Dariusz Kobzdej
Dariusz Kobzdej (ur. 5 listopada 1954, zm. 16 grudnia 1995) – polski działacz opozycyjny, więzień polityczny, lekarz. W latach 70. i 80. XX wieku związany był ze Studenckimi Komitetami Solidarności, Ruchem Obrony Praw Człowieka i Obywatela, Ruchem Młodej Polski i z NSZZ Solidarność. Przewodniczący Ogólnopolskiego Komitetu Obrony Więzionych za Przekonania.
Absolwent Akademii Medycznej w Gdańsku z roku 1979. W latach 1979-1980 pracował w szpitalu w Wejherowie, 1980-1982 w szpitalu gdańskiej Akademii Medycznej, 1983-1995 w szpitalu w Gdyni-Redłowie.
Od roku 1977 do 1979 działacz ROPCiO. Po 1979 roku członek nieformalnego kierownictwa gdańskiego środowiska RMP. Uczestnik licznych manifestacji, wielokrotnie zatrzymywany i szykanowany przez SB. W maju 1980 roku uwięziony na 3 miesiące, rozpoczął głodówkę protestacyjną. Spontanicznie zorganizowana w jego obronie akcja spowodowała, że stał się jednym z najbardziej znanych działaczy RMP. W sierpniu 1980 roku aktywny uczestnik pierwszych dni strajku w Stoczni Gdańskiej im Lenina. Od 1981 przewodniczący regionalnego Komitetu Obrony Więzionych za Przekonania w Gdańsku, przewodniczący ogólnopolskiego KOWzP. Od 13 grudnia 1981 r. do końca 1982 r. ukrywał się. Członek-założyciel Klubu Myśli Politycznej im. Konstytucji 3 Maja w Gdańsku, w 1987 r. Gdańskiego Klubu Politycznego im. Lecha Bądkowskiego. Po 1989 roku był zaangażowany w działalność społeczną (m.in. organizował pomoc humanitarną dla Ukrainy).
W 1995 roku za wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce oraz za osiągnięcia w pracy zawodowej został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Jego nazwiskiem nazwano skwer pomiędzy Targiem Drzewnym, Podwalem Staromiejskim i murami obronnymi Głównego Miasta w Gdańsku.
