Daniel Castellani

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Daniel Castellani
Daniel Castellani 2010-05-30.jpg
Data i miejsce urodzenia 21 marca 1961
Buenos Aires, Argentyna
Wzrost 195
Pozycja Trener
Kariera
Reprezentacja Argentyna Argentyna
Kluby
Lata Klub
1976-1982
1982-1983
1983-1984
1984-1985
1985-1986
1986-1987
1987-1988
1988-1991
1991-1993
Argentyna Obras Sanitarias
Brazylia Minas
Włochy Pallavolo Chieti
Brazylia Bradesco San Pablo
Włochy Pallavolo Falconara
Argentyna San Nicolas
Włochy Zinella Volley Bologna
Włochy Pallavolo Padwa
Włochy Volley Prato
Kariera trenerska
Lata Klub
1993-1999
2001-2002
2002-2006
2006-2009
2009-2010
2011-nadal
2011-nadal
Argentyna Argentyna
Włochy Gioia del Volley
Brazylia Orígenes Bolívar
Polska Skra Bełchatów
Polska Polska
Finlandia Finlandia
Turcja Fenerbahçe Stambuł

{{{medale}}}

Commons in image icon.svg
Wikicytaty
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
Daniela Castellaniego

Daniel Jorge Castellani (ur. 21 marca 1961 w Buenos Aires) – argentyński siatkarz i trener, od 17 stycznia 2009 do 25 października 2010 trener polskiej reprezentacji mężczyzn w piłce siatkowej. Wcześniej m.in. szkoleniowiec Skry Bełchatów (od sierpnia 2006 do maja 2009). Dnia 2 lutego 2011 podpisał kontrakt z tureckim zespołem Fenerbahçe Stambuł, tego dnia został również selekcjonerem reprezentacji Finlandii. Castellani ma prowadzić fińską reprezentację do igrzysk olimpijskich w Londynie. Kontrakt z Finami dopuszcza możliwość prowadzenia zespołów klubowych przez selekcjonera[1].

Spis treści

[edytuj] Życiorys

13 września 2009, po niespełna 9 miesiącach pełnienia funkcji trenera reprezentacji Polski, zdobył z nią pierwszy w historii polskiej siatkówki złoty medal mistrzostw Europy, mimo że nie miał do swojej dyspozycji kilku kluczowych graczy (Świderskiego, Wlazłego i Winiarskiego), zmagających się w tym czasie z kontuzjami. 1 października 2010 roku po porażce Polaków z Bułgarami na Mistrzostwach Świata i po tym jak Polska odpadła już w drugiej rundzie podał się do dymisji[2]. Na Mistrzostwach Świata we Włoszech doszedł z Polską do 2 rundy. Tam jego drużyna przegrała z Brazylią oraz z Bułgarią i odpadła z turnieju.

25 października 2010 po głosowaniu członków Prezydium PZPS-u Daniel Castellani został zwolniony z funkcji trenera reprezentacji Polski[3].

14 września 2009 „za wybitne zasługi dla rozwoju polskiego sportu, za osiągnięcia w pracy szkoleniowej” prezydent RP Lech Kaczyński nadał mu Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski[4]. Dekoracji w imieniu prezydenta dokonał dzień później premier RP Donald Tusk.

Prywatnie żonaty z Silviną, mają dwójkę dzieci: córkę Arianę i syna Ivana.

