Daniel Cormier

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
MMA pictogram.svg Daniel Cormier
Data i miejsce urodzenia 20 marca 1979
Lafayette (Luizjana)
Obywatelstwo  Stany Zjednoczone
Wzrost 180 cm
Masa ciała 93 (2014) kg
Styl walki zapasy
Klub American Kickboxing Academy
Zwycięstwa 15
Przez nokauty 6
Przez poddania 4
Przez decyzje 5
Porażki 0
Remisy 0
Nieodbyte 0

Daniel Cormier (ur. 20 marca 1979 w Lafayette) − amerykański zapaśnik stylu wolnego, pięciokrotny mistrz USA, medalista igrzysk panamerykańskich i mistrzostw świata oraz dwukrotny olimpijczyk. Od 2009 roku zawodnik mieszanych sztuk walki (MMA).

Sportowa kariera[edytuj | edytuj kod]

Zapasy[edytuj | edytuj kod]

W 2001 roku, reprezentując Oklahoma State University, został wicemistrzem NCAA Division I w swojej kategorii wagowej. W tym samym roku został włączony do seniorskiej kadry narodowej w stylu wolnym (startował w wadze do 96 kg). Rok później odniósł swój pierwszy sukces na arenie międzynarodowej, gdy został w w Maracaibo mistrzem panamerykańskim. W 2003 roku wywalczył tytuł mistrza kraju (pierwszy z sześciu z rzędu), zdobył złoty medal igrzysk panamerykańskich w Santo Domingo oraz uplasował się na 5. miejscu podczas mistrzostw świata w Nowym Jorku.

W 2004 roku wygrał krajowe kwalifikacje olimpijskie i wystartował na igrzyskach w Atenach. Wygrał tam swoją grupę eliminacyjną, pokonując wysoko na punkty Radovana Valacha oraz Bartłomieja Bartnickiego, i awansował do półfinału, w którym jednak przegrał z późniejszym złotym medalistą, Chadżymuratem Gacałowem. Następnie, w walce o brązowy medal, Cormier uległ jednym punktem Irańczykowi Alirezie Heidariemu i ostatecznie zajął w turnieju olimpijskim 4. miejsce[1] .

W kolejnych dwóch latach bez powodzenia startował w mistrzostwach świata, zajmując odległe miejsca. Zajął drugie miejsce w Pucharze Świata w 2005 roku. Rok 2007 przyniósł mu dwa poważne międzynarodowe sukcesy. Najpierw w lipcu zdobył brązowy medal na igrzyskach panamerykańskich w Rio de Janeiro, a następnie we wrześniu zajął również trzecie miejsce podczas mistrzostw świata w Baku.

Będąc jednym z najbardziej doświadczonych zapaśników w amerykańskiej kadrze, w 2008 roku dostąpił honoru bycia kapitanem reprezentacji na igrzyska olimpijskie w Pekinie. Ostatecznie jednak w stolicy Chin nie stoczył ani jednej walki, gdyż na kilkadziesiąt minut przed swoim pierwszym pojedynkiem został odwieziony do szpitala. Zdiagnozowano u niego ostrą niewydolność nerek, która była spowodowana nagłym odwodnieniem organizmu, będącym z kolei rezultatem zrzucania wagi przed oficjalnym ważeniem[2][3].

Mieszane sztuki walki[edytuj | edytuj kod]

Po igrzyskach zakończył karierę zapaśniczą i rozpoczął trenować MMA z zamiarem przejścia na zawodowstwo. Początkowo przymierzany był do kategorii półciężkiej (93 kg)[4], jednak obawy przed negatywnymi dla jego nerek skutkami ścinania wagi skłoniły go do startów w ciężkiej (120 kg). Profesjonalny debiut zanotował we wrześniu 2009 roku. W ciągu kilkunastu miesięcy, walcząc dla oraganizacji Strikeforce, KOTC i XMMA, wygrał 7 pojedynków z rzędu. W 2011 roku wystartował w turnieju World Grand Prix wagi ciężkiej Strikeforce w roli zawodnika rezerwowego. Po pokonaniu Jeffa Monsona zajął miejsce Alistaira Overeema w półfinale. Zmierzył się w nim z Antônio Silvą. Cormier znokautował faworyzowanego Brazylijczyka w 1. rundzie ciosami pięściami. W rozegranym 19 maja 2012 rok finale wystąpił przeciwko Joshowi Barnettowi. Cormier dominował nad znacznie bardziej doświadczonym rywalem, prezentując lepsze umiejętności zapaśnicze i bokserskie. Ostatecznie wygrał pojedynek przez jednogłośną decyzję, zostając mistrzem całego turnieju[5].

Pod koniec roku w grudniu podpisał kontrakt z UFC który miał obowiązywać po jego ostatniej walce w Strikeforce czyli 12 stycznia (Cormier bez większych problemów wygrał przez TKO w 2. rundzie z Holendrem Dionem Staringiem). Po tej gali Strikeforce zostało rozwiązane, a większość zawodników mających kontrakt ze Strikeforce przeszło do UFC - również Cormier.

