Daniele Bracciali
| Daniele Bracciali | |
 |
|
| Państwo |  Włochy |
| Miejsce zamieszkania | Arezzo |
| Data i miejsce urodzenia | 10 stycznia 1978 Arezzo |
| Wzrost | 180 cm |
| Masa ciała | 78 kg |
| Gra | praworęczna, oburęczny backhand |
| Status profesjonalny | 1995 |
| Zakończenie kariery | aktywny |
| Trener | Umberto Rianna |
| Gra pojedyncza | |
| Wygrane turnieje | 1 |
| Najwyżej w rankingu | 49 (8 maja 2006) |
| Australian Open | 2R (2006) |
| Roland Garros | 1R (2005–2007) |
| Wimbledon | 3R (1998, 2006) |
| US Open | 1R (2005, 2006) |
| Gra podwójna | |
| Wygrane turnieje | 5 |
| Najwyżej w rankingu | 24 (26 września 2011) |
| Australian Open | QF (2013) |
| Roland Garros | SF (2012) |
| Wimbledon | QF (2012) |
| US Open | 3R (2011) |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Daniele Bracciali (ur. 10 stycznia 1978 w Arezzo) – włoski tenisista, reprezentant w Pucharze Davisa.
Występując jeszcze jako junior Bracciali wygrał dwa turnieje wielkoszlemowe w grze podwójnej z roku 1996: Australian Open i Wimbledon, grając za każdym razem w parze z Kanadyjczykiem Jocelynem Robichaudem.
Karierę zawodową rozpoczął w roku 1995. W grze pojedynczej wygrał jeden turniej rangi ATP World Tour, na kortach ziemnych w Casablance z 2006 roku. W finale pokonał wynikiem 6:1, 6:4 Nicolása Massú.
W grze podwójnej Włoch odniósł pięć triumfów w zawodach ATP World Tour; w roku 2005 roku w Mediolanie, 2010 w Petersburgu oraz w 2011 roku w 's-Hertogenbosch, Kitzbühel i Bukareszcie. Ponadto Włoch cztery razy był uczestnikiem finałów deblowych zawodów ATP World Tour.
Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów był na 49. miejscu w koniec maja 2006 roku, natomiast w zestawieniu deblistów pod koniec września 2011 roku zajmował 24. pozycję.
Spis treści |
Statystyki turniejowe [edytuj]
| Legenda |
| Wielki Szlem |
| Igrzyska olimpijskie |
| Tennis Masters Cup / ATP World Tour Finals |
| ATP Masters Series / ATP World Tour Masters 1000 |
| ATP International Series Gold / ATP World Tour 500 |
| ATP International Series / ATP World Tour 250 |
Gra pojedyncza [edytuj]
Zwycięzca (1) [edytuj]
| Nr | Rok | Turniej | Nawierzchnia | Przeciwnik w finale | Wynik finału |
| 1. | 2006 |  Casablanca |
Ceglana |  Nicolás Massú |
6:1, 6:4 |
Gra podwójna [edytuj]
Zwycięzca (5) [edytuj]
| Nr | Rok | Turniej | Nawierzchnia | Partner | Przeciwnicy w finale | Wynik finału |
| 1. | 2005 | Mediolan |
Dywanowa (hala) | Giorgio Galimberti |
 Jean-François Bachelot Arnaud Clément |
6:7(8), 7:6(6), 6:4 |
| 2. | 2010 |  Petersburg |
Twarda (hala) | Potito Starace |
 Rohan Bopanna Aisam-ul-Haq Qureshi |
7:6(6), 7:6(5) |
| 3. | 2011 |  's-Hertogenbosch |
Trawiasta |  František Čermák |
 Robert Lindstedt Horia Tecău |
6:3, 2:6, 10-8 |
| 4. | 2011 |  Kitzbühel |
Ceglana |  Santiago González |
 Franco Ferreiro André Sá |
7:6(1), 4:6, 11-9 |
| 5. | 2011 | Bukareszt |
Ceglana | Potito Starace |
Julian Knowle David Marrero |
3:6, 6:4, 10-8 |
Finalista (4) [edytuj]
| Nr | Rok | Turniej | Nawierzchnia | Partner | Przeciwnicy w finale | Wynik finału |
| 1. | 2004 | Mediolan |
Dywanowa (hala) | Giorgio Galimberti |
 Jared Palmer Pavel Vízner |
4:6, 4:6 |
| 2. | 2011 |  Ad-Dauha |
Twarda | Andreas Seppi |
Marc López Rafael Nadal |
3:6, 6:7(4) |
| 3. | 2012 | Casablanca |
Ceglana | Fabio Fognini |
 Dustin Brown Paul Hanley |
5:7, 3:6 |
| 4. | 2012 | Moskwa |
Twarda (hala) | Simone Bolelli |
František Čermák Michal Mertiňák |
5:7, 3:6 |
Bibliografia [edytuj]
- Sylwetka na stronie ATP (ang.). atpworldtour.com. [dostęp 6 grudnia 2011].
- Sylwetka na stronie ITF (ang.). itftennis.com. [dostęp 6 grudnia 2011].
- Davis Cup profil (ang.). daviscup.com. [dostęp 6 grudnia 2011].