[edytuj] Kariera zawodnicza

[edytuj] Osiągnięcia klubowe

  • Obras Sanitarias
  • Minas
  • Pallavolo Chieti
    • 1983/1984: Serie A1 (10. miejsce, półfinał play-off)
  • Bradesco San Pablo
  • Pallavolo Falconara
    • 1985/1986: Zdobywca Pucharu CEV Simple gold cup.svg
    • 1985/1986: Serie A1 (5. miejsce, półfinał play-off)
  • San Nicolas
  • Zinella Volley Bologna
  • Pallavolo Padwa
    • 1988/1989: Finalista Pucharu CEV Simple silver cup.svg
    • 1988/1989: Serie A1 (6. miejsce, ćwierćfinał play-off)
    • 1989/1990: Serie A1 (4. miejsce, półfinał play-off)
    • 1990/1991: Serie A1 (4. miejsce, ćwierćfinał play-off)
  • Volley Prato
    • 1991/1992: Serie A2 (2. miejsce, 1/8 play-off, awans do serie A1)
    • 1992/1993: Serie A1 (9. miejsce, 1/8 play-off)

[edytuj] Osiągnięcia w reprezentacji

Reprezentant Argentyny (1976-1988):

  • 1977: Mistrzostwa Świata Juniorów, Brazylia (16. miejsce)
  • 1978: Mistrzostwa Świata, Włochy (22. miejsce)
  • 1979: Mistrzostwa Ameryki Płd., Argentyna Bronze medal southamerica.svg
  • 1980: Mistrzostwa Ameryki Płd. Juniorów, Chile Gold medal southamerica.svg
  • 1981: Mistrzostwa Ameryki Płd., Chile Silver medal southamerica.svg
  • 1982: Mistrzostwa Świata, Argentyna Bronze medal world centered-2.svg
  • 1983: Mistrzostwa Ameryki Płd., Brazylia Silver medal southamerica.svg
  • 1984: Igrzyska Olimpijskie, Los Angeles(6. miejsce)
  • 1985: Puchar Świata, Japonia (6. miejsce)
  • 1986: Mistrzostwa Świata, Francja (8. miejsce)
  • 1987: Turniej Kwalifikacji Olimpijskich, Brazylia Gold medal blank.svg
  • 1987: Mistrzostwa Ameryki Płd., Urugwaj Silver medal southamerica.svg
  • 1988: Igrzyska Olimpijskie, Seul Bronze medal olympic.svg

[edytuj] Kariera trenerska

[edytuj] Reprezentacja Argentyny

  • 1993: Mistrzostwa Ameryki Płd., Argentyna Silver medal southamerica.svg
  • 1994: Mistrzostwa Świata, Grecja (11. miejsce)
  • 1995:
  • 1996:
    • Igrzyska Olimpijskie, Atlanta (5. miejsce)
    • Turniej Kwalifikacji Olimpijskich, Buenos Aires
  • 1997: Mistrzostwa Ameryki Płd., Venezuela Bronze medal southamerica.svg
  • 1998: Mistrzostwa Świata, Japonia (11. miejsce)
  • 1996–1999: Liga Światowa

[edytuj] Gioia del Volley

  • 2001-2002: Serie A2 (4. miejsce)

[edytuj] Club Ciudad de Bolívar

  • 2002-2003: Mistrzostwo ligi argentyńskiej Gold medal with cup.svg
  • 2003-2004: Mistrzostwo ligi argentyńskiej Gold medal with cup.svg
  • 2004-2005: Finał ligi argentyńskiej Silver medal with cup.svg

[edytuj] Skra Bełchatów

  • 2006-2007:
    • Mistrzostwo Polski Gold medal with cup.svg
    • Puchar Polski Simple gold cup.svg
  • 2007-2008:
  • 2008-2009:
    • Mistrzostwo Polski Gold medal with cup.svg
    • Puchar Polski Simple gold cup.svg

[edytuj] Reprezentacja Polski

[edytuj] Fenerbahçe Stambuł

  • 2011: Mistrzostwo Turcji Gold medal with cup.svg

[edytuj] Reprezentacja Finlandii

  • 2011: Mistrzostwa Europy, Austria/Czechy (8. miejsce)

[edytuj] Zobacz też

Przypisy

[edytuj] Linki zewnętrzne


Poprzednik
Raúl Lozano
Trener polskich siatkarzy
2009-2010
Następca
Andrea Anastasi
Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Drukuj lub eksportuj
Narzędzia
W innych językach