David Porter (admirał)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
David Porter
David Dixon Porter, zdjęcie z okresu wojny secesyjnej
David Dixon Porter, zdjęcie z okresu wojny secesyjnej
Admirał Admirał
Data i miejsce urodzenia 8 czerwca 1813
Chester, Stany Zjednoczone 
Data i miejsce śmierci 13 lutego 1891
Harrisburg, Stany Zjednoczone 
Przebieg służby
Siły zbrojne United States Department of the Navy Seal.svg United States Navy
Główne wojny i bitwy Wojna secesyjna

David Dixon Porter (ur. 8 czerwca 1813, zm. 13 lutego 1891), oficer marynarki wojennej Stanów Zjednoczonych, admirał, jeden z bohaterów wojny secesyjnej.

Wczesna biografia[edytuj | edytuj kod]

David Dixon Porter urodził się w Chester w stanie Pensylwania, był synem oficera marynarki USA komodora Davida Portera (1780-1843).

Porter w ślad za ojcem podjął karierę w marynarce. Rozpoczął służbę jako kadet w marynarce Meksyku w 1826 (jego ojciec był wówczas dowódcą floty Meksyku). Następnie studiował w Columbia College Uniwersytetu Columbia w Nowym Jorku. 2 lutego 1829 rozpoczął służbę w marynarce USA jako midszypmen, służąc w latach 1829-1831 na USS "Constellation" na Morzu Śródziemnym, w latach 1832–1834 na USS "United States" i "Delaware". Następnie m.in. pełnił służbę w Obserwatorium Marynarki Wojennej w Waszyngtonie. W latach 1842-1845 służył w stopniu kapitana na fregacie USS "Congress". Brał udział w wojnie amerykańsko-meksykańskiej 1846-1848, podczas której m.in. uczestniczył w dwóch atakach na Veracruz.

Wojna secesyjna[edytuj | edytuj kod]

Po wybuchu wojny secesyjnej, początkowo Porter służył w 1861 r. w Eskadrze Zatoki Meksykańskiej Marynarki USA (Gulf Squadron), dowodząc w stopniu komandora porucznika bocznokołową fregatą USS "Powhatan". W kwietniu 1862 wziął udział w ekspedycji na Missisipi, przeciw Nowemu Orleanowi, dowodząc flotyllą 20 małych szkunerów uzbrojonych w ciężkie moździerze do ostrzeliwania umocnień nadbrzeżnych. Jego okrętami flagowymi w tym okresie były kanonierki USS "Octorara" i USS "Harriet Lane", na której przyjął kapitulację fortów Jackson i St. Philips pod Nowym Orleanem. Brał udział w dalszych działaniach na Missisipi do lipca 1862, kiedy został ze swoją flotyllą szkunerów skierowany na wody zatoki Hampton Roads w celu wsparcia wojsk w Virginii. 15 października 1862 powierzono mu dowództwo całej Eskadry Missisipi (Mississippi River Squadron), w stopniu tymczasowego kontradmirała. Dowodził nią podczas dalszej kampanii na Missisipi przeciw Vicksburgowi w latach 1862-1863. Jego okrętem sztabowym była wówczas kanonierka USS "Black Hawk". W marcu 1863 osobiście dowodził nieudaną ekspedycją mającą na celu wpłynięcie na rzekę Yazoo z Missisipi przez rozlewiska Steele. W kwietniu 1863 dowodził działaniami flotylli pod Grand Gulf na Missisipi. W maju 1863 dowodził rajdem w górę rzeki Red. W lutym 1863 awansował na stopień komandora, a następnie po zdobyciu Vicksburga, kontradmirała (był jednym z pierwszych amerykańskich oficerów w randze admiralskiej).

Eskadrą Missisipi dowodził do września 1864, biorąc jeszcze udział w nieudanej ekspedycji na rzece Red River w marcu-maju 1864, po czym objął dowództwo Północnoatlantyckiej Eskadry Blokady. Dowodził działaniami floty w połączonej operacji przeciwko Fortowi Fisher w Karolinie Północnej i brał udział w atakach na ten fort 24 grudnia 1864 i 13 stycznia 1865. Czterokrotnie otrzymał podziękowania od Kongresu USA, po raz pierwszy w kwietniu 1864 za służbę na Missisipi, następnie za Fort Fisher.

Kariera powojenna[edytuj | edytuj kod]

Po wojnie Porter awansował na stopnie wiceadmirała w 1866 i admirała w 1870. Był szefem Biura Nawigacji Marynarki USA. W latach 1866-1870 był komendantem Akademii Marynarki Wojennej USA. Zajął się też działalnością pisarską, zarówno poświęconą historii marynarki USA i wojny secesyjnej, jak i powieściom. Zmarł w Waszyngtonie 13 lutego 1891 (według niektórych źródeł w Harrisburgu w Pensylwanii), pochowany jest na Narodowym Cmentarzu w Arlington w Wirginii.

W uznaniu zasług jego i jego ojca, nazwiskiem Porter nazwano 5 amerykańskich okrętów USS Porter.

Awanse[edytuj | edytuj kod]

  • USN lt com rank insignia.jpg Komandor porucznik (Commander) - 22 kwietnia 1861
  • USN Rear Admiral rank insignia.jpg Tymczasowy kontradmirał (Acting Rear Admiral) - październik 1862
  • USN cpt rank insignia.jpg Komandor (Captain) - 7 lutego 1863
  • USN Rear Admiral rank insignia.jpg Kontradmirał (Rear Admiral) - 4 lipca 1863
  • USN Vice Admiral rank insignia.jpg Wiceadmirał (Vice Admiral) - lipiec 1866
  • USN Admiral rank insignia.jpg Admirał (Admiral) - 17 października 1870

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Memoir of Commodore David Porter, of the United States Navy (1875) ("Wspomnienie o komodorze Marynarki Wojennej USA Davidzie Porterze" - poświęcone ojcu)
  • The Adventures of Harry Marline (1885) ("Przygody Harry'ego Marlina")
  • Allan Dare and Robert le Diable (1885)
  • Arthur Merton, a Romance (1885)
  • Incidents and Anecdotes of the Civil War (1885) ("Zdarzenia i anegdoty wojny secesyjnej")
  • The Naval History of the Civil War (1886) ("Morska historia wojny secesyjnej")
  • High Old Salts: Stories Intended for the Marines (współautor, 1876)
  • The Pictorial Battles of the Civil War (1885)

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

David Dixon Porter był bratem komodora Williama Portera, przybranym bratem admirała Davida G. Farraguta, kuzynem generała Fitza Johna Portera i szwagrem generała Konfederacji Thomasa A. Harrisa. 10 marca 1839 ożenił się z George Ann Patterson, córką komodora Daniela Pattersona, z którą miał dziesięcioro dzieci, w tym podpułkownika Carlile Pattersona Portera. Przez małżeństwo był szwagrem admirała Thomasa Pattersona i inżyniera Carlile Pollocka Pattersona. Jego wnukiem był generał major Marines David Dixon Porter (1877-1944).

Źródła[edytuj | edytuj kod]