David Worth Bagley

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
David Worth Bagley
Admiral Admiral
Data i miejsce urodzenia 8 stycznia 1883
Raleigh, Karolina Północna
Data i miejsce śmierci 24 maja 1960
San Diego, Kalifornia
Przebieg służby
Lata służby 1904−1946
Siły zbrojne United States Navy United States Navy
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
II wojna światowa
Odznaczenia
Navy Distinguished Service Medal

David Worth Bagley (ur. 8 stycznia 1883 w Raleigh, zm. 24 maja 1960 w San Diego) − amerykański wojskowy, admirał United States Navy, uczestnik obydwu wojen światowych.

David Worth Bagley był młodszym bratem chorążego Wortha Bagleya, jedynego oficera amerykańskiej marynarki wojennej poległego w boju podczas wojny amerykańsko-hiszpańskiej. W latach 1900−1904 studiował na United States Naval Academy, po czym rozpoczął służbę na pokładzie pancernika USS "Missouri". W 1905 roku został przeniesiony do Floty Azjatyckiej, początkowo na kanonierkę "Concord", następnie krążownik pancerny USS "West Virginia". Kolejnym przydziałem był pancernik USS "Rhode Island", z którym odbył rejs dookoła świata w składzie Wielkiej Białej Floty. Po powrocie zajmował różne stanowiska na morzu i lądzie, aby we wrześniu 1915 roku objąć swoje pierwsze dowództwo na niszczycielu "Drayton".

Na początku 1917 roku David W. Bagley został dowódcą niszczyciela USS "Jacob Jones". Po przystąpieniu Stanów Zjednoczonych do działań wojennych okręt ten wszedł w skład grupy amerykańskich jednostek pełniących służbę na wodach europejskich. 6 grudnia 1917 roku "Jacob Jones" został zatopiony torpedą niemieckiego U-Boota, SM U-53. Za swój udział w akcji ratunkowej David W. Bagley został odznaczony Distinguished Service Medal. Po powrocie do Stanów Zjednoczonych objął dowództwo będącego jeszcze w budowie niszczyciela USS "Lea", lecz wkrótce, w styczniu 1919 roku został ponownie wysłany do Europy, na stanowisko attaché morskiego w Hadze, które zajmował do 1922 roku.

W okresie międzywojennym David W. Bagley pełnił różne funkcje w US Navy, od dowodzenia pojedynczymi okrętami, do zwierzchnictwa nad dywizjonami niszczycieli i komendanturę stoczni Mare Island. 1 kwietnia 1938 roku został promowany do stopnia kontradmirała. Na początku 1941 roku został dowódcą 2. Dywizjonu Pancerników, z USS "Tennessee" jako okrętem flagowym. Na jego pokładzie rozpoczął, podczas nalotu na Pearl Harbor 7 grudnia 1941 roku, działania wojenne.

Podczas II wojny światowej admirał Bagley pełnił między innymi funkcję dowódcy 14. Dystryktu Morskiego (14th Naval District) na Hawajach, zaś od połowy 1945 roku pracował w biurze Szefa Operacji Morskich w Waszyngtonie. Wcześniej, 1 lutego 1944 roku, awansował do stopnia wiceadmirała. 22 marca 1946 roku został przeniesiony w stan spoczynku, a 1 kwietnia 1947 roku promowany do stopnia admirała. Zmarł w szpitalu marynarki w San Diego 24 maja 1960 roku.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Ten artykuł zawiera treści udostępnione w ramach domeny publicznej przez Dictionary of American Naval Fighting Ships. Treści te są umieszczone tutaj.