David Hobbs

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
David Hobbs
David Hobbs w 2005 roku
David Hobbs w 2005 roku
Pełne imię i nazwisko David Wishart Hobbs
Kraj  Wielka Brytania
Data i miejsce urodzenia 9 czerwca 1939
Royal Leamington Spa
Sukcesy

1971: Amerykańska Formuła 5000 (mistrz)
1983: Trans-Am (mistrz)

Commons Multimedia w Wikimedia Commons

David Wishart Hobbs[1] (ur. 9 czerwca 1939 w Royal Leamington Spa[2]) – były brytyjski kierowca wyścigowy, obecnie komentator telewizji SPEED. W 1969 roku został umieszczony przez FIA na liście 27 najlepszych kierowców wyścigowych na świecie[3].

Obecnie Hobbs mieszka w Milwaukee wraz z żoną Margaret, z którą ma dwóch synów: Gregory'ego i Guya. W 1986 roku Hobbs otworzył salon samochodowy w Glendale, David Hobbs Honda, który prowadzi do dziś. W 2009 roku Hobbs został włączony do Motorsports Hall of Fame of America[4].

Kariera wyścigowa[edytuj | edytuj kod]

Hobbs urodził się tuż przed wybuchem II wojny światowej. W ciągu trzydziestoletniej kariery zawodniczej ścigał się w różnych seriach, takich jak wyścigi samochodów sportowych, turystycznych, IndyCar, IMSA, Can-Am czy Formuła 1. Uczestniczył wielokrotnie w wyścigach Indianapolis 500 i 24h Le Mans. W 24h Le Mans wystartował 12 razy, zajmując w debiucie ósme miejsce. Najlepsze jego rezultaty w tym wyścigu to dwukrotnie trzecie miejsce (w latach 1969 oraz 1984).

W Formule 1 planował zadebiutować w Grand Prix Francji 1965, ale wypadek na trzy tygodnie przed wyścigiem uniemożliwił mu to[5]. W Formule 1 wziął udział w siedmiu Grand Prix, debiutując w Grand Prix Wielkiej Brytanii 1967, ale nie zdobył ani punktu.

W 1971 roku wygrał kontynentalne mistrzostwa Formuły 5000. 12 lat później wygrał serię Trans-Am. Wystartował także w dwóch wyścigach serii NASCAR w 1976 roku.

Poza torem[edytuj | edytuj kod]

Hobbs komentuje wyścigi Formuły 1 i Serii GP2 (wraz z Bobem Varshą i byłym inżynierem Benettona, Steve'em Matchettem), niektóre zawody SCCA oraz 24h Daytona. W latach 1979–1996 pracował także dla CBS jako komentator wyścigów Daytona 500.

Wystąpił w filmach: Stroker Ace (1983) oraz Auta 2 (2011).

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

Formuła 1[edytuj | edytuj kod]

Rok Zespół Samochód Silnik 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Msc. Pkt.
1967 Bernard White Racing BRM P261 BRM V8 RSA MCO NLD BEL FRA GBR
8
DEU
10
CAN
9
ITA USA MEX 0
1968 Honda Racing F1 Honda RA301 Honda V12 RSA ESP MON BEL NED FRA GBR DEU ITA
NU
CAN USA MEX 0
1971 Penske-White Racing McLaren M19A Ford Cosworth DFV RSA ESP MON NED FRA GBR DEU AUT ITA CAN USA
10
0
1974 Yardley Team McLaren McLaren M23 Ford Cosworth DFV ARG BRA RSA ESP BEL MON SWE NED FRA GBR DEU AUT
7
ITA
9
CAN USA 0

24h Le Mans[edytuj | edytuj kod]