Lista walk w MMA[edytuj | edytuj kod]

Wynik Bilans Przeciwnik Rozstrzygnięcie Runda Czas Rozgrywki Data Miejsce Uwagi
Wygrana 15-0 Stany Zjednoczone Dan Henderson Poddanie (duszenie zza pleców) 3 3:53 UFC 173 - Barao vs. Dillashaw 24.05.2014 Stany Zjednoczone Las Vegas
Wygrana 14-0 Stany Zjednoczone Pat Cummins TKO (ciosy pięściami) 1 1:19 UFC 170: Rousey vs. McMann 22.02.2014 Stany Zjednoczone Las Vegas pierwsza walka po przejściu do kategorii półciężkiej
Wygrana 13-0 Stany Zjednoczone Roy Nelson Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 UFC 166: Velasquez vs. Dos Santos 3 19.10.2013 Stany Zjednoczone Houston
Wygrana 12-0 Stany Zjednoczone Frank Mir Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 UFC on Fox: Henderson vs. Melendez 20.04.2013 Stany Zjednoczone San José
Wygrana 11-0 Holandia Dion Staring TKO (ciosy pięściami) 2 4:02 Strikeforce: Marquardt vs Saffiedine 12.01.2013 Stany Zjednoczone Oklahoma City
Wygrana 10-0 Stany Zjednoczone Josh Barnett Decyzja (jednogłośna) 5 5:00 Strikeforce: Barnett vs Cormier 19.05.2012 Stany Zjednoczone San José zwyciężył w turnieju Strikeforce World Grand Prix wagi ciężkiej
Wygrana 9-0 Brazylia Antônio Silva KO (ciosy pięściami) 1 3:56 Strikeforce: Barnett vs Kharitonov 18.06.2011 Stany Zjednoczone Cincinnati półfinał turnieju Strikeforce World Grand Prix wagi ciężkiej
Wygrana 8-0 Stany Zjednoczone Jeff Monson Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 Strikeforce: Overeem vs Werdum 18.06.2011 Stany Zjednoczone Dallas pojedynek rezerwowy turnieju Strikeforce World Grand Prix wagi ciężkiej
Wygrana 7-0 Stany Zjednoczone Devin Cole Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 Strikeforce Challengers: Woodley vs Saffiedine 07.01.2011 Stany Zjednoczone Nashville
Wygrana 6-0 Australia Soa Palelei Poddanie (ciosy pięściami) 1 Xtreme MMA 3 05.11.2010 Stany Zjednoczone Sydney obronił mistrzostwo Xtreme MMA w wadze ciężkiej
Wygrana 5-0 Stany Zjednoczone Jason Riley Poddanie (ciosy pięściami) 1 1:02 Strikeforce: Houston 21.08.2010 Stany Zjednoczone Houston
Wygrana 4-0 Stany Zjednoczone Tony Johnson Poddanie (duszenie zza pleców) 1 2:27 KOTC: Imminent Danger 13.08.2010 Stany Zjednoczone Mescalero zdobył mistrzostwo King of The Cage w wadze ciężkiej
Wygrana 3-0 Australia Lucas Browne KO (cios pięścią) 1 4:35 Xtreme MMA 2 31.07.2010 Australia Sydney zdobył mistrzostwo Xtreme MMA w wadze ciężkiej
Wygrana 2-0 Stany Zjednoczone John Devine KO (cios pięścią) 1 1:19 Strikeforce Challengers: Johnson vs Mahe 26.03.2010 Stany Zjednoczone Fresno
Wygrana 1-0 Stany Zjednoczone Gary Frazier TKO (ciosy pięściami) 2 3:39 Strikeforce Challengers: Kennedy vs Cummings 25.09.2009 Stany Zjednoczone Bixby

Przypisy

  1. Daniel Cormier (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-02-22].
  2. Maggie Hendricks: American wrestler Daniel Cormier will not compete due to kidney failure (ang.). sports.yahoo.com, 20 sierpnia 2008. [dostęp 2012-02-22].
  3. Nate Wilcox: Weight Cutting: The Phantom Menace of MMA (ang.). sbnation.com, 12 sierpnia 2011. [dostęp 2012-02-22].
  4. U.S. Olympic wrestling team captain Daniel Cormier announces move to MMA (ang.). mmajunkie.com, 12 sierpnia 2009. [dostęp 2012-02-22]. [zarchiwizowane z adresu 2012-07-10].
  5. Steve Jennum: 'Strikeforce: Heavyweight Grand Prix Final' results: Cormier downs Barnett for tourney win (ang.). mmajunkie.com, 20 maja 2012. [dostęp 2012-05-20]. [zarchiwizowane z adresu 2012-07-11].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Szablon:Zapaśnicy USA na Igrzyskach Olimpijskich - Pekin 2008