Daniel Mendoza
|
|||
 |
|||
| Pseudonim | Jewish Champion | ||
| Data i miejsce urodzenia | 5 lipca 1764 Whitechapel |
||
| Data i miejsce śmierci | 3 września 1836 Londyn |
||
| Obywatelstwo |  Wielka Brytania |
||
| Bilans walk zawodowych | |||
| Liczba walk | bd | ||
Daniel Mendoza (ur. 5 lipca 1764 w Whitechapel, zm. 3 września 1836 w Londynie) – angielski bokser z okresu walk na gołe pięści.
Karierę bokserską rozpoczął w 1780 w wieku lat szesnastu. Nienajlepsze warunki fizyczne (ważył tylko 160 funtów) nadrabiał szybkością, zwinnością oraz techniką. Był mistrzem Anglii kolejno w wadze lekkiej, półśredniej i średniej. W 1794 po śmierci Benjamina Braina ogłosił się mistrzem wszechwag. Potwierdził to zwyciężając 12 listopada Billa Warra. 15 kwietnia 1795 w Hornchurch stracił tytuł przegrywając w dziewiątej rundzie już po dziesięciu minutach z Johnem Jacksonem[1]. Po utracie tytułu otworzył szkołę boksu i sportów walki zyskując uznanie jako instruktor. Walczył sporadycznie, po raz ostatni w 1820.
W roku 1990 został przyjęty do Międzynarodowej Bokserskiej Galerii Sław.
Przypisy
- ↑ Pojedynek Mendoza-Jackson (BoxRec.com) [dostęp 03-02-2012]
Źródła [edytuj]
- Biografia Daniela Mendozy (IBHoF.com) [dostęp 03-02-2012]
- Lista walk Daniela Mendozy (The Cyber Boxing Zone Encyclopedia) [dostęp 03-02-2012]
