Daniel Pedrosa
| Ten artykuł należy dopracować zgodnie z zaleceniami edycyjnymi: poprawić styl – powinien mieć encyklopedyczną formę, napisać artykuł w sposób neutralny, wstawić linki wewnętrzne (zobacz, jak). Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się na stronie dyskusji tego artykułu. Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
| Dani Pedrosa | |
| Imię i nazwisko | Daniel "Dani" Pedrosa Ramal |
| Kraj | |
| Data urodzenia | 29 września 1985 |
| Obecna seria | |
| Seria | Motocyklowe Mistrzostwa Świata w klasie MotoGP |
| Zespół | |
| Motocykl | Honda RC212V |
| Partner | Andrea Dovizioso |
| Sukcesy | |
|
2003 Motocyklowe Mistrzostwa Świata (125 cm³) |
|
| Serwis WWW | |
Daniel Pedrosa (ur. 29 września 1985 roku w Sabadell w Hiszpanii) – hiszpański motocyklista, trzykrotny mistrz świata (jeden tytuł mistrzowski w klasie 125cm³ – 2003 i dwa tytuły w klasie 250cm³ – 2004 i 2005), obecnie jeździec Repsol Honda Team w klasie MotoGP
Został odkryty przez Alberta Puiga (znanego motocyklistę z wcześniejszych lat) i pod jego opieką rozpoczął karierę w klasie 125cm³ w roku 2001, wraz z dwoma innymi hiszpańskimi jeźdźcami Antoniem Eliasem i Joanem Olivem zasiadał na motocyklu Honda w ekipie Telefonica Movistar Junior team. Już w pierwszym roku startów pokazał się z bardzo dobrej strony; dwukrotnie stanąwszy na najniższym stopniu podium w GP Walencji i GP Pacyfiku, w konsekwencji skończył sezon na ósmej pozycji z dorobkiem 100 punktów. Jego znakomity talent rozkwitł w następnych sezonach, Pedrosa zdobył tytuł w klasie 125cm³ i dwukrotnie w klasie 250cm³ (jest najmłodszym mistrzem świata w tej klasie w całej historii).
Spis treści |
[edytuj] Kariera
2001 – Debiutancki sezon w ekipie Telefonica Movistar Junior Team. Dwa razy na podium (GP Walencji i GP Pacyfiku), końcowa klasyfikacja 8 miejsce i 100 punktów
2002 – Drugi sezon w tej samej ekipie, klasyfikacja końcowa 3 miejsce i 243 punkty – 9 razy na podium w tym trzy zwycięstwa
2003 – Trzeci sezon w tej samej ekipie pod wodzą Alberto Puiga, wywalczone mistrzostwo świata na dwa wyścigi przed końcem sezonu, pięć zwycięstw i jedno drugie miejsce, łączna ilość punktów 223. W GP Australii doznał groźnego upadku i złamał dwie kości piszczelowe, co wyeliminowało go na dwie ostatnie rundy, jednak tytuł mistrzowski wywalczył już wcześniej.
2004 – Przejście do klasy 250cm³ wraz z nim ekipa Telefonica Movistar z Alberto Puigem. Wspaniały debiut na motocyklu Honda zwieńczony od razu mistrzostwem świata. Dodatkowo Daniel Pedrosa w wieku 19 lat został najmłodszym mistrzem świata w klasie 250cm³ w całej historii startów. 317 punktów to efekt stawania 13 razy na podium w tym 7 razy zwyciężał. Otrzymał również nagrodę „Rookie of the year”, przyznawaną rok rocznie w każdej klasie pod koniec sezonu dla najlepiej spisujących się debiutantów we wszystkich klasach.
2005 – Pozostał w klasie 250cm³ by po raz drugi z rzędu zdobyć mistrzostwo świata dla ekipy Telefonica Movistar Honda. Końcowy rezultat to 309 punktów, 11 razy na podium w tym 8 razy zwycięstwo.
2006 – Przejście do klasy MotoGP. Startuje jako członek zespołu Repsol Honda Team wraz z kolegą z zespołu Amerykaninem Nicky Haydenem. Dorobek w najwyższej klasie po 17 startach imponujący, dwa zwycięstwa, dwa drugie i cztery trzecie miejsca na podium, co daje w rezultacie 215 punktów i 5 miejsce w klasyfikacji końcowej. Nagroda „Rookie of the year” za najlepiej spisującego się debiutanta w klasie MotoGP na sezon 2006. Końcówka sezonu 2006 słabsza w wykonaniu Daniela, z powodu kontuzji kolana. W GP Portugalii kontrowersyjny upadek, w którym zabrał ze sobą z toru kolegę z zespołu Nickiego Haydena, co mogło przyczynić się do zniweczenia szansy na tytuł mistrzowski dla kolegi, jednak w rezultacie Nicky Hayden niespodziewanie został nowym mistrzem świata w klasie MotoGP na rok 2006.
