Daniel Ricciardo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Daniel Ricciardo
Daniel Ricciardo podczas Grand Prix Wielkiej Brytanii 2011
Daniel Ricciardo podczas Grand Prix Wielkiej Brytanii 2011
Pełne imię i nazwisko Daniel Ricciardo
Kraj  Australia
Data i miejsce urodzenia 1 lipca 1989
Perth
Sezon 2013
Seria Formuła 1
Zespół Scuderia Toro Rosso
Samochód Toro Rosso STR8
Nr startowy 19
Partnerzy Jean-Éric Vergne
Sukcesy

2008: Południowoeuropejska Formuła Renault (mistrz)
2008: Europejska Formuła Renault (wicemistrz)
2009: Brytyjska Formuła 3 (mistrz)
2010: World Series by Renault (wicemistrz)

Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Daniel Ricciardo (ur. 1 lipca 1989 w Perth) – australijski kierowca wyścigowy Scuderii Toro Rosso w Formule 1.

Spis treści

Kariera [edytuj]

Początki [edytuj]

Ricciardo rozpoczął karierę w 2000 roku, od startów w kartingu. Po jej zakończeniu postanowił rozpocząć poważną karierę wyścigową, debiutując w Zachodnioaustralijskiej Formule Ford w 2005 roku. W ciągu trzech wyścigów zgromadził 74 punkty, dzięki czemu został sklasyfikowany na 8. miejscu.

W kolejnym sezonie przeniósł się do Azjatyckiej Formuły BMW, gdzie zajął 3. miejsce w końcowej klasyfikacji. Wziął udział również w dwóch wyścigach amerykańskiego cyklu, podczas których uzyskał łącznie trzy punkty, zajmując ostatecznie 20. pozycję. Na koniec sezonu Australijczyk wystartował w Światowym Finale BMW, który zakończył na 5. pozycji.

Formuła Renault [edytuj]

W 2007 roku przeniósł się do Włoskiej Formuły Renault. W klasyfikacji generalnej zajął 6. pozycję, zdobywając 196 punktów. Wziął udział również w dwóch rundach europejskiego cyklu.

W 2008 roku dzielił starty między Europejską, a Południowoeuropejską Formułą Renault, w zespole SG Formula. Sezon ten okazał się przełomowy w karierze Australijczyka, gdyż zdobył niemalże dwa tytuły mistrzowskie (w europejskiej edycji nieznacznie uległ Finowi, Valtteri Bottassowi). Oprócz tego gościnnie wystąpił w jednej rundzie Formuły 3 Euroseries (nie był liczony do klasyfikacji końcowej). W pierwszym wyścigu dojechał na szóstym, natomiast w drugim na piętnastym miejscu.

Formuła 3 [edytuj]

W sezonie 2009 roku awansował do Brytyjskiej Formuły 3. W zespole Carlin Motorsport zdominował pierwszy weekend cyklu, a dzięki równej i konsekwentnej jeździe przez cały sezon, zdobył tytuł mistrzowski na rundę przed zakończeniem rywalizacji. W ciągu sezonu trzynastokrotnie stanął na podium, z czego siedem razy na najwyższym stopniu. Z tą samą ekipą wziął też udział w prestiżowym wyścigu o Grand Prix Makau. Wyścigu nie udało mu się jednak ukończyć. Gościnnie wystąpił również w jednej rundzie Formuły Renault 3.5. We francuskim zespole Tech 1 Racing pierwszego z wyścigów nie ukończył, natomiast w drugim zajął piętnastą pozycję.

Formuła Renault 3.5 [edytuj]

W 2010 roku podpisał kontrakt z zespołem Tech 1 Racing, na udział w pełnym sezonie Formuły Renault 3.5. Ricciardo do ostatniego wyścigu walczył o tytuł mistrzowski, jednak ostatecznie mistrzostwo przegrał dwoma punktami z Rosjaninem Michaiłem Aloszynem. W przedostatniej rundzie sezonu na hiszpańskim torze Circuit de Catalunya, po zdominowaniu wyścigu, zrównał się punktami z Rosjaninem. Dzień później Australijczyk przegrał jednak walkę z Aloszynem, ostatecznie zajmując czwartą w wyścigu (przy trzeciej Michaiła) i drugą lokatę w klasyfikacji generalnej mistrzostw. Australijczyk ośmiokrotnie znalazł się na podium, z czego czterokrotnie na najwyższym stopniu.