Rok Msc. Kat. Nr Zespół Kierowcy Samochód Silnik Okr.
1962 8 GT 1.3 44 Team Lotus Engineering David Hobbs/
Frank Gardner
Lotus Elite Mk14 Coventry Climax 1.2 R4 286
1963 20 NU P+3.0 6 Lola Cars Ltd. Richard Attwood/
David Hobbs
Lola Mk6 GT Ford 4.6 V8 151
1964 21 P 3.0 50 Standard Triumph David Hobbs/
Rob Slotemaker
Triumph Spitfire Triumph 1.1 R4 272
1965 38 NU GT 1.3 52 Standard Triumph Ltd. David Hobbs/
Rob Slotemaker
Triumph Spitfire Triumph 1.1 R4 71
1966 50 NU P 2.0 36 Maranello Concessionaires Mike Salmon/
David Hobbs
Ferrari Dino 206S Ferrari 2.0 V6 14
1967 53 NU P+5.0 11 Lola Cars Ltd./Team Surtees John Surtees/
David Hobbs
Lola T70 Mk.III Aston Martin 5.0 V8 3
1968 34 NU S 5.0 10 John Wyer Automotive Engineering Ltd. Paul Hawkins/
David Hobbs
Ford GT40 Mk.I Ford 4.9 V8 107
1969 3 S 5.0 7 John Wyer Automotive Engineering David Hobbs/
Mike Hailwood
Ford GT40 Mk.I Ford 4.9 V8 368
1970 41 NU S 2.0 22 John Wyer Automotive Engineering David Hobbs/
Mike Hailwood
Porsche 917K Porsche 4.5 B12 49
1971 41 NU S 5.0 11 Roger Penske/Kirk F. White Mark Donohue/
David Hobbs
Ferrari 512 M/P Ferrari 5.0 V12
1972 20 NU S 3.0 16 Equipe Matra Simca Shell Jean-Pierre Jabouille/
David Hobbs
Matra Simca MS660C Matra 3.0 V12 278
1979 23 NS Gr.6 +2.0 11 Grand Touring Cars Inc./
Ford Concessionaires France
Derek Bell/
David Hobbs/
Vern Schuppan
Mirage M10 Ford Cosworth DFV 3.0 V8
1981 24 NU Gr.5 53 EMKA Productions Limited David Hobbs/
Eddie Jordan/
Steve O'Rourke
BMW M1 Gr.5 BMW M88 3.5 R6 236
1982 4 IMSA GTX 79 John Fitzpatrick Racing John Fitzpatrick/
David Hobbs
Porsche 935/78 "Moby Dick" Porsche Type-935 2.7T B6 329
1983 38 NU C 11 John Fitzpatrick Racing John Fitzpatrick/
David Hobbs/
Dieter Quester
Porsche 956 Porsche Type-935 2.6T B6 135
1984 3 C1 33 Skoal Bandit Porsche Team David Hobbs/
Philippe Streiff/
Sarel van der Merwe
Porsche 956 Porsche Type-935 2.6T B6 350
1985 4 C1 33 John Fitzpatrick Racing Jo Gartner/
David Hobbs/
Guy Edwards
Porsche 956 Porsche Type-935 2.6T B6 365
1987 47 NU C1 7 Joest Racing Sarel van der Merwe/
David Hobbs/
Chip Robinson
Porsche 962C Porsche Type-935 2.6T B6 4
1988 5 C1 7 Blaupunkt Joest Racing David Hobbs/
Didier Theys/
Franz Konrad
Porsche 962C Porsche Type-935 2.6T B6 380
1989 26 NU C1 15 Richard Lloyd Racing Steven Andskär/
David Hobbs/
Damon Hill
Porsche 962C GTi Porsche Type-935 2.6T B6 228

Indianapolis 500[edytuj | edytuj kod]

Rok Nr Kwalifikacje Wynik Okr. Lider Uwagi
1971 68 16 20 107 0 wypadek
1973 73 22 11 107 0
1974 73 9 5 196 0
1976 33 31 29 10 0 wycieki wody

Przypisy

  1. FIA Year Book of Automobile Sport 1975. Patrick Stephens Ltd., 1975, s. 37. ISBN 0850591853.
  2. H. H. Pitt, M. N. Wicks: The Pitt Family of Payneham. Adelajda: Methodist Church of Australasia, 1977. ISBN 0909834121.
  3. FIA Year Book of Automobile Sport 1969. Londyn: Patrick Stephens Ltd., 1969. ISBN 0850590442.
  4. 2009 Induction Ceremony (ang.). mshf.com. [dostęp 2011-09-09].
  5. David Hobbs: HOBBS: The North American Swing (ang.). speedtv.com, 2008-06-07. [dostęp 2011-09-09].