Dariusz Szpakowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Dariusz Szpakowski
Dariusz Szpakowski
Data i miejsce urodzenia 15 maja 1951
Polska Warszawa
Zawód dziennikarz sportowy
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Krzyż Zasługi
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Dariusz Szpakowski w Wikicytatach

Dariusz Szpakowski (ur. 15 maja 1951 w Warszawie) – polski komentator i dziennikarz sportowy.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Absolwent XVIII Liceum im. Jana Zamoyskiego w Warszawie (1969)[1]. Ukończył warszawską AWF. W młodości był koszykarzem stołecznej Legii, potem zajął się dziennikarstwem sportowym. Pracę w tym zawodzie rozpoczął w 1976 roku w Polskim Radiu gdzie prowadził m.in. Kronikę Sportową. W radiu pracował do 1982 roku. Później w 1983 roku rozpoczął pracę w Telewizji Polskiej zastępując zmarłego Jana Ciszewskiego. Specjalizuje się przede wszystkim w komentowaniu piłki nożnej. Komentuje głównie mecze reprezentacji Polski i Ligi Mistrzów. Zajmuje się również hokejem, wioślarstwem, kajakarstwem i kolarstwem.

W 2000 roku otrzymał Piłkarskiego Oscara w kategorii najlepszy komentator telewizyjny.

W 2002 roku nowy szef redakcji sportowej TVP Janusz Basałaj odsunął go od komentowania sportu. Szpakowski powrócił dwa lata później. Relacjonował dla widzów m.in.: Euro 1984, Euro 1988, Euro 1992, Euro 1996, Euro 2000, Euro 2004, Copa América i Euro 2012, letnie i zimowe igrzyska oraz ośmiokrotnie mistrzostwa świata w piłce nożnej (1986, 1990, 1994, 1998, 2002, 2006, 2010, 2014)[2][3].

Od 2006 roku, Dariusz Szpakowski razem z Włodzimierzem Szaranowiczem jest komentatorem serii piłkarskich gier komputerowych FIFA.

Zagrał komentatora sportowego w filmie Janusza ZaorskiegoPiłkarski poker” w 1988 roku.

Żoną dziennikarza jest aktorka Grażyna Strachota. Ma z nią dwie córki: Julię (ur. 1993) oraz Gabrielę (ur. 1999)[4].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. W: Smolna 30. Gimnazjum im. Jana Zamoyskiego Warszawa: PIW, 1989, w spisie absolwentów rocznika 1969 na s. 384, pozycja 180.
  2. Wiadomości TVP1, 12 czerwca 2014
  3. Szpakowski: Moje wszystkie mundiale
  4. Dariusz Szpakowski - fakty i mity. redlog.pl, 7 czerwca 2009. [dostęp 8 czerwca 2009].
  5. M.P. z 2000 r. Nr 5, poz. 92

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]