Dariusz Dziekanowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dariusz Dziekanowski
Dariusz Dziekanowski nowe.jpg
Imię i nazwisko Dariusz Dziekanowski
Data i miejsce
urodzenia
30 września 1962
Warszawa, Polska
Pseudonim Dziekan
Pozycja napastnik
Wzrost 182 cm
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1973–1979
1979–1983
1983–1985
1985–1989
1989–1992
1991–1994
1993–1994
1993–1994
1994–1996
1996–1997
Polonia Warszawa
Gwardia Warszawa
Widzew Łódź
Legia Warszawa
Celtic F.C.
Bristol City F.C.
Legia Warszawa
Alemannia Akwizgran
1.FC Köln
Polonia Warszawa


57 (20)
95 (44)
48 (10)
43 (7)
6 (1)
12 (2)
0 (0)
8 (1)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1981–1990 Polska Polska 63 (20)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Dariusz Paweł Dziekanowski (ur. 30 września 1962 w Warszawie) – polski piłkarz i trener piłkarski, przewodniczący Klubu Wybitnego Reprezentanta.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Jako piłkarz najczęściej występował na pozycji napastnika, ewentualnie grał jako pomocnik. Karierę piłkarską rozpoczął jako zawodnik Polonii Warszawa, w której grał w latach 1973–1979. W pierwszej lidze zadebiutował w Gwardii Warszawa, w barwach której występował w latach 1979–1983. Uchodził za jednego z najbardziej utalentowanych młodych piłkarzy początku lat 80., w 1983 trafił do Widzewa Łódź za wysoką wówczas kwotę 21 milionów złotych. W barwach łódzkiej drużyny zdobył Puchar Polski w 1985. W tym samym roku powrócił do Warszawy, przechodząc do Legii Warszawa. Z klubem tym zdobył Puchar Polski w 1989 oraz wywalczył wicemistrzostwo Polski w 1986. W 1988 z 20 bramkami wywalczył tytuł króla strzelców ligi. W 1989 przeniósł się do szkockiego zespołu Celtic F.C., gdzie rozegrał 48 ligowych spotkań i strzelił 10 goli. W 1992 przeniósł się do angielskiej drużyny Bristol City, w której występował do 1993.

W rundzie jesiennej sezonu 1993/1994 rozegrał 6 meczów w barwach Legii Warszawa, ostatecznie opuścił warszawski zespół. Dzięki tym kilku występom znalazł się jednakże na liście zawodników, którzy zdobyli w tym sezonie mistrzostwo Polski. W 1994 był zawodnikiem niemieckiej drużyny Alemannia Akwizgran, a w latach 1994–1995 FC Köln. Wiosną 1996 powrócił do Polonii Warszawa, z którą wywalczył awans do pierwszej ligi. W barwach tego klubu rozegrał jeszcze kilka meczów w rundzie jesiennej sezonu 1996/1997, po czym zakończył karierę piłkarską.

W reprezentacji Polski rozegrał w latach 1981–1990 63 mecze i strzelił 20 goli. W 1986 brał udział w Mistrzostwach Świata w Meksyku. Największe sukcesy reprezentacyjne odnosił jako junior: w latach 1980–1981 dwukrotnie zdobywał tytuł wicemistrza Europy do lat 18.

Po zakończeniu kariery piłkarskiej pracował jako komentator w telewizji i prasie sportowej. Od 2002 pracował w Polskim Związku Piłki Nożnej jako selekcjoner reprezentacji juniorów, a od lipca 2006 do sierpnia 2008 był asystentem Leo Beenhakkera w reprezentacji seniorskiej, która wystąpiła podczas Mistrzostw Europy w 2008. Powrócił do aktywnej działalności komentatorskiej, współpracując ze stacją Polsat Sport. W 2013 został również stałym felietonistą „Przeglądu Sportowego”, a także został delegatem UEFA.

Objął funkcję prezesa zarzadu Polskiego Stowarzyszenia Byłych Piłkarzy[1], a w 2012 przewodniczącegoKlubu Wybitnego Reprezentanta[2], zastępując na tym stanowisku Władysława Żmudę. Zaangażował się w działania prowadzone przez Stowarzyszenie „Nigdy Więcej” i sieć Futbol Przeciwko Rasizmowi w Europie (FARE) mające na celu eliminację rasizmu ze stadionów[3], podjął współpracę z Fundacją „Nadzieja na Euro” przy organizacji Mistrzostw Polski oraz Mistrzostw Świata Dzieci z Domów Dziecka w Piłce Nożnej[4], objął patronat nad Akademią Piłkarską Oleśnica[5].

Ma za sobą również epizod aktorski: pojawił się jako zawodnik Powiśla Warszawa Dykta w filmie Piłkarski poker w reżyserii Janusza Zaorskiego (1988)[6].

W wyborach samorządowych w 2014 z listy Platformy Obywatelskiej uzyskał mandat radnego sejmiku mazowieckiego V kadencji[7].

Przypisy

  1. Zarząd. psbp.pl. [dostęp 2014-11-25].
  2. Dariusz Dziekanowski przewodniczącym Klubu Wybitnego Reprezentanta. legia.com, 31 października 2012. [dostęp 2014-11-25].
  3. Jacek Purski: Walka z rasizmem na Euro 2012. nigdywiecej.pl, 17 czerwca 2011. [dostęp 2014-11-25].
  4. Włodzimierz Szaranowicz i Dariusz Dziekanowski zapraszają na I Mistrzostwa Europy. nadziejanamundial.pl, 3 maja 2012. [dostęp 2014-11-25].
  5. Patron Akademii – Dariusz Dziekanowski. apolesnica.pl. [dostęp 2014-11-25].
  6. Dariusz Dziekanowski w bazie filmpolski.pl
  7. Kto dostał się do sejmiku?. tvn24.pl, 22 listopada 2014. [dostęp 2014-11-25].. [dostęp 2014-11-25].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]