Daozang

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Daozang
Nazwa chińska
Hanyu pinyin Dàozàng
Wade-Giles Tao-tsang
Zn. tradycyjne 道藏
Zn. uproszczone 道藏
Część serii na temat
Taoizmu
Yin yang.svg
Wierzenia
Dao · De
Wuji · Taiji
Yin i yang · Wu xing
Qi ·Neidan
Wu wei
Święte księgi
Daodejing · Zhuangzi
Liezi · Daozang
Główni myśliciele
Laozi · Zhuangzi
Zhang Daoling · Zhang Jiao
Ge Hong · Chen Tuan
Wang Chongyang
Szkoły
Wudoumi Dao · Tianshi Dao
Shangqing · Lingbao
Quanzhen · Zhengyi Dao
Xuanxue

Daozang – zbiór ksiąg stanowiących kanon taoizmu.

Zbiór ten ukształtował się w IV-V wieku. W skład obecnego kanonu Daozang, ustalonego w 1436 roku, wchodzi 1120 tomów. Wcześniejsze redakcje były o wiele obszerniejsze, jednak wiele ksiąg zaginęło na skutek rozkazu Kubilaj-chana, który w 1281 roku nakazał spalić Daozang.

Daozang dzieli się na trzy części zwane Grotami (三洞, San dong):

  • Grota prawdy (Dongzhen, 洞真部) – teksty medytacyjne i rytualne sekty Najwyższej Czystości.
  • Grota tajemnicy (Dongxuan, 洞玄部) – teksty sekty Lingbao, a także opis rytuałów i amuletów.
  • Grota ducha (Dongshen, 洞神部) – rejestr nazw i funkcji duchów związanych z sektą Niebiańskich Mistrzów.

W skład Daozang wchodzą także cztery dodatki (四辅, Sifu):

  • Wielka tajemnica (Taixuan, 太玄部) – Daodejing.
  • Wielki pokój (Taiping, 太平部) – księga Taipingjing.
  • Wielka czystość (Taiqing, 太清部) – teksty alchemiczne i filozoficzne.
  • Ortodoksja (Zhengyi, 正一) – teksty sekty Niebiańskich Mistrzów.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedia historyczna świata. Tom III. Kraków: Wyd. Opres, 2000. ISBN 83-85909-61-3.