David Adams

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
David Adams
Państwo  Republika Południowej Afryki
Miejsce zamieszkania Kapsztad
Data i miejsce urodzenia 5 stycznia 1970
Durban
Wzrost 188 cm
Masa ciała 79 kg
Gra praworęczna
Status profesjonalny 1989
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 131 (24 października 1994)
Australian Open 1R (1996)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 19
Najwyżej w rankingu 9 (21 lutego 1994)
Australian Open 3R (1994, 1999, 2001, 2002)
Roland Garros F (1992)
Wimbledon SF (2000)
US Open SF (1993)

David Dixie Adams (ur. 5 stycznia 1970 w Durbanie) – południowoafrykański tenisista, zwycięzca turniejów ATP World Tour w grze podwójnej, reprezentant w Pucharze Davisa.

W latach 1989–2003 grał jako zawodowiec, skupiając swoje umiejętności głównie w grze podwójnej. Do jego największych osiągnięć w grze pojedynczej zalicza się zwycięstwo w zawodach kategorii ATP Challenger Tour w Perth (sezon 1993) oraz półfinały rozgrywek ATP World Tour w Rosmalen i Pekinie (oba w 1994). Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów był pod koniec października 1994 roku na 131. miejscu.

W grze podwójnej, w roku 1992 doszedł wspólnie z Andriejem Olchowskim do finału wielkoszlemowego French Open. Mecz o tytuł przegrał z deblem Jakob Hlasek-Marc Rosset 6:7, 7:6, 5:7. Łącznie 52 razy był w finałach turniejów ATP World Tour, z których 19 wygrał. Najwyżej w zestawieniu deblistów był w lutym 1994 roku na 9. pozycji.

W roku 2000 wystartował w igrzyskach olimpijskich w Sydney. W parze z Johnem-Laffniem de Jagerem doszedł do półfinału debla w którym przegrał z Kanadyjczykami Sébastienem Lareau i Danielem Nestorem. Spotkanie o brązowy medal przegrał z parą Àlex Corretja / Albert Costa 6:2, 4:6, 3:6.

W roku 1999 wygrał Australian Open w grze mieszanej. Partnerką Adamsa była Mariaana de Swardt. W finale pokonał 6:4, 4:6, 7:6(5) parę Maks Mirny-Serena Williams[1]. Rok później para z RPA triumfowała w zmaganiach gry mieszanej podczas French Open, po zwycięstwie w finale 6:3, 3:6, 6:3 z Rennae Stubbs i Toddem Woodbridgem.

Od roku 1997 do 2003 reprezentował RPA w Pucharze Davisa (w grze podwójnej). Przez ten czas rozegrał w barwach narodowych 6 meczów, z których 4 wygrał i 2 przegrał.

Statystyki turniejowe[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Tennis Masters Cup
ATP Masters Series
Igrzyska olimpijskie
ATP International Series Gold
ATP International Series

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Zwycięzca (19)[edytuj | edytuj kod]

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy w finale Wynik finału
1. 1992 Niemcy Monachium Ceglana Holandia Menno Oosting Australia Carl Limberger
Czechy Tomáš Anzari
3:6, 7:5, 6:3
2. 1993 Dania Kopenhaga Dywanowa (hala) Rosja Andriej Olchowski Czechy Martin Damm
Czechy Daniel Vacek
6:3, 3:6, 6:3
3. 1993 Portugalia Estoril Ceglana Rosja Andriej Olchowski Holandia Menno Oosting
Niemcy Udo Riglewski
6:3, 7:5
4. 1994 Niemcy Stuttgart Dywanowa (hala) Rosja Andriej Olchowski Kanada Grant Connell
Stany Zjednoczone Patrick Galbraith
6:7, 6:4, 7:6
5. 1994 Maroko Casablanca Ceglana Holandia Menno Oosting Włochy Cristian Brandi
Włochy Federico Mordegan
6:3, 6:4
6. 1994 Austria Kitzbühel Ceglana Rosja Andriej Olchowski Hiszpania Sergio Casal
Hiszpania Emilio Sánchez
6:7, 6:3, 7:5
7. 1995 Indonezja Dżakarta Twarda Rosja Andriej Olchowski Stany Zjednoczone Ronald Agénor
Japonia Shūzō Matsuoka
7:5, 6:3
8. 1995 Francja Marsylia Dywanowa (hala) Rosja Andriej Olchowski Francja Jean-Philippe Fleurian
Francja Rodolphe Gilbert
6:1, 6:4
9. 1996 Holandia Rotterdam Dywanowa (hala) Republika Południowej Afryki Marius Barnard Holandia Hendrik Jan Davids
Czechy Cyril Suk
6:3, 5:7, 7:6
10. 1997 Belgia Antwerpia Twarda (hala) Francja Olivier Delaître Australia Sandon Stolle
Czechy Cyril Suk
3:6, 6:2, 6:1
11. 1999 Holandia Rotterdam Dywanowa (hala) Republika Południowej Afryki John-Laffnie de Jager Wielka Brytania Neil Broad
Australia Peter Tramacchi
6:7, 6:3, 6:4
12. 1999 Szwecja Båstad Ceglana Stany Zjednoczone Jeff Tarango Szwecja Nicklas Kulti
Szwecja Mikael Tillström
7:6(6), 6:4
13. 1999 Wielka Brytania Bournemouth Ceglana Stany Zjednoczone Jeff Tarango Niemcy Michael Kohlmann
Szwecja Nicklas Kulti
6:3, 6:7(5), 7:6(5)
14. 2000 Holandia Rotterdam Twarda (hala) Republika Południowej Afryki John-Laffnie de Jager Wielka Brytania Tim Henman
Rosja Jewgienij Kafielnikow
5:7, 6:2, 6:3
15. 2000 Wielka Brytania Londyn Twarda (hala) Republika Południowej Afryki John-Laffnie de Jager Stany Zjednoczone Jan-Michael Gambill
Stany Zjednoczone Scott Humphries
6:3, 6:7(7), 7:6(11)
16. 2000 Niemcy Monachium Ceglana Republika Południowej Afryki John-Laffnie de Jager Białoruś Maks Mirny
Serbia i Czarnogóra Nenad Zimonjić
6:4, 6:4
17. 2002 Uzbekistan Taszkent Twarda Republika Południowej Afryki Robbie Koenig Holandia Raemon Sluiter
Holandia Martin Verkerk
6:2, 7:5
18. 2002 Rosja Petersburg Twarda (hala) Stany Zjednoczone Jared Palmer Gruzja Irakli Labadze
Rosja Marat Safin
7:6(8), 6:3
19. 2003 Nowa Zelandia Auckland Twarda Republika Południowej Afryki Robbie Koenig Czechy Tomáš Cibulec
Czechy Leoš Friedl
7:6(5), 3:6, 6:3

Finalista (33)[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Adams, de Swardt win mixed doubles title (ang.). sportsillustrated.cnn.com, 13 lutego 2011. [dostęp 6 grudnia 2011].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]