Dawn Askin
| Dawn Askin | ||
| Państwo |  Kanada Manitoba |
|
| Data i miejsce urodzenia | 3 lipca 1980 Ottawa |
|
| Miejsce zamieszkania | Winnipeg | |
| Gra | praworęczna | |
| Klub | St. Vital Curling Club, Winnipeg | |
| Występy | ||
| MŚ | 3 (2008, 2009, 2010) | |
| Tournament of Hearts | 7 (2005, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013) | |
| Dorobek medalowy | ||
| Mistrzostwa świata | ||
| Złoto |
2008 Vernon | |
| Brąz |
Swift Current 2010 | |
| Tournament of Hearts | ||
| Srebro |
St. John's 2005 | |
| Złoto |
Regina 2008 | |
| Złoto |
Victoria 2009 | |
| Złoto |
Sault Ste. Marie 2010 | |
| Srebro |
Charlottetown 2011 | |
| Brąz |
Red Deer 2012 | |
| Srebro |
Kingston 2013 | |
Dawn Askin (ur. 3 lipca 1980 w Ottawie) – kandyjska curlerka, mistrzyni świata z 2008. Jest otwierającą w zespole Jennifer Jones.
Mieszkając w Ontario Askin w latach 2002 i 2003 dochodziła do finałów rozgrywek prowincjonalnych, dwukrotnie od sezonu 2003/2004 grała na pozycji drugiej u Jenn Hanny. W 2005 z tym zespołem zdobyła mistrzostwo Ontario i uczestniczyła na Scott Tournament of Hearts 2005. W mistrzostwach kraju podobnie jak i prowincji Askin musiała uczestniczyć w tie-breaker. Ontario dotarło do finału, w półfinale pokonując Kolumbię Brytyjską (Kelly Scott) 9:7. Ostatni mecz przeciwko Manitobie (Jennifer Jones) przegrała 6:8[1].
W sezonie 2006/2007 Askin została jedynie rezerwową. W 2007 przeprowadziła się do Winnipeg by zamieszkać ze swoim chłopakiem Mikiem McEwanem[2]. W tym samym roku dołączyła do zespołu Jones jako otwierająca.
Drugi raz Askin wystąpiła na mistrzostwach Kanady w 2008. Zespół piął się w fazie play-off od tie-breaker. Dotarł do finału, gdzie pokonał 6:4 Albertę (Shannon Kleibrink)[3]. W Mistrzostwach Świata 2008 Kanadyjki zakwalifikowały się do górnego meczu play-off, który przegrały 5:7. W 11-endowym półfinale zespół Jones pokonał Japonki (Moe Meguro) i w finale ponownie zmierzył się z Chinkami (Wang Bingyu). Kanadyjki wygrały ten mecz wynikiem 7:4 i zdobyły złote medale.
W 2009 Askin jako członek Team Canada obroniła tytuł, w finale pokonała Kolumbię Brytyjską 8:5. W Mistrzostwach Świata 2009 Kanada zakwalifikowała się do fazy zasadniczej, jednak przegrała tam dwa mecze, kolejno 4:5 ze Szwedkami (Anette Norberg) i 6:7 przeciwko Dunkom (Angelina Jensen). Ostatecznie obrończynie tytułu zajęły 4. miejsce.
Pod koniec 2009 zespół Jones rywalizował w Canadian Olympic Curling Trials 2009, z dwoma wygranymi i pięcioma porażkami uplasował się na 6. lokacie. Pomimo słabszej gry w kwalifikacjach olimpijskich drużyna obroniła tytuł mistrzowski w Scotties Tournament of Hearts 2010. W fazie play-off Team Canada dwukrotnie wygrał spotkania z Wyspą Księcia Edwarda (Kathy O'Rourke). W swoim trzecim występie na mistrzostwach świata Dawn Askin zdobyła brązowy medal, w meczu o trzecie miejsce Kanadyjki pokonały 9:6 Szwedki (Cecilia Östlund).
Drużyna Jones podczas Scotties Tournament of Hearts 2011 czwarty raz z rzędu znalazła się w finale mistrzostw Kanady, tym razem wynikiem 7:8 musiała uznać wyższość Amber Holland[4]. Rok później Askin była bliska powtórzenia wyniku, ekipa z Winnipeg znalazła się w wyższym meczu play-off. Lepsze okazały się rywalki z Kolumbii Brytyjskiej (Kelly Scott), a w półfinale zawodniczki z Alberty (Heather Nedohin). Manitoba zajęła 3. miejsce. W 2013 drużyna Jones ponownie awansowała do finału, wynikiem 6:9 odniosła porażkę z Ontario (Rachel Homan).
Spis treści |
Wielki Szlem [edytuj]
|
|
Drużyna [edytuj]
| Czwarta | Trzecia | Druga | Otwierająca | |
|---|---|---|---|---|
| 2012/2013 | Jennifer Jones (Kaitlyn Lawes, wrzesień-grudzień) |
Kaitlyn Lawes (Kirsten Wall, wrzesień-grudzień) |
Jill Officer | Dawn Askin |
| 2011/2012 | Jennifer Jones | Kaitlyn Lawes | Joëlle Sabourin Jill Officer |
|
| 2010/2011 | Jill Officer | |||
| 2007/2010 | Cathy Overton-Clapham | |||
| 2005/2006 | Jenn Hanna | Joëlle Sabourin | Dawn Askin | Stephanie Hanna |
| 2004/2005 | Pascale Letendre | |||
| 2003/2004 | Joëlle Sabourin |