W kolejnym sezonie Ricciardo ponownie brał udział w serii (w zespole ISR), pomimo zaangażowania w Formułę 1 (był kierowcą testowym Scuderia Toro Rosso, by potem zostać etatowym zawodnikiem zespołu HRT F1 Team). Starty te miały na celu umożliwić Australijczykowi utrzymać formę i uniemożliwić odzwyczajenie od warunków wyścigowych. Rola kierowcy rezerwowego była jednak priorytetową funkcją, dlatego też Ricciardo nie wziął udziału w pierwszej i ostatniej rundzie sezonu, które kolidowały z weekendem Grand Prix (zastąpił go Brytyjczyk Lewis Williamson). W ciągu trzynastu wyścigów Ricciardo sześciokrotnie znalazł się na podium, odnosząc przy tym jedno zwycięstwo, na ulicznym torze Monte Carlo. Junior Red Bulla zwyciężył także w drugim wyścigu na torze Monza (startował z pole position), po nałożeniu kary na Jean-Érica Vergne'a. Po apelacji zespołu Francuz odzyskał jednak wygraną, natomiast Ricciardo uzyskał na pierwotnie zajęte przez niego drugie miejsce. Ostatecznie w klasyfikacji generalnej uplasował się na 5. pozycji.

Formuła 1 [edytuj]

Sezon 2010 [edytuj]

Od sezonu 2010, Ricciardo, będąc juniorskim kierowcą Red Bulla, pełni funkcję kierowcy testowego i rezerwowego austriackigo zespołu Red Bull Racing oraz włoskiego Scuderii Torro Rosso.

Sezon 2011 [edytuj]

W sezonie 2011 został kierowcą testowym i piątkowym zespołu Scuderia Toro Rosso. Posiada również rekord toru Yas Marina Circuit uzyskany dnia 17 listopada 2010 podczas testu młodych kierowców i wynosi on 1:38.102.

30 czerwca 2011 roku, Ricciardo potwierdził swoje starty w Formule 1 w sezonie 2011 od Grand Prix Wielkiej Brytanii w zespole Hispania Racing F1 Team zastępując tym samym Naraina Karthikeyana[1].

W kwalifikacjach do debiutanckiego wyścigu zajął ostatnie, 24. miejsce[2]. W wyścigu zaś uplasował się na 19. pozycji tracąc do lidera 3 okrążenia[3].

24 lipca, do wyścigu o Grand Prix Niemiec wystartował z 22. pozycji startowej. Linię mety zaś przekroczył jako 19. tracąc do zwycięzcy wyścigu 3 okrążenia[4].

1 października 2011 dokonał pokazów bolidu Red Bull RB7 na bulwarze Rajpath w Indiach (było to dozwolone w ramach testów na prostej[5].

Sezon 2012 [edytuj]

14 grudnia 2011 został potwierdzony jako kierowca etatowy Scuderii Toro Rosso na sezon 2012[6].

Wyniki w Formule 1 [edytuj]

Tablica wyników [edytuj]

Rok Zespół Samochód Silnik Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2011 Hispania Racing F1 Team HRT F111 Cosworth CA2011 Australia
AUS
Malezja
MAL
Chińska Republika Ludowa
CHN
Turcja
TUR
Hiszpania
ESP
Monako
MON
Kanada
KAN
Unia Europejska
EUR
Wielka Brytania
GBR
Niemcy
DEU
Węgry
HUN
Belgia
BEL
Włochy
ITA
Singapur
SIN
Japonia
JPN
Korea Południowa
KOR
Indie
IND
Zjednoczone Emiraty Arabskie
ABU
Brazylia
BRA
0 27
- - - - - - - - 19 19 18 NU NU 19 22 19 18 NU 20
2012 Scuderia Toro Rosso Toro Rosso STR7 Ferrari V8 Type 056 Australia
AUS
Malezja
MAL
Chińska Republika Ludowa
CHN
Bahrajn
BHR
Hiszpania
ESP
Monako
MON
Kanada
KAN
Unia Europejska
EUR
Wielka Brytania
GBR
Niemcy
DEU
Węgry
HUN
Belgia
BEL
Włochy
ITA
Singapur
SIN
Japonia
JPN
Korea Południowa
KOR
Indie
IND
Zjednoczone Emiraty Arabskie
ABU
Stany Zjednoczone
USA
Brazylia
BRA
10 18
9 12 17 15 13 NU 14 11 13 13 15 9 12 9 10 9 13 10 12 13
2013 Scuderia Toro Rosso Toro Rosso STR8 Ferrari V8 Type 056 Australia
AUS
Malezja
MAL
Chińska Republika Ludowa
CHN
Bahrajn
BHR
Hiszpania
ESP
Monako
MON
Kanada
KAN
Wielka Brytania
GBR
Niemcy
DEU
Węgry
HUN
Belgia
BEL
Włochy
ITA
Singapur
SIN
Korea Południowa
KOR
Japonia
JPN
Indie
IND
Zjednoczone Emiraty Arabskie
ABU
Stany Zjednoczone
USA
Brazylia
BRA
6* 11*
NU 18 7

* Sezon w trakcie.

