Dassault Falcon 5X

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dassault Falcon 5X
Dane podstawowe
Państwo  Francja
Producent Dassault Aviation
Typ Business jet
Konstrukcja metalowa
Załoga 3
Dane techniczne
Napęd 2 x Silnik turbowentylatorowy Snecma Silvercrest 1D
Ciąg 50,9 kN każdy
Wymiary
Rozpiętość 25,9 m m
Długość 25,2 m
Wysokość 7,5 m
Masa
Startowa 31 570 kg
Osiągi
Prędkość przelotowa 0,9 Ma
Pułap 15 500 m
Zasięg 9600 km
Dane operacyjne
Liczba miejsc
16
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Dassault Falcon 5Xfrancuski samolot dyspozycyjny, określany również angielsko-języcznym terminem business jet wytwórni Dassault Aviation będący największą maszyną dyspozycyjną francuskiej wytwórni.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Prace nad nowym samolotem określanym jako SMS (super - midsize), firma Dassault Aviation rozpoczęła w 2006 roku. Nowoprojektowana maszyna, w zamierzeniach konstruktorów miała przede wszystkim charakteryzować się zwiększoną wygodą podróży pasażerów na swoim pokładzie. Aby to osiągnąć, Dassault zaprojektował kabinę pasażerską w kadłubie o średnicy 2,7 m będącym o 20 cm większym niż w modelu Dassault Falcon 7X. Dzięki takiemu rozwiązaniu, potencjalni klienci mają do dyspozycji 50 m³ w porównaniu do 44 m³ wersji 7X. Innymi rozwiązaniami mającymi zwiększyć komfort lotu było powiększenie powierzchni okien i bogate oszklenie kabiny, która będzie dysponowała 28 oknami. Wersja 5X ma mniejszy zasięg niż 7X ale nadal jest on wystarczający do realizacji lotów międzykontynentalnych bez międzylądowania np. na trasie Nowy Jork - Moskwa. Samolot jest w fazie budowy prototypu. Producent zbudował dwie makiety kadłuba maszyny w celu prezentacji możliwych aranżacji wnętrza a sam projekt, po raz pierwszy został publicznie zademonstrowany na konferencji National Business Aviation Association w Las Vegas w 2013 roku.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

5X jest wolnonośnym dolnopłatem dysponującym szesnastoma miejscami pasażerskimi. Maszyna ma być napędzana dwoma silnikami turbowentylatorowymi Snecma Silvercrest 1D o zmniejszonym zużyciu paliwa i zredukowanym poziomie hałasu. Oba silniki umieszczone są na końcu kadłuba po obu jego stronach. System monitorujący pracę jednostki napędowej pozwala na śledzenie ponad 150 parametrów z możliwością przesyłania danych do bazy w czasie rzeczywistym. Kabina pilotów wyposażona została w duże okna umożliwiające obserwację przestrzeni podczas stromotorowego podchodzenia do lądowania, pod kątem większym niż obowiązujące na większości lotnisk 3°. Zamiast tradycyjnych wolantów, piloci będą dysponowali bocznymi drążkami sterowniczymi a kapitan samolotu dodatkowo wyświetlaczem przeziernym (HUD). Tablica przyrządów oparta jest o wyświetlacze ciekłokrystaliczne. Skośne skrzydła zaopatrzone w trzy sloty na krawędzi natarcia i klapy, lotki oraz wielozadaniowe klapolotki na krawędzi spływu, klasyczne usterzenie. Chowane, trójpodporowe podwozie z przednim podparciem.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Paweł Bondaryk, Co nowego w bizjetach?, "Lotnictwo", nr 12 (2013), s. 26-29, ISSN 1732-5323.