Daniela Hodrová

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Daniela Hodrová (ur. 5 VII 1946 w Pradze) – czeska powieściopisarka i badaczka literatury.

Życie[edytuj | edytuj kod]

Jest córką aktora filmowego i teatralnego Zdeńka Hodra. Studiowała na Uniwersytecie Karola rusycystykę, bohemistykę, romanistykę i literaturę porównawczą. W roku 1977 obroniła pracę doktorską o przesłankach powstania powieści w literaturze staroruskiej. W latach 1972-1975 pracowała jako redaktor w wydawnictwie Odeon. Obecnie jest pracownikiem naukowym Instytutu Literatury Czeskiej Akademii Nauk. W 2011 roku otrzymała czeską Nagrodę Państwową w dziedzinie literatury. W 2012 przyznano jej Nagrodę Franza Kafki.

Prace literaturoznawcze[edytuj | edytuj kod]

Jest autorką wielu artykułów literaturoznawczych, drukowanych w specjalistycznych czasopismach i tomach zbiorowych. Wydała prace Hledání románu. Kapitoly z historie a typologie žanru (1989, Poszukiwanie powieści. Studia z historii i typologii gatunku), Román zasvěcení (1993, Powieść wtajemniczenia) i Místa z tajemstvím. Kapitoly z literární typologie (1994, Miejsca tajemne. Studia z typologii literackiej). Tłumaczyła na czeski Michaiła Bachtina.

Twórczość beletrystyczna[edytuj | edytuj kod]

Jej pierwsza powieść datowana jest 1977-1984, ale proza beletrystyczna Hodrovej mogła się ukazywać dopiero po Aksamitnej Rewolucji. Pisarka wydała trylogię Tryznivé město (Miasto utrapienia), na którą składają się powieści Podobojí (1991, Pod dwiama postaciami), Kukly (1991, Poczwarki) i Théta (1992, Theta). W roku 1994 ukazała się jej powieść Perunův den (Dzień Peruna), a w 1997 kolejna, Ztracené děti (Dzieci marnotrawne). W 2003 pisarka ogłosiła powieść Komedie (Komedia), podejmującą wątki trylogii Miasto utrapienia, w 2010 wyszła jej powieść Vyvolávání (Wywoływanie). Hodrová jest też autorką eseju-literackiego przewodnika poświęconego Pradze Město vidím... (wyd. przekładu francuskiego: Prague. Visite privée, 1991, wyd. oryginału 1992, Miasto widzę).

Jej proza tłumaczona jest na wiele języków europejskich.

W Polsce fragmenty beletrystyki Hodrovej drukowały “Krasnogruda”, “Kwartalnik Artystyczny”, “Literatura na Świecie” i „Opcje”, prace literaturnoznawcze – “Akant”, “Przegląd Artystyczno-Literacki” i „Tygiel Kultury”. Książkowo ukazała się powieść Pod dwiema postaciami w przekładzie Leszka Engelkinga.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]