2007 – Sezon zmian. Ze względu na bezpieczeństwo, FIM nakazał wszystkim producentom maszyn zmniejszyć pojemność skokową silników z 996 cm³ do 800 cm³ (przyczyną takiej decyzji była niebezpieczna prędkość uzyskiwana przez zawodników, zwłaszcza na torach z długimi prostymi odcinkami, gdzie maszyny mogły rozpędzić się niemal do 375 km/h!). Przy filigranowej sylwetce Pedrosy, miał to być strzał w dziesiątkę i zapowiedź dobrych występów zawodnika w wyścigach o mistrzostwo świata. Pierwszy swój wyścig na nowej maszynie w zespole Repsol Honda Team, Daniel zakończył na najniższym stopniu podium, o GP Kataru na torze Losail (wtedy ku zaskoczeniu wszystkich wyścig wygrał niespodziewanie Casey Stoner). Kolejny swój wyścig na torze Jerez, zawodnik zakończył na drugiej pozycji, co potwierdzało jego wysoką formę. Niestety po upadku na torze w Turcji, spekulacje na temat jego wysokiej formy zelżały i na podium powrócił dopiero we Włoszech (drugie miejsce) i Katalonii (trzeci), by wreszcie wygrać swój pierwszy w sezonie wyścig o GP Niemiec. Nie najlepsza passa trwała nadal i poza pojedynczymi podiami, Pedrosa doznał szereg upadków i kontuzji. Zrezygnowany, lecz ciągle broniący się przed spadkiem w klasyfikacji, Pedrosa nie miał szans rywalizować ze Stonerem (który wywalczył mistrzostwo świata). Do Pedrosy uśmiechnęło się jednak szczęście kiedy Rossi, z którym zawsze próbował nawiązać walkę, nie dojeżdżał do mety poprzez liczne awarie swojej Yamahy. Chwila prawdy nastąpiła dopiero w ostatnim wyścigu sezonu o Grand Prix Walencji. Rossiemu wystarczał jeden punkt, czyli 15-te miejsce w wyścigu, nawet przy wygranej Pedrosy, by zdobyć tytuł wicemistrzowski. Wtedy właśnie rozegrał się na torze najgorszy scenariusz dla Rossiego, a najlepszy dla Pedrosy, gdyż Rossi miał potężny upadek uniemożliwiający mu dalszą jazdę roztrzaskaną maszyną, w momencie kiedy Pedrosa bezapelacyjnie wygrał, spychając tym samym Rossiego z pozycji drugiej, na trzecią i zapewniając sobie tytuł wicemistrza świata. Jest to jak na razie jego najlepszy rezultat w klasie MotoGP.
2008 – Początek sezonu dla Daniela był niesamowity. Nie schodził z podium (oprócz GP Francji gdzie był 4), aż do połowy sezonu o GP Niemiec, gdzie po atomowym starcie na mokrej nawierzchni jechał 11 sekund przed kolejnym zawodnikiem już po drugim okrążeniu. Niestety na początku trzeciego okrążenia stracił przyczepności i wypadł z toru z dużą prędkością. Kontuzja jaką wtedy doznał, uniemożliwiła mu powrót do formy z pierwszej połowy sezonu i ostatecznie z 2 wygranymi (GP Hiszpanii i GP Katalonii), łącznie stając 11 razy na podium, uplasował się dopiero na trzecim miejscu za świętującym triumfalny powrót na mistrzowski tron Rossim i drugim Stonerem.
Daniel Pedrosa jako niespełna 21 letni kierowca jest najmłodszym zawodnikiem, który wygrywał we wszystkich trzech klasach. Jako filigranowy zawodnik (156 cm wzrostu i 48 kg wagi), jest niewątpliwie jednym z największych talentów w historii Motocyklowych Mistrzostw Świata. Jego kariera rozwijała się w piorunującym tempie. Na co dzień mieszka w Londynie, jest znany z niewiarygodnie spokojnego temperamentu jak na Hiszpana. Zadziwiające jest to, iż jako niewielki zawodnik potrafi dosiadać maszyny o mocy 240 KM i wygrywać, co już udowodnił podczas GP Chin, na torze w Szanghaju, a także podczas GP Wielkiej Brytanii na torze Donnington Park, gdzie przepiękną jazdą zdeklasował rywali. W Hiszpanii posiada ogromną liczbę fanów, a popularnością dorównuje Valentino Rossi.
