Dawid z Menevii
| Święty Dawid (Dewi) | |
| biskup | |
 |
|
| Data urodzenia | I poł. VI wieku Menevia (wal. Tyddewi, Walia) |
| Data śmierci | 1 marca ok. 589 lub 601 klasztor w Pembroke |
| Kościół/ wyznanie |
katolicki, prawosławny |
| Wspomnienie | 1 marca (kat.) 1 marca (praw. liturgia wg kal. jul.) 14 marca (praw. wg kal. greg.) |
| Atrybuty | gołębica |
| Patron | Walii, noworodków[1] |
| Szczególne miejsca kultu | Katedra św. Dawida |
 Galeria ilustracji w Wikimedia Commons |
|
Święty Dawid, wal. Dewi Sant, cs. Swiatitiel Dawid, jepiskop Uelskij (ur. w St David's w Walii, wal. Tyddew, zm. 1 marca ok. 589 lub 601[2] w Pembroke) - chrześcijański święty, biskup walijski, patron Walii, członek najstarszego ruchu monastycznego Kościoła Zachodniego (monastycyzm celtycki/iroszkocki), założyciel monasteru w Menevii (obecnie diecezja Menevia) i klasztoru w Pembroke.
Biografia [edytuj]
Dawid żył w VI wieku. Zgodnie z legendą był synem wodza Santy z Cardigan i Nony. Urodził się w St David's, w ówczesnej Menevii. Na temat jego życia zachowało się bardzo niewiele informacji.
Najwcześniejszy żywot św. Dawida spisał około 1090 roku Rhygyvarch, biskup St David’s.
Dawid (w Walii znany pod imieniem Dewi) początkowo był mnichem. Założył monaster w Menevii (obecnie St David's), którego został przełożonym. Później przyczynił się do powstania kilkunastu innych klasztorów. Wprowadził tam podobno bardzo surową regułę nawiązującą do tej, według której żyli mnisi Pustyni Egipskiej. Jego zasługi w głoszeniu wiary chrześcijańskiej były tak duże, iż został wybrany biskupem w Menevii (Walia). Do legend należy zaliczyć przypisanie odbycia konsekracji w Jerozolimie do której trafił, jako pielgrzym.
Działał głównie w południowo-zachodniej części Walii, gdzie wzniesiono najwięcej świątyń mu poświęconych, a jego imieniem nazwano najwięcej miejscowości. Wywarł znaczący wpływ na rozwój monastycyzmu w Walii, gdzie zapewne miał wielu uczniów. Zmarł ok. 589 roku w najstarszym założonym przez siebie klasztorze.
Do jego grobu pielgrzymowało wielu angielskich królów.
Już w XII wieku święty Dawid został uznany za patrona Walii.
Został kanonizowany (w formie translacji) w 1120 r. przez papieża Kaliksta II.
Jego imię nosi wiele kościołów w Walii. Wspomnienie liturgiczne w Kościele rzymskokatolickim i anglikańskim obchodzone jest w dzienną rocznicę śmierci (w Walii ma rangę uroczystości).
Wyznawcy prawosławia wspominają go 1/14 marca[3], tj. 14 marca wg kalendarza gregoriańskiego.
W ikonografii atrybutem św. Dawida jest gołębica.
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 2: D-G. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 1997, s. 19. ISBN 83-7097-374-4.
- ↑ St Dawid - Święci (ang.)
- ↑ podwójne datowanie
Bibliografia [edytuj]
- Święty Dawid, biskup walijski na cerkiew.pl (oprac. Jarosław Charkiewicz)
Linki zewnętrzne [edytuj]
- St. David (Degui, Dewi) - Catholic Encyclopedia (ang.)
- Dawid z Walii na portalu Rodzina katolicka (pol.)
