David Waddington

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
David Waddington
Data urodzenia 2 sierpnia 1929
Gubernator Bermudów
Przynależność polityczna Partia Konserwatywna
Okres urzędowania od 11 kwietnia 1992
do 2 maja 1997
Poprzednik Desmond Langley
Następca Thorold Masefield
Wielka Brytania Minister spraw wewnętrznych
Okres urzędowania od 26 października 1989
do 28 listopada 1990
Poprzednik Douglas Hurd
Następca Kenneth Baker

David Charles Waddington, baron Waddington, GCVO (ur. 2 sierpnia 1929), brytyjski polityk i prawnik, członek Partii Konserwatywnej, minister w rządach Margaret Thatcher i Johna Majora.

Wykształcenie odebrał w Sedbergh School oraz w Hertford College na Uniwersytecie w Oksfordzie. Na studiach był przewodniczącym Stowarzyszenia Konserwatywnego. W 1951 r. rozpoczął praktykę adwokacką. W 1968 r. został wybrany do Izby Gmin w wyborach uzupełniających w okręgu Nelson and Colne. Miejsce w parlamencie utracił po przegranych wyborach 1974 r.

Po przegranych wyborach powrócił do praktyki adwokackiej. W 1976 r. został obrońcą Stefana Kiszko w sprawie o zabójstwo Lesley Molseed. Obrona była źle przeprowadzona i klient Waddingtona został skazany. W 1992 r. rodzina Kiszki doprowadziła do rewizji procesu i uniewinnienia Stefana. Sprawa stała się jedną z najsłynniejszych pomyłek sądowych w Wielkiej Brytanii w XX w.

Waddington powrócił do Izby Gmin w marcu 1979 r., wygrywając wybory uzupełniające w okręgu Clitheroe. Po likwidacji tego okręgu w 1983 r. przeniósł się do Ribble Valley.

Był lordem skarbu w latach 1979-1981, podsekretarzem stanu w ministerstwie zatrudnienia w latach 1981-1983, ministrem stanu w resorcie spraw wewnętrznych w latach 1983-1987 oraz parlamentarnym sekretarzem skarbu w latach 1987-1989. W 1989 r. został członkiem gabinetu jako minister spraw wewnętrznych. W 1990 r. został kreowany parem dożywotnim jako baron Waddington. W tym samym roku został Lordem Tajnej Pieczęci i przewodniczącym Izby Lordów. Pozostawał na tych stanowiskach do 1992 r.

W tym samym roku został gubernatorem Bermudów. Urząd ten sprawował do 1997 r. Obecnie jest przewodniczącym Europejskiego Forum Reform.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Desmond Langley
Flag of the Governor of Bermuda.svg Gubernatorzy Bermudów
1992 - 1997
Flag of the Governor of Bermuda.svg Następca
Thorold Masefield