[edytuj] Teamy w których startował
- 2001-2003 – Telefonica Movistar Junior Team (125cm³)
- 2004-2005 – Telefonica Movistar Honda (250cm³)
- 2006- do dziś - Repsol Honda Team (MotoGP)
[edytuj] Wyniki uzyskane do tej pory
- Klasa 125cm³
- 2001 8. miejsce 100 punktów (dwa razy na podium)
- 2002 3. miejsce 243 punkty (9 razy na podium w tym 3 zwycięstwa)
- 2003 1. miejsce 223 punkty (6 razy na podium w tym 5 zwycięstw)
- Klasa 250cm³
- 2004 1. miejsce 317 punktów (13 razy na podium w tym 7 zwycięstw)
- 2005 1. miejsce 309 punktów (11 razy na podium w tym 8 zwycięstw)
- Klasa MotoGP
- 2006 5. miejsce 215 punktów (8 razy na podium w tym 2 zwycięstwa)
- 2007 2. miejsce 242 punkty (8 razy na podium w tym 2 zwycięstwa)
- 2008 3. miejsce 249 punktów (11 razy na podium w tym 2 zwycięstwa)
[edytuj] Sukcesy w Grand Prix
- Liczba zwycięstw - 29
- Liczba miejsc na podium - 68
- Liczba Pole Position - 31
- Liczba najszybszych okrążeń - 24
- Liczba mistrzostw świata - 3
[edytuj] Zwycięstwa w Grand Prix
Holandia -
(125cm³)
Japonia -
(125cm³)
Hiszpania -
(125cm³)
Republika Południowej Afryki -
(125cm³)
Francja -
(125cm³)
Hiszpania -
(125cm³)
Czechy -
(125cm³)
Malezja -
(125cm³)
Republika Południowej Afryki -
(250cm³)
Francja -
(250cm³)
Niemcy -
(250cm³)
Wielka Brytania -
(250cm³)
Japonia -
(250cm³)
Malezja -
(250cm³)
Hiszpania -
(250cm³)
Hiszpania -
(250cm³)
Francja -
(250cm³)
Włochy -
(250cm³)
Hiszpania -
(250cm³)
Niemcy -
(250cm³)
Czechy -
(250cm³)
Australia -
(250cm³)
Hiszpania -
(250cm³)
Chiny -
(MotoGP)
Wielka Brytania -
(MotoGP)
Niemcy -
(MotoGP)
Walencja -
(MotoGP)
Hiszpania -
(MotoGP)
Hiszpania -
(MotoGP)
[edytuj] Miejsca na podium w Grand Prix
Hiszpania -
(125cm³)
Japonia -
(125cm³)
Republika Południowej Afryki -
(125cm³)
Francja -
(125cm³)
Hiszpania -
(125cm³)
Holandia -
(125cm³)
Wielka Brytania -
(125cm³)
Czechy -
(125cm³)
Japonia -
(125cm³)
Malezja -
(125cm³)
Hiszpania -
(125cm³)
Republika Południowej Afryki -
(125cm³)
Francja -
(125cm³)
Włochy -
(125cm³)
Hiszpania -
(125cm³)
Czechy -
(125cm³)
Malezja -
(125cm³)
Republika Południowej Afryki -
(250cm³)
Francja -
(250cm³)
Włochy -
(250cm³)
Hiszpania -
(250cm³)
Holandia -
(250cm³)
Brazylia -
(250cm³)
Niemcy -
(250cm³)
Wielka Brytania -
(250cm³)
Czechy -
(250cm³)
Japonia -
(250cm³)
Katar -
(250cm³)
Hiszpania -
(250cm³)
Malezja -
(250cm³)
Hiszpania -
(250cm³)
Francja -
(250cm³)
Włochy -
(250cm³)
Hiszpania -
(250cm³)
Holandia -
(250cm³)
Niemcy -
(250cm³)
Czechy -
(250cm³)
Japonia -
(250cm³)
Australia -
(250cm³)
Turcja -
(250cm³)
Hiszpania -
(250cm³)
Hiszpania -
(MotoGP)
Chiny -
(MotoGP)
Francja -
(MotoGP)
Holandia -
(MotoGP)
Wielka Brytania -
(MotoGP)
USA -
(MotoGP)
Czechy -
(MotoGP)
Malezja -
(MotoGP)
Katar -
(MotoGP)
Źródła: MotoGP official website www.motogp.com