David Zabriskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
David Zabriskie
David Zabriskie
Narodowość  Stany Zjednoczone
Data urodzenia 12 stycznia 1979
Pseudonim DZ, Dizzy, DZNuts, Captain America
Wzrost 1.83 m
Waga 67 kg
Drużyna Garmin-Sharp
Największy sukces Wicemistrzostwo świata w jeździe indywidualnej na czas (2006), 2 wygrane etapy Tour de France, Giro d'Italia, Vuelta a España, Mistrzostwo USA w jeździe indywidualnej na czas (2004, 2006, 2007, 2008, 2009, 2011, 2012)
Strona WWW www.davezabriskie.com
Drużyny
1999 - 2000
2001 - 2004
2005 - 2007
2008 - ...
7-UP - Colorado Cyclist
US Postal
Team CSC
Garmin
Dyscypliny kolarstwo szosowe
Dorobek medalowy

David Zabriskie (ur. 12 stycznia 1979 w Salt Lake City) – amerykański kolarz szosowy, dwukrotny medalista Mistrzostw świata w kolarstwie szosowym, siedmiokrotny mistrz USA w jeździe indywidualnej na czas, zwycięzca etapowy Tour de France, Giro d'Italia i Vuelta a España. Zawodnik profesjonalnej grupy Garmin-Sharp.

Jego najmocniejszą stroną jest jazda indywidualna na czas.

Kariera zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Zabriskie ukończył Olympus High School w 1997 roku, a jako profesjonalny kolarz zadebiutował w 1999 roku, w barwach drużyny Colorado. Jego talent do jazdy indywidualnej na czas został szybko dostrzeżony, dzięki zwycięstwu w wyścigach w kategorii U-23: mistrzostwach kraju i GP de Nations.

W 2001 roku podpisał kontrakt z grupą US Postal. W jej barwach początkowo nie osiągał sukcesów, co związane było z serią upadków i kontuzji. Amerykanin powrócił do formy w 2004 roku, wygrywając krajowe mistrzostwa oraz 11. etap Vuelta a España – po samotnej, 162-kilometrowej ucieczce. Było to jego pierwsze etapowe zwycięstwo w Grand Tourze, co warte podkreślenia – nie odniesione podczas czasówki.

W 2005 roku przeniósł się do Team CSC, w barwach której zwyciężył w jeździe indywidualnej na czas na 8. etapie podczas Giro d'Italia. W tym samym roku wygrał prolog Tour de France, pokonując o 2 sekundy Lance'a Armstronga i uzyskując średnią prędkość 54,6 km/h. Tym samym stał się pierwszym Amerykaninem, który wygrał etap w każdym z Grand Tourów. Jego prowadzenie w Tour de France skończyło się niespodziewania podczas 4. etapu – jazdy drużynowej na czas. Zabriskie upadł na ostatnich dwóch kilometrach, a przyczyną był defekt łańcucha. Sam zawodnik nie pamięta tego momentu.[1] Z wyścigu wycofał się na 9. etapie, chcąc wyleczyć kontuzję. Jego rekonwalescencja została przerwana przez wypadek z drzwiami i uszkodzenie dłoni, co definitywnie zakończyło sezon Amerykanina.

W 2006 roku ściganie rozpoczął od bardzo dobrego, drugiego miejsca w Tour of California. Passę sukcesów kontynuował we Francji, wygrywając dwie czasówki podczas Critérium du Dauphiné Libéré. Po przejechaniu Tour de France stał się drugim (po Christianie Vande Velde) Amerykaninem, który ukończył wszystkie trzy Grand Toury. Sezon uwieńczył zdobywając srebro na Mistrzostwa Świata w Salzburgu w jeździe indywidualnej na czas.

2007[edytuj | edytuj kod]

Zabriskie przejechał Giro d'Italia i Tour de France, a później po raz trzeci został mistrzem kraju w jeździe indywidualnej na czas. Na mistrzostwach świata wypadł słabo, zajął dopiero 12. miejsce.

2008[edytuj | edytuj kod]

Olimpijski sezon rozpoczął od wygranej drużynowej czasówki podczas Giro d'Italia. Wraz z nowym zespołem pokonał o 6 sekund swoją starą drużynę – Team CSC. Niestety nie dane mu było ukończyć rywalizacji – po kraksie na 2. etapie stwierdzono u niego złamanie kręgu. Kontuzja ta nie wpłynęła pozytywnie na jego występ w Pekinie. Zajął 12. miejsce, tracąc do zwycięskiego Fabiana Cancellary ponad 3 minuty. Słaby występ powetował sobie w Varese, zdobywając brązowy medal w jeździe indywidualnej na czas.

2009[edytuj | edytuj kod]

Sezon ten nie przyniósł Amerykaninowi większych sukcesów. Wziął udział w Giro d'Italia i Tour de France, w obydwu imprezach pomagając drużynie w zajęciu drugiej lokaty podczas jazdy drużynowej na czas. We wrześniu, podczas ostatniego startu, pewnie wygrał Tour of Missouri, kończąc obie czasówki na pierwszej pozycji.

2011[edytuj | edytuj kod]

Zabriskie wygrał czasówkę podczas Tour of California. Podczas Tour de France był jednym z kluczowych zawodników w drużynie Jonathana Vaughtersa. Drużyna Garmin-Cervélo wygrała 2. etap wyścigu, co pozwoliło jej na przejęcie koszulki lidera – żółty trykot do 9. etapu nosił Thor Hushovd. Zabriskie nie ukończył wyścigu, padł ofiarą kraksy właśnie na 9. etapie. W wyniku uszkodzenia nadgarstka musiał się wycofać, podobnie jak kilku innych zawodników, m.in. Aleksander Winokurow czy Jurgen Van Den Broeck.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

W 2005 roku poślubił Randi Reich.

Zabriskie ogłosił w 2010 roku, że jest weganinem[2].

Najważniejsze zwycięstwa i sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Commons in image icon.svg

Przypisy