Daniel Hensel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Daniel Hensel (ur. 17 kwietnia 1978 w Büdingen) – współczesny niemiecki kompozytor i muzykolog.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Hensel pochodzi z rodziny muzyków rokowych i tanecznych, jego dziadek studiował flet poprzeczny i był studentem Kurta Hessenberga. Jego ojciec grał w zespołach rockowych[1]. W wieku siedmiu lat Daniel Hensel rozpoczął naukę gry na gitarze klasycznej u Michaela Winterlinga. Od dwunastego roku życia pobierał lekcje gry na pianinie u Johanna Baumanna, byłego ucznia pianisty z Hanau, Willy’ego Bissinga. Piętnastoletni Hensel przygotowywał się pod kierunkiem Gerharda Schaubacha do egzaminów wstępnych do klasy fortepianu w Konserwatorium Doktora Hocha (Hoch’sche Konservatorium). Na tej uczelni Hensel po raz pierwszy zetknął się z austriackim kompozytorem Gerhardem Schedlem (1957–2000). Schedl szkolił go przez następne pięć lat, od 1994 do 1999 w dziedzinie kompozycji, kontrapunktu, harmonii i instrumentacji. Styczność z Schedlem wpłynęła zasadniczo na postrzeganie muzyki przez młodego muzyka. Ponadto Hensel pobierał naukę gry na pianinie u Wolfganga Hessa i Norberta Brechta, jak również uczęszczał na lekcje gry na flecie poprzecznym u Annegret Lucke. Od 1997 do 1998 Hensel odbywał zastępczą służbę cywilną w ratownictwie w Niemieckim Czerwonym Krzyżu w Büdingen. Następnie przeszedł praktyczne szkolenie pracując jako pomocnik w ratownictwie medycznym. W 2000 roku zdał egzamin z ratownictwa medycznego i pracował do 2005 roku jako sanitariusz ratownictwa medycznego.

Od 1999 Hensel studiował kompozycję u prof. Heinza Winbecka w Wyższej Szkole Muzycznej w Würzburgu. Od 2003 roku kontynuował studia pod kierunkiem prof. Manfreda Trojahna w Wyższej Szkole im. Roberta Schumanna w Düsseldorfie. W dniu 27.01.2004 zdał z wyróżnieniem egzamin dyplomowy z kompozycji. Ponadto Hensel uczęszczał na zajęcia grupowe z kompozycji prowadzone przez Wolfganga Rihma w Karlsruhe. W semestrze zimowym 2004/2005 Hensel podjął studia podyplomowe z kompozycji u prof. Michaela Obsta w Wyższej Szkole Muzycznej im. Franza Liszta w Weimarze. Od roku 2005 do roku 2008 Hensel studiował kompozycję w klasie mistrzowskiej prof. Heinza Winbecka w Wyższej Szkole Muzycznej w Würzburgu. Od semestru letniego 2009 do semestru zimowego 2010/11 Hensel studiował muzykologię we Frankfurcie nad Menem u prof. Petera Ackermanna. Studia te zakończył egzaminem promocyjnym zdanym dnia 13.07.20011 z oceną „magna cum laude”. Temat jego pracy doktorskiej brzmi: „Muzyka Gerharda Schedla”.

