Danków (województwo lubuskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Danków
Państwo  Polska
Województwo lubuskie
Powiat strzelecko-drezdenecki
Gmina Strzelce Krajeńskie
Liczba ludności 120
Strefa numeracyjna (+48) 95
Tablice rejestracyjne FSD
SIMC 0187501
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Danków
Danków
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Danków
Danków
Ziemia 52°52′17″N 15°21′22″E/52,871389 15,356111Na mapach: 52°52′17″N 15°21′22″E/52,871389 15,356111

Danków (niem. Tankow) – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie strzelecko-drezdeneckim, w gminie Strzelce Krajeńskie nad Jeziorem Wielgim (Dankowskim) i Jeziorem Kinołęka (Dankowskim Małym), przez które przepływa rzeka Pełcz. Przez wieś przebiega droga wojewódzka nr 156.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze zapisy historyczne o Dankowie są datowane na 1300, w XIV wieku miejscowość była określana jako miasto. Mimo to Danków nigdy nie posiadał praw miejskich oraz nie posiadał umocnień typowych dla osad typu miejskiego. W zapisach z 1380 odnotowano istnienie w Dankowie zamku, umocnień ziemnych, a osada posiadała wiele cech małego miasta, które miało strategiczne znaczenie dla Nowej Marchii. W kronikach zachowały się zapisy poświadczające mający miejsce w XIV w. wieloletni spór rycerza pochodzącego z Łużyc z krzyżakami. Tereny Nowej Marchii należały do Luksemburgów, którzy oddali zamiast wraz z zamkiem rodowi Vorbotów z Mogulicz na Morawach. Po 11 latach majątek został przejęty przez książęcego marszałka Ottona von Kittlitz, który pochodził z Łużyc. W 1402 Nowa Marchia przeszła pod władzę zakonu krzyżackiego, z którymi von Kittlitz od początku miał zatarg. Za rycerzem stanęli Luksemburgowie, co wywołało wieloletnie procesy sądowe, zatargi i potyczki. W końcu pod naciskiem zakonu krzyżackiego rycerz ustąpił i oddał swoją majętność krzyżakom. [1] Krzyżacy przejęli Danków w 1452, w późniejszych latach miejscowość wielokrotnie zmieniała właścicieli. Rozwój Dankowa był hamowany przez liczne pożary, do czasów obecnych nie zachowały się żadne ślady istnienia zamku ani umocnień ziemnych[2].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest[3]:

  • zespół folwarczny, z połowy XIX wieku[4]:
    • oficyna pałacowa
    • stajnia z gołębnikiem
    • kotłownia
    • lodownia
    • park pałacowy o pow. 15 ha, otacza oficynę

inne zabytki:

  • kościół filialny pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa, neogotycki z 1840 r.[5]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Głos Szczeciński.24, 01.07.2009
  2. Ziemia lubuska, Danków
  3. Rejestr zabytków nieruchomych woj. lubuskiego - stan na 31.12.2012 r.. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 9.2.13]. s. 62.
  4. Polska Niezwykła, Województwo zachodniopomorskie, Demart 2008, ISBN 978-83-7427-416-6
  5. Oficjalna strona Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej. [dostęp 26.08.2008].