Dany Laferrière

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dany Laferrière
Dany Laferrière (2010)
Dany Laferrière (2010)
Imiona i nazwisko Windsor Klébert Laferrière
Data i miejsce urodzenia 17 kwietnia 1953
Port-au-Prince
Język francuski
Obywatelstwo haitańskie,
kanadyjskie
Gatunki powieść, publicystyka
Ważne dzieła Jak bez wysiłku kochać się z Murzynem,
L'odeur du café,
L'Énigme du retour
Odznaczenia
Komandor Orderu Plejady (Frankofonia)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Dany Laferrière, właśc. Windsor Klébert Laferrière (ur. 17 kwietnia 1953 w Port-au-Prince)[1] – pisarz i dziennikarz francuskojęzyczny, pochodzący z Haiti.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Urodzony w Port-au-Prince, przez pewien czas pracował jako dziennikarz na Haiti. Ze względu jednak na prześladowania polityczne za czasów dyktatury Jean-Claude'a Duvaliera zdecydował się na emigrację i w 1976. wyjechał do Quebecu w Kanadzie.

Pierwszą powieść opublikował w 1985. Było to oryginalne, pełne życia i fantazji dzieło Jak bez wysiłku kochać się z Murzynem (fr. Comment faire l'amour avec un nègre sans se fatiguer), bardzo dobrze przyjęte przez krytykę i czytelników, choć ze względu na prowokujący tytuł wywołujące pewne kontrowersje. Powieść została następnie zaadaptowana na potrzeby filmu i zekranizowana w 1989.

Późniejsze dzieła pisarza były również ciepło przyjmowane przez krytykę, choć nie odniosły już tak spektakularnego sukcesu. Proza Laferrière'a ceniona jest ze względu na oryginalność, efektowną grę stereotypami i intertekstualność. Często podejmuje tematykę obecności „czarnoskórego w białym świecie”. Ostatnie powieści wyraźnie nawiązują do haitańskich, czy może szerzej: karaibskich tradycji i wierzeń, ujętych jednak w oryginalny i nieszablonowy sposób.

W latach 90. XX wieku Laferrière często rezydował w Miami na Florydzie. Obecnie mieszka w Montrealu.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • Comment faire l'amour avec un nègre sans se fatiguer (1985) – wyd. pol. Jak bez wysiłku kochać się z Murzynem, PIW, Warszawa 2004, tłum. Jacek Giszczak
  • Éroshima (1987)
  • L'odeur du café (1991)
  • Le goût des jeunes filles (1992) – wyd. pol. Smak młodych dziewcząt, Świat Książki, Warszawa 2009, tłum. Jacek Giszczak
  • Cette grenade dans la main du jeune nègre est-elle une arme ou un fruit? (1993)
  • Chronique de la dérive douce (1994)
  • Pays sans chapeau (1996) – wyd. pol. Kraj bez kapelusza, Karakter 2011, tłum. Tomasz Surdykowski
  • La chair du maître (1997)
  • Le charme des après-midi sans fin (1997)
  • Dans l'oeil du cyclone (1999)
  • Le cri des oiseaux foux (2000)
  • Je suis fatigué (2000)

Odznaczenia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • Prix Carbet de la Caraïbe za książkę L'Odeur du café (1991)
  • Prix Edgar-Lespérance (1993)
  • Prix Médicis za książkę L'Énigme du retour (2009)
  • Grand prix du livre de Montréal (2009)
  • Grand prix Metropolis bleu (2010)
  • Doktorat honorowy Université du Québec à Rimouski (2010)
  • Komandor Orderu Plejady (2011)[2]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Józef Kwaterka, Dialogi z Ameryką. O frankofońskiej literaturze w Quebecu i na Karaibach, Kraków 2003