David Lindsay, 28. hrabia Crawford

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

David Alexander Robert Lindsay (ur. 20 listopada 1900, zm. 13 grudnia 1975), brytyjski arystokrata i polityk, najstarszy syn Davida Lindsay'a, 27. hrabiego Crawford i 10. hrabiego Balcarres oraz Constance Pelly, córki sir Henry'ego Pelly'ego, 3. baroneta. W latach 1913-1940 był znany jako lord Balniel.

Naukę rozpoczął w Eton College. W 1922 r. ukończył Magdalen College w Oksfordzie. Dwa lata później został wybrany do Izby Gmin z okręgu Lonsdale jako reprezentant unionistów. W niższej izbie brytyjskiego parlamentu zasiadał do 1940 r., kiedy to po śmierci ojca, jako 28. hrabia Crawford i 11. hrabia Balarres, zasiadł w Izbie Lordów. Do tego czasu był parlamentarnym prywatnym sekretarzem ministra rolnictwa, rybołówstwa i żywności w 1924 r. i ministra zdrowia w latach 1931-1940.

W 1951 r. lord Crawford został odznaczony Krzyżem Wielkim Orderu Imperium Brytyjskiego, za swoją działalność na polu sztuki. Hrabia był mężem zaufania Tate Gallery (1932-1937), National Gallery (1935-1941, 1945-1952 i 1953-1960), British Museum (1940-1973), członkiem Komisji ds. Muzeów i Galerii (1937-1952), członkiem zarządu Szkockiej Galerii Narodowej (1952-1972), Royal Fine Arts Commision (1943-1957) oraz Szkockiej Biblioteki Narodowej (1944). Za działalność na stanowisku rektora Uniwersytetu w St Andrews (1952-1955), został odznaczony Orderem Ostu.

9 grudnia 1925 r. poślubił Mary Catherine Cavendish (20 lipca 1903 - ?), córkę Richarda Fredericka Cavendisha i lady Moyry Beauclerk, córki 10. księcia St Albans. David i Mary mieli razem trzech synów:

Lord Crawford zmarł w wieku 75 lat. Wszystkie tytuły odziedziczył jego najstarszy syn.

Poprzednik
David Lindsay, 27. hrabia Crawford
Lindsay E Crawford CoA.png Hrabia Crawford
Hrabia Balcarres

1940-1975
Lindsay E Crawford CoA.png Następca
Robert Lindsay, 29. hrabia Crawford