Utwory Hensela były odtwarzane w ramach różnych festiwali i warsztatów, jak również w radiu HR2, między innymi podczas Dni Muzyki w Kassel w 2005 roku (prapremiera utworu „Pomiędzy dźwiękami op.9",granego przez muzyków Państwowego Teatru w Kassel, pod kierownictwem dyrygenta Bernharda Langa). W dniu 17.06.2007 odbyła się prapremiera utworu „Refleksje dla orkiestry op.16"[2] skomponowanego przez Hensela dla orkiestry Junges Klagforum Mitte na galę „Europa – Niebieska Gwiazda” z okazji przekazania Portugalii prezydencji Unii Europejskiej przez Niemcy. Utwór Hensela był niemieckim wkładem do hymnu europejskiego, granego w sali koncertowej przy Gendarmenmarkt w Berlinie pod dyrekcją Sebastiana Weigla. W roku 2007 flecistka Carin Levine zaprezentowała w Radiu Bawarskim wyłącznie dla niej napisany utwór „Sonata na flet op.14". Utwór Hensela „Śpiew błogosławionego życia op.18" został zaprezentowany w Operze Stuttgarckiej razem z 2. Symfonią Gustava Mahlera, co z pewnością stanowi znaczący punkt kulminacyjny w karierze artysty. Muzykolog dr. Christian Heindl stwierdza w swoim artykule opublikowanym z okazji drugiego koncertu symfonicznego w Stuttgarcie: „nie byłoby błędem uszeregować Hensela, który jest zarówno członkiem niemieckiego, jak i austriackiego stowarzyszenia kompozytorów w jednej linii z Schubertem, Mahlerem i Schedlem jako kontynuatora ich tradycji muzycznej w obecnych czasach. Dzisiejsza prapremiera utworu jest spełnieniem jego życiowego marzenia: wspólnego grania jego utworu w towarzystwie dzieła Gustava Mahlera.”[3] W roku 2009 Hensel rozpoczął współpracę z wydawnictwem muzycznym Doblinger komponując sekstet smyczkowy op.20 „Klärchens Lied”, napisany na zlecenie Dni Muzyki w Kassel, grany przez orkiestrę Ensemble Modern, pod dyrekcją Jonathana Stockhammera. Utwór został ponownie zagrany w Wiedniu przez Ensemble Lux w Centrum Arnolda Schönberga. Hensel dopasował również symfonię pożegnalną Josepha Haydnego, jak również 8. Symfonię Ludwika van Beethovena do potrzeb orkiestry kameralnej Young-Euro-Classics-Festivalorchestra pod dyrekcją Muhaia Tanga. Utwory te prezentowane były podczas Tourne orkiestry w Chinach, między innymi w takich miastach jak Szanghaj i Tianjin. Publikacje muzykologiczne Hensela dotyczą Wilhelma Friedemanna Bacha i Gerharda Schedla. Hensel jest członkiem Towarzystwa Kompozytorów Niemieckich, Towarzystwa Kompozytorów Austriackich, Austriackiego Towarzystwa Muzyki Współczesnej, Towarzystwa Badań Muzycznych i GEMA.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • Op. 1, Nr.2: Elegie in Memoriam Gerhard Schedl, prapremiera.: 28. luty 2001 przez Barbara Anton-Kügler w Wyższej Szkole Muzycznej w Würzburgu
  • Op. 3, Nr.1: Fünf kleine Klavierstücke, prapremiera.: 19. czerwiec 2001 przez Prof. Andras Hamary
  • Op. 6: Requiem der jungen Hoffnungen, na zlecenie chóru im. Heinrich Schütz w Hannoverze. Prapremiera.: 7. styczeń 2006 w Springe przez chór im. Heinrich Schütz i członków państwowej orkiestry Dolnej Saksonii pod dyrekcją Peter Francesco Marino, jak i Nan Li und Nastassia Nass
  • Op. 7: Duo für Viola und Tuba, prapremiera.: 20. kwiecień 2005 Fürstenhaus Weimar, Garth Knox i Gerard Bouquet
  • Op. 8: Traumgebilde op. 8 für vier Blockflöten und Orff – Instrumente zu vier Spielern, prapremiera.: Kościół St. Martha Norymberga. Klasa fletu ….. Jeremias Schwarzer i Klasa Perkusyjna prof. Hermann Schwander, pod dyrekcją Daniela Hensela
  • Op. 9: Zwischen den Klängen dla Kammerensemble, na zlecenie Dni Muzyki w Kassel, Projekt Klangsplitter, prapremiera.: 30. październik 2005, przez członków Państwowego Teatru w Kassel pod dyrekcją Bernhard Lang
  • Op. 14: Sonate für Flöte allein,na zlecenie Carin Levine, premiera: 7. luty 2007 w radiu BR – Nürnberg, Studio Franken
  • Op. 16: Reflexionen für Orchester, na zlecenie Europa, Niebieska Gwiazda, prapremiera.: 17. Czerwca 2007, Sala koncertowa przy Gendarmenmarkt w Berlinie, utwór wykonany przez young.euro.classics pod dyrekcją Sebastian Weigle
  • Op. 17 Konzert für Klavier und Orchester, prapremiera.: 10 czerwca 2008, Wyższa Szkoła Muzyczna w Würzburgu, teatr na Bibrastraße, Barbara Anton-Kügler Klavier, orkiestra Wyższej Szkoły Muzycznej w Würzburgu, pod dyrekcją Marko Zdralek
  • Op. 18 Gesang des gesegneten Lebens dla dużej orkiestry, na zlecenie opery państwowej Staatsoper Stuttgart, utwór poświęcony prof. Heinz Winbeck, prapremiera.: 7. grudzień 2008, Liederhalle w Stuttgarcie, orkiestra opery państwowej w Stuttgarcie, pod dyrekcją Manfred Honeck
  • Op. 20 sekstet smyczkowy, „Klärchens Lied”,na zlecenie Dni Muzyki w Kassel 2010,prapremiera.: 7. listopad 2009, Kulturbahnhof Kassel, Ensemble Modern,pod dyrekcją Jonathan Stockhammer, opublikowano w wydawnictwie muzycznym Musikverlag Doblinger, Wien-München

Konkursy[edytuj | edytuj kod]

  • nagroda Gmünd/ Karyntia: Die musikalische Welt des Wassers, za kwartet smyczkowy: Im Nebel

Publikacje Daniela Hensela[edytuj | edytuj kod]

  • Wilhelm Friedemann Bach. Epigone oder Originalgenie, verquere Erscheinung oder großer Komponist?, Stuttgart: ibidem 2011, ISBN 978-3-8382-0178-8.
  • Von der Einheit in der Vielfalt oder der Lust am Subjektiven: Die Musik Gerhard Schedls, dargestellt an seiner Instrumentalmusik, Stuttgart: ibidem 2011, ISBN 978-3-8382-0278-5.
  • Anleitung zum General-Bass (1805), einschließlich der Biographie: Karl Weigl: Emanuel Aloys Förster (1913), Hensel, Daniel (Ed.), Stuttgart ibidem 2012, ISBN 978-3-8382-0378-2.

Przypisy

  1. Biografia na stronie internetowej Daniela Hensela[1].
  2. Junges Klangforum Mitte Europa po polsku [2].
  3. Cytat z tekstu programowego na stronie internetowej Hensela. [3].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]