David A. Kolb

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

David A. Kolb (ur. 1939) – amerykański teoretyk metod nauczania. Jego główne zainteresowania i publikacje dotyczą tak zwanego „Modelu Uczenia przez doświadczenie” (ang. Experiential Learning Model)[1].

Model ten jest również nazywany Modelem Lewina, z uwagi na ogromny wpływ Kurta Lewina (jednego z największych teoretyków uczenia się i mnożenia wiedzy w organizacjach), na pracę Kolba.

Graficzną reprezentacją jest powtarzalny cykl czterech kroków:

  • Wiedzę zdobywa się poprzez praktykę i doświadczenie.
  • Pewne konkretne doświadczenie skłania do rozumnej obserwacji.
  • Ta refleksja powoduje tworzenie abstrakcyjnych reguł generalizujących, służących nie tyle do opisania danego konkretnego zdarzenia, ale wszystkich jemu podobnych.
  • Powstała w ten sposób wiedza jest następnie weryfikowana przez aktywne eksperymenty – czyli sprawdzenie nowego pomysłu w praktyce, co prowadzi do powstania nowych doświadczeń i cykl zaczyna się od początku.

Model ten zakłada, że wiedzę zdobywa się głównie poprzez praktykę, bywa za to najczęściej krytykowany. Pomimo umniejszania wagi uczenia teoretycznego i uczenia z samoistnego wyboru, stanowi fundament większości teorii zarządzania wiedzą i organizacji uczącej się.

Przypisy

  1. Andrzej Koźmiński i Dariusz Jemielniak: Zarządzanie od podstaw. Podręcznik akademicki. Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne, Warszawa 2008, ISBN 978-83-60501-58-0.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]