miejsce)
- Memoriał Huberta Jerzego Wagnera (3.miejsce)
- Mistrzostwa Świata, Włochy (13.miejsce)
Fenerbahçe Stambuł [edytuj]
Reprezentacja Finlandii [edytuj]
- 2011: Mistrzostwa Europy, Austria/Czechy (8. miejsce)
ZAKSA Kędzierzyn-Koźle [edytuj]
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Sylwetka Daniela Castellaniego na oficjalnym portalu polskich reprezentacji
- Profil Daniela Castellaniego na stronie legavolley.it
|
|||||
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||