Daniele Crespi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Daniele Crespi, Sen św. Józefa (1620-30)

Daniele Crespi (ur. ok. 1598 w Busto Arsizio, zm. w 1630 w Mediolanie) – włoski malarz okresu późnego manieryzmu.

Uczył się w Mediolanie u Giovanniego Battisty Crespiego i Giulia C. Procacciniego.

Malował obrazy religijne i portrety. Jego styl odznacza się wyrazistym układem poruszonych postaci, realistycznie oddaną przyrodą i lśniącym kolorytem. Jego portrety wykazują wpływ Tycjana.

Wybrane dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Biczowanie Chrystusa – Madryt, Prado
  • Biczowanie Chrystusa – Warszawa, Muzeum Narodowe
  • Ostatnia Wieczerza (1624-25) – Mediolan, Pinacoteca di Brera
  • Pieta (ok. 1626) – Madryt, Prado
  • Sen św. Józefa (1620-30) – Wiedeń, Kunsthistorisches Museum
  • Wielki Post św. Karola Boromeusza (1628) – Mediolan, S. Maria della Passione
  • Złożenie do grobu – Budapeszt, Muzeum Sztuk Pięknych

Obrazy w Polsce[edytuj | edytuj kod]

W Polsce znajduje się jedno dzieło artysty, jest to "Chrystus w Ogrójcu". Podarowany przez cesarza Prus w 1836 roku dla ewangelickiego kościoła św. Gustawa w Wąbrzeźnie, znajdował się tam w ołtarzu głównym. W 1980 roku przekazany w depozyt do Muzeum Diecezjalnego w Pelplinie. Nie ma go tam w stałej ekspozycji.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Leksykon malarstwa od A do Z, Warszawa: Muza S.A., 1992, ISBN 83-7079-076-3.
  • Historia Wąbrzeźna t.1, red. Mikluski K., Wąbrzeźno 2005