Statystyki [edytuj]

Sezon
Zgł.
Starty
PKT
P.
P1
P2
P3
Punkt.
PP
NO
NS
DK
Zespoły
2011 1111 1111 000-- 2727 000-- 000-- 000-- 000-- 000-- 000-- 0033 000-- Hiszpania Hispania Racing F1 Team
2012 2020 2020 1010 1818 000-- 000-- 000-- 0066 000-- 000-- 0011 000-- Włochy Scuderia Toro Rosso
2013 0033 0033 0066 1111 000-- 000-- 000-- 0011 000-- 000-- 0011 000-- Włochy Scuderia Toro Rosso
Sezony Zgł. Starty PKT Najwyższa pozycja
(mistrzostwa)
P1 P2 P3 Punkt. PP NO NS DK Zespoły
3 34 34 16 1x18 - - - 7 - - 5 - 2

Podsumowanie [edytuj]

Ważne wyścigi
Debiut Wielka Brytania Grand Prix Wielkiej Brytanii 2011
Pierwsze punkty Australia Grand Prix Australii 2012 (#12)
Najwyższe pozycje
Kwalifikacje 6 – Bahrajn Grand Prix Bahrajnu 2012 (#15)
Wyścig 7 – Chińska Republika Ludowa Grand Prix Chin 2013 (#34)
Inne
Kierowca testowy 20102011Red Bull / Toro Rosso

Podsumowanie starów [edytuj]

Sezon Seria Zespół Wyścigi Zwycięstwa PP NO Podium Punkty Pozycja
2005 Australijska Formuła Ford Western Privateer 3 0 0  ? 0 74 8
2006 Azjatycka Formuła BMW Eurasia Motorsport 19 2 3 3 12 231 3
Brytyjska Formuła BMW Motaworld Racing 2 0 0 0 0 3 20
Finał Formuły BMW Fortec Motorsport 1 0 0 0 0 N/A 5
2007 Włoska Formuła Renault RP Motorsport 14 0 0 0 0 196 6
Europejska Formuła Renault 4 0 0 0 0 0 NS
2008 Formuła Renault WEC SG Formula 15 8 9 7 11 192 1
Europejska Formuła Renault 18 6 5 5 7 136 2
Formuła 3 Euroseries 2 0 0 0 0 N/A NS†
Masters of Formula 3 1 0 0 0 0 N/A NS
2009 Brytyjska Formuła 3 Carlin Motorsport 20 7 6 5 13 275 t
Masters of Formula 3 1 0 0 0 0 N/A NS
Formuła Renault 3.5 Tech 1 Racing 2 0 0 0 0 0 34
Grand Prix Makau Carlin 1 0 0 0 0 N/A NS
2010 Formuła Renault 3.5 Tech 1 Racing 16 4 8 5 8 136 2
Formuła 1 Scuderia Toro Rosso Kierowca testowy
2011 Formuła Renault 3.5 I.S.R. Racing 12 1 2 3 6 144 5
Formuła 1 Scuderia Toro Rosso Kierowca testowy
Formuła 1 HRT F1 Team 11 0 0 0 0 0 27
2012 Formuła 1 Scuderia Toro Rosso 20 0 0 0 0 10 18

Przypisy

  1. Marek Roczniak: Ricciardo potwierdza debiut w wyścigu F1 na Silverstone (pol.). f1wm.pl, 2011-06-30. [dostęp 2011-06-30].
  2. GP Wielkiej Brytanii 2011 > Łączny wynik kwalifikacji (pol.). f1wm.pl. [dostęp 2011-07-09].
  3. GP Wielkiej Brytanii 2011 > Rezultat wyścigu (pol.). f1wm.pl. [dostęp 2011-07-18].
  4. Marek Roczniak: Grosser Preis Santander von Deutschland 2011 (pol.). f1wm.pl. [dostęp 2011-07-29].
  5. Mariusz Karolak: Indie otrzymały dziś przedsmak F1 (pol.). f1wm.pl, 2011-10-01. [dostęp 2011-10-02].
  6. Natanile Piórkowski: Ricciardo i Vergne kierowcami Toro Rosso w sezonie 2012 (pol.). f1wm.pl, 2011-12-14. [dostęp 2011-12-15].

Bibliografia [edytuj]

Linki zewnętrzne [edytuj]